معیشت گاوها به خطر افتاد





به گزارش دامپزشک، حدود 70 درصد هزینه گاوداری های شیری را خوراک دام تشکیل می دهد که از این مقدار نیز حدود 62 درصد، کنسانتره ( از قبیل جو و سویا...) است که بخش قابل توجه و تاثیرگذاری از آن، از محل واردات تامین می شود. در این بخش هزینه ها 65 درصد رشد داشته است. همچنین حدود 10درصد از هزینه های گاوداری به دارو، واکسن و تلقیح مصنوعی اختصاص دارد که بیش از دو برابر شده است و 20 درصد هزینه ها شامل دستمزد، حامل های انرژی و.... است که اینها نیز از 20 درصد تا 9 برابر شده است. برآوردها نشان می ددهد که در مجموع هزینه های تولید شیر بیش از 60 درصد افزایش داشته است. در این شرایط فشار برای کنترل قیمت شیر تولیدی بر مشکلات تولیدکنندگان افزوده است.
در شرایطی که هزینه ها بر گرده تولیدکنندگان فشار وارد می آورد، قیمت نهایی فروش تحت کنترل دولت و بر اساس قدرت خرید مصرف کننده تعیین می شد. این همه حاصلی نداشت جز جیره بندی شدن خوراک دام و کشتار زودهنگام گاوهای لاغر شده.
در بخش دامپروری کشور نسبت قیمت دام زنده به علوفه (جو) یکی از شاخص های مهم تعیین شرایط مطلوب تولید تلقی می شود به عبارتی هر چه تولیدکننده دامی بتواند به ازای فروش هر کیلو دام زنده، علوفه بیشتری تامین کند شرایط اقتصادی به نفع او رقم می خورد.
اما بررسی ها نشان می دهد که به رغم افزایش نسبی قیمت دام زنده، نسبت قیمت دام زنده به جو در دو سال اخیر به صورت مداوم به ضرر تولیدکننده دام کاهش یافته است. به عبارتی رابطه مبادله به ضرر تولیدکننده محصولات دامی شکل گرفته و این موضوع فشار بر تولیدکننده را مضاعف کرده است.
بر اساس این گزارش، ÷رورش دهنده دام سبک در اول سال 1390 با فروش هر کیلو دام زنده توان جایگزینی 17 کیلوگرم جو را داشته در حالی که به رغم افزایش دام زنده قدرت خرید دامدار برای تامین علوفه کاهش یافته و در اسفند ماه سال فوق به ازای فروش هر کیلو دام زنده تنها قادر به خرید 13.2 کیلوگرم جو را داشته است. تغییر رابطه مبادله به ضرر تولیدکننده برای شیر نیز مصداق دارد.