صفحه 1 از 2 1 2 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 1 به 10 از 12
Like Tree15Likes

بیماری پاروا و درمان ان

This is a discussion on بیماری پاروا و درمان ان within the انجمن بیماری های سگ forums, part of the تالار دوستداران سگها category; ویروس پاروا در سگها ویروس پاروا یکی از بیشترین و مهمترین ویروسهایی است که در دینا سلامت سگها را تهدید ...

  1. Top | #1

    کاربر نمونه

    کاربر قدیمی


    لايك دريافتي
    12
    لايك كرده
    0
    نوشته ها
    1,724
    می پسندم
    6,200
    مورد پسند : 3,445 بار در 1,014 پست
    نوشته های وبلاگ
    1

    New 2 ویروس پاروا در سگها

    ویروس پاروا در سگها
    ویروس پاروا یکی از بیشترین و مهمترین ویروسهایی است که در دینا سلامت سگها را تهدید می کند. این ویروس موجب التهاب و زخم در روده و ایجاد اسهال شدید در سگ مبتلا می شود. این اسهال می تواند خونی باشد و به شدت جان حیوان را تهدید می کند. متأسفانه هیچ درمان موثری برای مقابله با این ویروس وجود ندارد و تنها می توان با واکسیناسیون تا درصد بالایی از مبتلا شدن حیوان جلوگیری نمود. اگرچه هنوز هم سگهایی با وجود واکسینه شدن درگیر می شوند.
    ▪ شناسایی این ویروس:
    پاروا ویروس ، ویروسی است کاملاً سرسخت ، بادوام ، مقاوم و پایدار. این ویروس می تواند برای مدتهای طولانی بر روی زمین ، غذا و سایر لوازم زنده بماند. فرش و قالیچه ها جهت ضدعفونی کردن بسیار دشوارند. حتی این ویروس می تواند از طریق حشرات و جانواران موذی مانند سوسکها منتقل شود. این ویروس حتی در مقابل اسید فنیک و حرارت مقاوم است. تنها می توان با وایتکس مخلوط با آب ( به نسبت ۱ به ۲۰) این ویروس را غیر فعال کرد ، نور مستقیم آفتاب نیز موجب کشتن این ویروس می شود. اگرچه حدود یک تا دو هفته طول می کشد تا علائم بیماری در حیوان ظاهر شود ، علائم این ویروس از روز سوم در مدفوع قابل مشاهده است. این بدان معناست که حتی سگی با ظاهری کاملاً سالم می تواند ناقل این ویروس به منزل شما باشد.
    ▪ علائم ویروس پاروا:
    جالب توجه است که این ویروس می تواند کاملاً مخفی باشد و یا با علائم کشنده همراه باشد که این نشانه ها به چها عامل بستگی دارد:
    ۱) سن سگ مبتلا
    ۲) جثه حیوان
    ۳) وجود پادتن در بدن حیوان
    ۴) نژاد حیوان درگیر
    معمولاً توله سگها پادتن را توسط شیر مادر (آغوز) دریافت می کنند و حتی اگر در محیط آلوده قرار گیرند به ندرت تا ۱۴-۲۰ هفتگی درگیر می شوند اما به محض اینکه مدت پادتن آنها به انتها برسد مبتلا می شوند. معمولاً توله های بالای ۶ ماه به این بیماری مقاومند و تنها به یک اسهال زود گذر مبتلا می شوند و معمولاً بعد از سن ۲-۱ سالگی آنقدر این بیماری کمرنگ و زود گذر می شود که حتی صاحب حیوان متوجه نخواهد شد. بدون هیچ دلیل علمی معمولاً نژادهای دوبرمن (Doberman) ، رتوایلر (Rottweiler) و پیت بول تریرآمریکایی (American Pit Bull Terrier) بیشتر درگیر این بیماری می شوند. معمول ترین فرم این ویروس التهاب و عفونت روده کوچک است که با ناراحتی ، افسردگی ، استفراق و کم شدن آب بدن حیوان همراه است. برخی توله ها به محض بروز اسهال می میرند و برخی دیگر بین ۶-۴ روز مقاومت می کنند. آنهایی که تا ۸ روز دوام بیاورند معمولاً زنده می مانند. از بین رفتن سلولهای خونی و زخم شدن روده حیوان باعث بوجود آمدن عفونت های باکتریایی ثانوی می شود. باید توجه داشت که بسیاری دیگر از باکتریها و ویروسها می توانند موجب اسهال خونی شوند و حتماً هر اسهال خونی مبنی بر ویروس پاروا نمی باشد.
    ▪ راه تشخیص:
    شما می توانید تنها از طریق کیت های مخصوص این ویروس به بیماری پی ببرید.
    ▪ درمان:
    درمان این ویروس می تواند با جبران آب از دست رفته از رگها که به دلیل اسهال صورت گرفته انجام پذیرد ( استفاده از سرم رینگر بهمراه بی کربنات). در روز اول ۴۰-۱۰ میلی لیتر برای هر ۴۵۴ گرم وزن بدن که در روزهای بعد مقدار آن کمتر می شود. به محض جبران کمبود آب می توان از سرم های غذایی زیر پوست حیوان تزریق نمود. ما همچنین از دارو برای آرام نمودن التهاب روده حیوان استفاده می کنیم مانند مترو کلروپرامید (۲.۵-۱ میلی گرم ۴-۳ بار در روز). معمولاً در ابتدا در سگهای بالغ یک تب زود گذر اتفاق می افتد که این امر در توله ها برعکس می باشد و حرارت بدنشان کم می شود و این توله ها به گرمای محیطی بیشتری احتیاج دارند. به محض اینکه سگ بتواند مایعات مصرف کند می توان به او داروی pyrantel pamoate خوراند. برخی از دامپزشکان نیز برای کاهش درد حیوان از butorphanol tartrate استفاده می کنند. اگر توله بصورت ثابت شروع به خوردن غذا به میزان کم کند و یا دم خود را تکان دهد نشانه بهبودی است. با وجود این بسیاری از توله ها جان سالم به در نمی برند.
    ▪ مصونیت از این ویروس:
    امروزه انواع مختلفی از واکسن ها که ویروس زنده و ضعیف شده پاروا را شامل می شوند در بازار موجود است. اکثراً واکسنهایی که قبل از اتمام پادتن در بدن حیوان تزریق می شوند اثر نمی کنند. معمولاً واکسنها در دو مرحله ۱۴-۱۲ هفتگی و ۱۸ هفتگی تکرار می شود.
    ● ویروس دیستمپر در سگها
    دیسمپر یک ویروس چندگانه شایع در میان سگها است. ویروس دیستمپر باعث ایجاد یک بیماری بسیار شدید و مسری در بسیاری از گونه های حیوانات می شود و در بیش از نیمی از حیوانات درگیر باعث تلفات می شود. ویروس دیستمپر اغلب از راه ترشحات تنفسی منتقل می شود.در تماس بودن با ادرار و مدفوع حیوان مبتلا نیز موجب انتقال این ویروس می شود. این بیماری بیشترین و کشنده ترین بیماری در بین سگها در نیمه قرن بیستم بوده است. اولین واکسن علیه این بیماری در سال ۱۹۴۰ میلادی کشف شد و در سال ۱۹۶۰ میلادی برای اولین بار از ویروس زنده و ضعیف شده جهت ساختن واکسن استفاده کردند.
    ▪ علت:
    این ویروس به سرعت در اثر نور آفتاب ، حرارت و مواد ضد ویروسی از بین می رود. این ویروس با حمله به گلبولهای سفید و تأثیر گذاشتن بر روی سیستم لمفافی باعث ازپا افتاده حیوان می شود. در سرما بخوبی دوام می آورد و اکثراً در فصول پاییز و زمستان پدیدار می شود.
    ▪ میزبان بیماری:
    ویروس دیستمپر در تمامی جهان مشاهده می شود. غالباً توله های ۳ تا ۶ ماه را درگیر می کند و بیشترین آمار مرگ و میر را می دهد. اما سگهای مسن تر که واکسیناسیون نشده اند نیز در خطر ابتلا هستند. در سگهای مسن تر اغلب موارد خفیف تر رخ می دهد. این ویروس سایر حیوانات از دسته سگ سانان را نیز مانند راکون ها ، پانداهای قرمز ، راسوها و گورکن ها درگیر می کند. اخیراً شناسایی شده که این ویروس در بدن گربه سانان بزرگ جثه مانند شیر نیز نوسعه داده می شود. گرازهای وحشی نیز این بیناری دیده می شود. گزارش شده که این ویروس می تواند در بدن انسان نیز بدون هیچ علامت و بیماری دوام بیاورد. این بیماری در گربه ها وجود ندارد. اما ویروس مشابه آن به نام پانلوکوپنیا (Panleukopenia) در گربه ها دیده می شود.
    ▪ جریان انتقال بیماری:
    ویروس دیستمپر به سرعت از طریق ذرات دفع شده در عطسه و سرفه انتقال می یابد و بعد غدد لمفافی را تحت تأثیر قرار می دهد. در مدت ۲ تا ۵ روز کل بدن گرفتار می شود و در روز ۶ تا ۹ ویروس در خون دیده می شود. سیستم تنفسی ، گوارشی و در آخر سیستم عصبی حیوان را درگیر می کند. این بیماری غالباً در توله های مسن تر که مدت پادتن مادری در بدن آنها به اتمام رسیده ، دیده می شود. ویروس همه سیستم بدن را درگیر م یکند. یک هفه بعد از ابتلا به بیماری ریزش موی شدید شروع می شود. این ویروس بیرون از بدن میزبان در محیط به سرعت از بین می رود و در عرض ۳ الی ۶ روز از شروعش ، علائمش ظاهر می شود. در روز هفتم تب و افسردگی شدید در حیوان ظاهر می شود. اگر حیوان حدود ۲ هفته دوام بیاورد ، کم کم بدن آنتی ویروسی بر علیه این بیماری تشکیل می دهد و احتمال زنده ماندن بیشتر وجود دارد. از دیگر علائم آن چرک در اطراف چشم ، بی اشتهایی و پوسته پوسته شده کف پاها می باشد. دیستمپر بیماری هزار چهره است و در هر حیوان به یک نوع ظاهر می شود. حتی ممکن است در سگهای مسن بسیار خفیف باشد و علائمش روئیت نشود. درسگهای مبتلا اکثراً حمله به سیستم عصبی موجب مرگ می وشد. کم شدن آب بدن ، بی اشتهایی و اسهال از دیگر علائم دیستمپر است. تلو تلو خوردن و عطسه های شدید علائم انتقال این ویروس به سیستم عصبی است. بعضی سگها در اثر حمله ویروس به شبکه چشم نابینا می شوند. برخی دچار مشکل در را رفتن می شند. پوسته پوسته شدن و خشکی بینی نیز دیگر علائم است. بدن حیوان درگیر بعد از روز دهم شروع به تولید آنتی بادی و مبازه با این ویروس می کند و حیوانی که مقاوم بادش و دوام بیاورد برای سالها حتی تا آخر عمر نسبت به این بیماری مقاوم می شود.
    ▪ درمان:
    متأسفانه هیچ دارویی بر علیه بیماری دیستمپر وجود ندارد. این ویروس تمامی سطوح ریه ها و امعاء و روده را تحت تأثیر قرار می دهد. داروهایی برای کاهش اسهال در حیوان تجویز می شود. کمبود آب بدن که به دنبال آسهال به وجود می آید را می توان توسط سرم های وریدی تا حدی کنترل نمود. همچنین می توان از ویتامینهای تزریقی و سرم های غذایی برای سگهای ضعیف شده که توانایی خوردن غذا را ندارند ، استفاده نمود.
    ▪ پیشگیری و کنترل بیماری:
    بهترین راه پیشگیری ، واکسیناسیون می باشد. امروزه واکسن های بسیار خوبی از ویروس زنده ضعیف شده دیستمپر تهیه می شود که ماندگاری طولانی دارند. واکسیناسیون توله ها نباید خیلی زود انجام شود. بهترین زمان برای این کار زمانی است که مدت پادتن جذب شده توسط آغور (شیر مادر) به اتمام رسد (۱۰-۶ هفتگی). ویروس دیستمپر هم خانواده ویروسی است که در انسان موجب بیماری سرخک می شود.
    ▪ زمان واکسیناسیون:
    سگی که از این بیماری جان سالم بدر برد تا آخر عمر نسبت به دیستمپر مصون می ماند. معمولاً توله ها را باید در سن ۷-۶ هفتگی واکسیناسیون کرد (واکسنی که از ترکیب ویروس زنده ضعیف شده دیستمپر و سرخک بوجود می آید).
    ▪ راههای دیگر کنترل بیماری:
    باید سگهای مبتلا را کاملاً از سایرین جدا نگهداری کرد و محیط را با مایع سفید کننده (وایتکس) به نسبت ۱ به ۲۰ ضد عفونی کرد. سالها پیش نظریه عمومی براین بود که ویروس دیستمپر می تواند انسان را نیز درگیر نماید. اما تحقیقات طی ۱۵ سال گذشته کاملاً این نظریه اشتباه را رد نمود.
    ● ویروس هاری
    در کشورهایی مانند کانادا که ویروس این بیماری وجود دارد ، سگها بطور منظم واکسیناسیون می شوند. ویروس هاری می تواند به تمامی پستانداران منتقل شود و عقلب کشنده است. این بیماری از طریق بزاق دهان حیوان آلوده به این بیماری منتقل می شود، معمولاً ناشی از گاز گرفتن است. این ویروس می تواند توسط بزاق دهان از طریق چشم ، دهان ، بینی یا زخم پوستی وارد بدن شود.
    در اروپا ، روباه ها منشع اصلی انتقال این ویروس هستند ، در مکزیک و دیگر کشوهای لاتین و شهرهای مرکزی آمریکایی ، سگها منتقل این ویروس می باشند. در کانادا و ایالات متحده آمریکا منشع انتقال این بیماری اکثراً روباه ها ، راسوها ، خفاش ها ، راکون ها و گرگهای صحرایی می باشند ، که اغلب نزدیک انسانها زندگی می کنند. این نزدیکی باعث می شود که این ویروس به حیوانات مزرعه ، حیوانات خانگی و انسانها نیز سرایت کند.
    دوره پنهان این بیماری می تواند از ۲ هفته تا ۶ ماه باشد. در مراحل ابتدایی ، هاری معمولاً باعث تغییر اخلاق و رفتار می شود. بطور مثال حیوانات عشائی ( حیواناتی که در شب فعالیت می کنند) در روز دیده می شوند. پرندگان وحشی ممکن است دیگر از انسانها نترسند و حیوانات ساکت و آرام ممکن است پر تحرک یا حتی پرخاشگر شوند. سگهای آلوده شده به این بیماری از روشنایی دوری می کنند.
    وقتی این بیماری گسترش پیدا کند ، حدود ۲۵ درصد از سگهای آلوده ، چهره ;عصبی; پیدا می کنند و بدون هیچ دلیلی به دیگران حمله می کنند. حیوانات آلوده به هاری که چهره ;عصبی; پیدا می کنند بسیار خطرناک می باشند. ۶ روز بعد از نمایان شدن علائم مرض آنها معمولاً به کما رفته و می میرند.
    دسته دیگر چهره ای;گنگ; پیدا می کنند ، عضلات دهان و گونه از کار می افتند و دیگر قادر به قورت دادن چیزی نمی باشند و این امر باعث می شود که آب از دهانشان بیرون بریزد. این حیوانات بندرت تا ۲ هفته بیشتر زنده نمی مانند.
    ▪ پیشگیری:
    برای اینکه در کنادا اکثراً هاری از طریق حیوانالت وحشی منتقل می شود ، کنترل آن دشوار می باشد. انداختن طعمه واکسینه شده از هوا ، به دام انداختن ، واکسیناسیون کردن و سپس رها کردن رکون ها و واکسیناسیون منظم حیوانات خانگی باعث کم شدن این بیماری می شود. هرکسی بخواهد از آمریکا سگی را وارد کانادا کند باید مدرکی جهت نشان دادن واکسیناسیون شدن حیوان جهت هاری در ۳۶ ماه گذشته داشته باشد ، تنها مدرک واکسیناسیون برضد بیماری هاری کافی نمی باشد. همچنین هر کسی از کانادا بخواهد سگ خود را به آمریکا ببرد به مدارک واکسیناسیون حیوان احتیاج دارد.
    هرکسی که بخواهد حیوان خود را به کشوری ببرد ، اول باید قوانین کشور مقصد را بررسی کند. بسیاری از کشورهای جزیره ای مانند (هاوایی ، استرالیا و نیوزلند) دارای قوانین محکمی جهت قرنطینه کردن حیوان برای جلوگیری از ورود بیماری به کشور دارند.
    ▪ احتیاط:
    اگر سگ شما با حیوانی که حامل بیماری هاری است درگیر شد ، بزاق دهان حیوان آلوده به بیماری ممکن است روی پوشش یا زخم سگ شما باشد. این اقدامات را انجام دهید:
    ـ هرگز سعی نکنید حیوانی که حمله کرده است را بگیرید.
    ـ برای گرفتن حیوان خود از دستکش یا حوله استفاده کنید.
    ـ حیوان خود را نزد دامپرشک ببرید.
    ـ اگر حیوان شما جهت بیماری هاری واکسیناسیون شده است ، بهتر است در مدت ۷۲ ساعت دوباره جهت اطمینان به او واکسن هاری زده شود.
    اگر شما توسط حیوانی که حامل بیماری هاری است گاز گرفته و زخمی شده اید یا بزاق دهان آن حیوان وارد زخم باز شما یا بینی ، چشمها یا دهانتان شده است ، زخم را با صابون یا ماده ضدعفونی کننده بشوئید. این کارها باعث می شود که ویروس سریعتر بمیرد ، بعد از آن بسیار حیاطی است که هر چه سریعتر به دکتر مراجعه کنید. مداوای آن واکسیناسیون می باشد.
    ▪ پیشگیری های دائمی برای جلوگیری از ویروس هاری:
    ـ به خاطر داشته باشید که هر سال به حیوان خود واکسن هاری بزنید.
    ـ به حیوان خود اجازه ندهید که آزادانه همه جا برود. بخصوص در شب.
    ـ هرگز به حیواناتی که نمی شناسید دست نزده و بازی نکنید.
    ـ به حیواناتی که به نظر مریض می آیند دست نزنید ، حتی اگر می خواهید به آنها کمک کنید. هرگز به جسد حیوانات مرده دست نزنید.
    ـ هرگز به حیوانات وحشی در حیاط خود غذا نداده و آنها را جلب خودتان نکنید. هرگز سعی نکنید حیوانات وحشی را بگیرید.
    ـ اگر در محل سکونت شما خفاش وجود دارد آنها را از آنجا بیرون کنید.

    منبع : Orbit News - All Over The World News
    sara_ranjbar, s.s.Se and MeHRaB like this.

  2. 6 کاربر پست Ninka عزیز را پسندیده اند .


  3. Top | #2

    کاربر بسیارموثر

    کاربر بسیار موثر


    حیوان خانگی
    سگ - گربه -جوجه مينا - فنچ - جوجه مرغ و اردك و بلدر چين..
    محل سکونت
    تهران
    لايك دريافتي
    19
    لايك كرده
    0
    نوشته ها
    968
    می پسندم
    8,870
    مورد پسند : 851 بار در 210 پست

    Icon17 ويروس پاروا (پيشگيري و درمان)

    ويروس پاروا (پيشگيري و درمان)
    ویروس پاروا یکی از بیشترین و مهمترین ویروس‌هایی است که در دنيا سلامت سگ‌ها را تهدید می‌کند. این ویروس موجب التهاب و زخم در روده و ایجاد اسهال شدید در سگ مبتلا می‌شود. این اسهال می‌تواند خونی باشد و به شدت جان حیوان را تهدید می‌کند. متأسفانه هیچ درمان موثری برای مقابله با این ویروس وجود ندارد و تنها می‌توان با واکسیناسیون تا درصد بالایی از مبتلا شدن حیوان جلوگیری نمود. اگرچه هنوز هم سگ‌هایی با وجود واکسینه شدن درگیر می‌شوند.
    ▪ شناسایی این ویروس:
    پاروا ویروس، ویروسی است کاملاً سرسخت، بادوام، مقاوم و پایدار. این ویروس می‌تواند برای مدت‌های طولانی بر روی زمین، غذا و سایر لوازم زنده بماند. فرش و قالیچه‌ها جهت ضدعفونی کردن بسیار دشوارند. حتی این ویروس می‌تواند از طریق حشرات و جانواران موذی مانند سوسک‌ها منتقل شود. این ویروس حتی در مقابل اسید فنیک و حرارت مقاوم است. تنها می‌توان با وایتکس مخلوط با آب ( به نسبت ۱ به ۲۰) این ویروس را غیر فعال کرد، نور مستقیم آفتاب نیز موجب کشتن این ویروس می‌شود. اگرچه حدود یک تا دو هفته طول می‌کشد تا علائم بیماری در حیوان ظاهر شود، علائم این ویروس از روز سوم در مدفوع قابل مشاهده است. این بدان معناست که حتی سگی با ظاهری کاملاً سالم می‌تواند ناقل این ویروس به منزل شما باشد.
    ▪ علائم ویروس پاروا:
    جالب توجه است که این ویروس می‌تواند کاملاً مخفی باشد و یا با علائم کشنده همراه باشد که این نشانه‌ها به چهار عامل بستگی دارد:
    ۱( سن سگ مبتلا
    ۲( جثه حیوان
    ۳( وجود پادتن در بدن حیوان
    ۴( نژاد حیوان درگیر
    معمولاً توله سگ‌ها پادتن را توسط شیر مادر (آغوز) دریافت می‌کنند و حتی اگر در محیط آلوده قرار گیرند به ندرت تا ۱۴-۲۰ هفتگی درگیر می‌شوند اما به محض اینکه مدت پادتن آنها به انتها برسد مبتلا می‌شوند. معمولاً توله‌های بالای ۶ ماه به این بیماری مقاومند و تنها به یک اسهال زود گذر مبتلا می‌شوند و معمولاً بعد از سن ۲-۱ سالگی آنقدر این بیماری کمرنگ و زود گذر می‌شود که حتی صاحب حیوان متوجه نخواهد شد. بدون هیچ دلیل علمی معمولاً نژادهای دوبرمن (Doberman) ، رتوایلر (Rottweiler) و پیت بول تریرآمریکایی (American Pit Bull Terrier) بیشتر درگیر این بیماری می‌شوند. معمول ترین فرم این ویروس التهاب و عفونت روده کوچک است که با ناراحتی، افسردگی، استفراق و کم شدن آب بدن حیوان همراه است. برخی توله‌ها به محض بروز اسهال می‌میرند و برخی دیگر بین ۶-۴ روز مقاومت می‌کنند. آنهایی که تا ۸ روز دوام بیاورند معمولاً زنده می‌مانند. از بین رفتن سلول‌های خونی و زخم شدن روده حیوان باعث بوجود آمدن عفونت‌های باکتریایی ثانوی می‌شود. باید توجه داشت که بسیاری دیگر از باکتری‌ها و ویروس‌ها می‌توانند موجب اسهال خونی شوند و حتماً هر اسهال خونی مبنی بر ویروس پاروا نمی‌باشد.
    ▪ راه تشخیص:
    شما می‌توانید تنها از طریق کیت‌های مخصوص این ویروس به بیماری پی ببرید.
    ▪ درمان:
    درمان این ویروس می‌تواند با جبران آب از دست رفته از رگ‌ها که به دلیل اسهال صورت گرفته انجام پذیرد ( استفاده از سرم رینگر بهمراه بی کربنات). در روز اول ۴۰-۱۰ میلی لیتر برای هر ۴۵۴ گرم وزن بدن که در روزهای بعد مقدار آن کمتر می‌شود. به محض جبران کمبود آب می‌توان از سرم‌های غذایی زیر پوست حیوان تزریق نمود. ما همچنین از دارو برای آرام نمودن التهاب روده حیوان استفاده می‌کنیم. مانند متروکلروپرامید (۲.۵-۱ میلی‌گرم ۴-۳ بار در روز). معمولاً در ابتدا در سگ‌های بالغ یک تب زود گذر اتفاق می‌افتد که این امر در توله‌ها برعکس می‌باشد و حرارت بدنشان کم می‌شود و این توله‌ها به گرمای محیطی بیشتری احتیاج دارند. به محض اینکه سگ بتواند مایعات مصرف کند می‌توان به او داروی pyrantel pamoate خوراند. برخی از دامپزشکان نیز برای کاهش درد حیوان از butorphanol tartrate استفاده می‌کنند. اگر توله بصورت ثابت شروع به خوردن غذا به میزان کم کند و یا دم خود را تکان دهد نشانه بهبودی است. با وجود این بسیاری از توله‌ها جان سالم به در نمی‌برند.
    ▪ مصونیت از این ویروس:
    امروزه انواع مختلفی از واکسن‌ها که ویروس زنده و ضعیف شده پاروا را شامل می‌شوند در بازار موجود است. اکثراً واکسن‌هایی که قبل از اتمام پادتن در بدن حیوان تزریق می‌شوند اثر نمی‌کنند. معمولاً واکسن‌ها در دو مرحله ۱۴-۱۲ هفتگی و ۱۸ هفتگی تکرار می‌شود.

    منبع: سايت دانشجويان دامپزشكي علمي كاربردي اروميه ۸۵
    sara_ranjbar and s.s.Se like this.
    تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir)
    پرشين هاي من و ديديد ؟
    http://persianpet.org/forum/thread63...tml#post507979

  4. 4 کاربر پست rozhan عزیز را پسندیده اند .


  5. Top | #3

    کاربر بسیارموثر

    کاربر بسیار موثر


    لايك دريافتي
    135
    لايك كرده
    0
    نوشته ها
    960
    می پسندم
    42
    مورد پسند : 1,190 بار در 593 پست
    نوشته های وبلاگ
    2

    New بیماری های سگ - پاروا

    یماری های سگ - پاروا

    پاروا
    پاروا ويروس سگها اولين بار در سال 1978 به عنوان يك ويروس عفوني جديد در سگها شناخته شد و در گاسترو آنتريت هاي هموراژيك سگها كه از ميزان كشندگي بالايي برخوردارند، ديده مي شود . حدود سه سال پس از كشف ويروس واكسن آن تهيه و مورد استفاده قرار گرفت. معمول ترين فرم اين ويروس التهاب و عفونت روده كوچك است كه با ناراحتي ، افسردگي ، استفر اغ و كم 6 روز - شدن آب بدن حيوان همراه است. برخي توله ها به محض بروز اسهال مي ميرند و برخي ديگر بين 4 مقاومت مي كنند. آنهايي كه تا 8 روز دوام بياورند معمولاً زنده مي مانند. از بين رفتن سلول هاي خوني و زخم شدن روده حيوان باعث بوجود آمدن عفونت هاي باكتريايي ثانوي مي شود. بايد توجه داشت كه بسياري ديگر از باكتريها و ويروسها مي توانند موجب اسهال خوني شوند و حتماً هر اسهال خوني مبني بر ويروس پاروا نمي باشد.


    علائم ويروس پاروا:


    جالب توجه است كه اين ويروس مي تواند كاملاً مخفي باشد و يا با علائم كشنده همراه باشد كه اين نشانه ها به چهار عامل بستگي دارد:


    1 سن سگ مبتلا
    2 جثه حيوان
    3 وجود پادتن در بدن حيوان
    4 نژاد حيوان درگير


    عامل بيماري:
    پاروا ويروس سگها يك ويروس كوچك حاوي "dna" و فاقد پوشش ليپوپروتئيني مي باشد.اين ويروس متعلق به خانواده ي پاروا ويريده بوده و با ويروس هاي پان لوكوپني گربه و آنتريت سمور قرابت آنتي ژنيكي دارد.پاروا ويروس سگها از مقاوم ترين ويروس هايي است كه تا بحال شناخته شده اند . اين ويروس ماهها و حتي سالها در محيط خارج قادر به ادامه ي حيات بوده و بسياري از مواد ضدعفوني كننده كه به صورت تجارتي دردسترس هستند بر روي آن بي تأثير است . هيپوكلريت سديم تنها ماده ي ضدعفوني كننده اي است كه بر روی ويروس تأثير مي گذارد.اين ويروس از طريق مدفوع وارد محيط خارج مي شود و با ورود به بدن سگ هاي حساس از راه دهان آن را بيمار مي سازد . ويروس ابتدا در بافت لنفاوي تكثير يافته و سپس خود را از طريق جريان خون به كريپت هاي روده ي كوچك مي رساند. و از نظر آنتي ژنتيكي فقط يك سويه بيماريزا از آن وجود دارد.

    همه گير شناسي (اپيدميولوژي):

    سگها توسط بلع يا استنشاق ويروس از راه دهاني، حلقي، به بيماري مبتلا مي گردند. ويروس در لوزه هاي غددلنفاوي موضعي و بافت هاي لنفاوي روده ها مستقر و تكثير مي شوند و سپس از تكثير در بافت لنفاوي ، ويرمي بروز مي كند و متعاقب آن ويروس خود را به كريپت هاي موجود در روده كوچك كه به عنوان اندام هدف جهت تكثير ثانويه ي ويروس به شمار مي رود رسانده و شروع به توليد مي كند.در سلول كريپت ها تغييرات پاتولوژيك رخ مي دهند كه از نظر باليني منجر به پيشرفت بيماري و در نتيجه كلاپس مخاط مي گردند . ويروس در سلول هاي ساير اندامهاي بدن قادر به تكثير و تزايد مي گردد .از نظر باليني عفونت ناشي از ويروس در سگها بسيار متنوع بوده و از عفونت هاي پنهاني تا بيماري حاد و كشنده متغيراست. اكثر سگها به فرم پنهاني بيماري مبتلا مي گردند . عواملي از قبيل : سن، استرس، ژنتيك و همزمان شدن بيماري با عفونت انگلي روده اي، زمينه ي بيماري را براي حالت حاد و مساعد مي نمايند .در برخي از نژاد سگها مثل روت وايلر و دابرمن پينچر نسبت به ساير نژادها حساس تر بوده و به عفونت هاي شديدي مبتلا ميگردد. لازم به ذكر است نژاد لابرادور سياه بيشتر از ساير نژادها به فرم شديد بيماري گرفتار مي شوند.در شرايط تجربي همزمان شدن عفونت با انگل هاي روده اي يا سويه هايي از ويروس ديستمپر كه قدرت بيماري زايي خفيفي دارند سبب تشديد بيماري مي گردند.

    درمان و پيشگيري:
    درمان گاسترو آنتريت هاي حاصل از ويروس شامل درمان هاي علامتي و تقويتي است . مايعات الكتروليت بايد بر اساس ارزيابي وضعيت باليني دام تجويز گردد . و براي حفاظت دام در مقابل عفونت ثانويه باكتريايي از آنتي بيوتيك هاي وسيع الطيف بهره مي گيرند. اگر در سگها نشانه هاي استفراغ وجود نداشته باشد جهت كاهش فلور ميكروبي روده ها مي توان از آمينوگليكوزيدها استفاده نمود . در صورتي كه كولي فرم هاي طبيعي روده افزايش يا ساير اندام بدن را مورد تهاجم قرار داده و منجر به بروز شوك آندوتوكسيك مي گردند . اگر شواهدي دال بر سپتي سمي وجود داشته باشد بايد آمينوگليكوزيدها مانند جنتامايسين و كانامايسين و استرپتومايسين را به همراه دز بالايي از مشتقات پني سيلين بصورت داخل وريدي تجويز نمود. در صورتي كه استفراغ براي مدت طولاني ادامه داشته باشد . بايد از داروي ضد استفراغ استفاده نمود و تجويز داروي ضد اسهال بايد با احتياط صورت پذيرد . در سگهايي كه مقدار زيادي از پروتئين سرم توسط روده ها از دست رفته و حجم خون آن كاهش يافته ممكن است انتقال پلاسما يا خون كامل ضروري باشد. واكسن هايي كه امروزه براي ويروس مورد استفاده قرار مي گيرد مطمئن و مؤثر هستند . چهار تا شش روز پس از تزريق برخي واكسن ها يك لنفوپني زودگذر بروز مي كند. ويروس موجود در برخي از واكسن ها در روده ها تكثير يافته و از طريق مدفوع به خارج دفع مي گردد. ظهور عفونت حاصل از ويروس بدنبال تجويز واكسن توسط مطالعات تجربي كنترل شده به اثبات رسيده است . سن ايجاد مصونيت در توله ها به تيتر آنتي بادي مادري و مقدار آنتي بادي كه توسط آغوز منتقل شده است بستگي دارد . بدون كسب اطلا ع از وضعيت آنتي بادي توله ها به سختي مي توان يك برنامه واكسيناسيون عملي ارائه نمود كه تقريباً در تمام توله ها مصونيت ايجاد نمايد . مشكل ديگري نيز وجود دارد و آن عبارتست از اينكه: توله ها دو تا سه هفته قبل از اينكه قادر به كسب مصونيت گردند نسبت به عفونت ه اي حاصل از سويه بيماريزاي ويروس حساس شده و هيچ واكنشي نيز وجود ندارد كه اين حساسيت را به طور كامل از بين ببرد . دستيابي به حداكثر مصونيت در توله هايي كه اطلاعي از وضعيت ايمني آن در دست نيست بهتر است واكسيناسيون در سنين 6-9-12-15 و 18 هفتگي انجام گرفته و پس از آن هر سال يكبار تكرار گردد. دو تا سه هفته قبل از آنكه توله ها قادر به كسب مصونيت باشند نسبت به عفونت هاي حاصل از ويروس حساس مي شوند و در طول اين مدت صرف نظر از اينكه چه برنامه اي به منظور واكسيناسيون مورد استفاده قرار ميگيرد توله ها همواره در معرض خطر ابتلا به بيماري قرار دارند. به دنبال استفاده از واكسن حاوي ويروس كه امروزه در دسترس مي باشند مصونيتي ايجاد مي شود كه به مدت يك تا سه سال ادامه خواهد داشت و تكرار سالانه ي واكسن كافي مي باشد . سگهايي كه از عفونت حاصل از سويه هاي بيماريزاي ويروس بهبود مي يابند براي تمام عمر مصون باقي ميمانند.
    sara_ranjbar and s.s.Se like this.

  6. کاربر مقابل پست mirmiran عزیز را پسندیده است:


  7. Top | #4

    کاربر بسیارموثر

    کاربر بسیار موثر


    لايك دريافتي
    135
    لايك كرده
    0
    نوشته ها
    960
    می پسندم
    42
    مورد پسند : 1,190 بار در 593 پست
    نوشته های وبلاگ
    2

    پیش فرض

    هشت بيماري مهم سگ:
    وظيفه دستگاه گوارش اخذ غذا تغييرآن وتامين انرژي لازم براي بقاء زندگي است. اعضاء اصلي دستگاه گوارش شامل معده وروده ها مي باشند كه اختلالات حاصل ازآن نسبت درصد بالايي ازمراجعات به دامپزشك را شامل مي شود( غيرازواكسيناسيونهاي متداول) به خاطرداشته باشيد درطول حيات حيوان ناراحتيهاي گوارشي همچون اسهال واستفراغ پيش خواهد آمد. برگرداندن غذا. يبوست .مدفوع غيرعادي . نفخ شكم وادرارهاي غيرعادي نيزازيافته هاي بيماريهاي گوارشي مي باشند. سگي كه دچاراختلالات گوارشي است به شدت نا آرام گشته نمي تواند استراحت كند .همچنين مرتب ازدهانش بزاق تراوش مي شود. اين حالت سبب نيازوافرحيوان به آب مي شود درپي آن ادرارهاي پياپي را شاهد خواهيم بود.
    استفراغ:
    استفراغ داراي علل مختلفي است كه دراين ميان بعضيها حادترو خطرناكترهستند. درصورتي كه حيوان تنها يك باراستفراغ كند وظاهرسالم وسرحالي داشته مشكل ديگري را نشان ندهد جاي نگراني نيست. زيرا اين حالت به علت تغييرغذا وخوردن زباله ويا خوردن بعضي ازگياهان مي باشد. بهتراست يك روزبه او غذا نداده وكمي به حيوان يخ بخورانيد. به زودي مشكل برطرف مي شود. بعد ازآن ازيك جيره غذايي تنظيم شده مثل غذاي نوزاد و يا همبرگر آب پزشده به همراه برنج آب پز(بهتراست چرب نباشد) را به مدت چند روزاستفاده نماييد . چنانچه حيوان استفراغهاي پياپي وشديد به همراه سايرعلائم همچون اسهال. پريشاني و يا غش را نشان دهد حيوان را به نزد دامپزشك ببريد. اگردراستفراغ حيوان خون وسايرمواد غيرعادي مشاهده كرديد موضوع را جدي بگيريد . استفراغ ممكن است به دليل عفونتهاي ويروسي انسداد ناشي ازاجسام خارجي . توموره ا. عفونت لوزالمعده و بيماريهاي كبدي وكليوي ايجاد شود.

    اسهال:
    اسهال يكي ازنشانه هاي رايج بيماريهاي گوارشي است. درشرايطي كه با عارضه ديگري همراه نباشد به سادگي درمان مي شود. درصورت وجود اسهال مداوم حتما نزد دامپزشك برويد ونمونه اي ازمدفوع حيوان را به همراه داشته باشيد. بدين ترتيب تشخيص اودقيق ترخواهد بود.اگراين امكان وجود ندارد كه نمونه را با خود ببريد بايد بتوانيد شرح كاملي ازشكل ورنگ وقوام وميزان وحجم مدفوع ارائه دهيد. اين اطلاعات كليد درمان بيماري هستند. غذاي غيرعادي ويا خوردن هرچيزي كه قابل هضم نباشد ازجمله دلايل بروزاسهال است . بيماريهايي مثل گاستروآنتريت ويروسي ناشي ازكورونا ويروس ويا پاروويروس كه اسهال شديدي به دنبال دارند با واكسيناسيون قابل پيشگيري هستند. سگي كه اسهال دارد بايد ازنظرآلودگي به انگلهاي داخلي همچون كر مها وكوكسيدياها وژيارديا مورد آزمايش قرارگيرد. براي درمان اسهال بايد حيوان 24 ساعت ازغذا محروم باشد. دراين مدت فقط مي توانيد مقداركمي آب به همراه برنج آب پزبه حيوان بخورانيد كه اين امرموجب كاهش شدت علائم بيماري خواهد شد. روزبعد مي توانيد ازجيره كامل غذايي همانطوركه درمورد استفراغ بيان شد استفاده كنيد . اگرب ا اين درمان اسهال برطرف نشد با دكتردامپزشك تماس بگيريد.

    يبوست :
    موقعي كه حيوان بيش ازيك يا دوروز مدفوع خود را دفع نكند بيانگراين است كه دچاريبوست شده است. دراين حالت ممكن است علي رغم تمايل دام به دفع مدفوع اين امرصورت نگيرد. يبوست با علائمي همچون بي ميلي وبي اشتهايي همراه است. اگرعارضه ادامه يابد علائم استفراغ نيزظاهرمي گردد .بعضي اوقات ممكن است ماده آبكي وخون آلودي دفع شود كه مشابه اسهال است. ودرعين حال روده بزرگ انباشته ازمدفوع سفت وسخت مي باشد. ممكن است يبوست پس ازخوردن غذاهايي كه داراي فيبركمتري هستند همچون استخوان . علف وكاغذ وسايرمواردي كه قابل هضم نيستند ايجاد شود. دربرخي موارد يبوست به دنبال بزرگ شدن غده پروستات وفتق ويا مشكلات ارثي دركلونها ايجاد مي گردد. برخي ازحيوانات مستعد ابتلا به يبوست هستند كه بايد مورد توجه ومراقبت قرارگيرند. بعضي ديگرمخصوصا آنها كه موهاي بلندي دارند به دليل انسداد مناطق اطراف مقعد توسط پوشش بدني به طورمكانيكي دچاريبوست مي گردند .دراين حالت عبورمدفوع به خارج ميسرنخواهد بود . اگرسگ ازاين نوع نژاد است به اين مسئله توجه كنيد ومراقبش باشيد.


    نفخ:
    نفخ وچرخش واتساع معده ناشي ازآن درگاستريت حاد خيلي سريع اتفاق افتاده واغلب كشنده است وپيش ازآنكه متوجه عارضه شويد موجب مرگ حيوان مي شود. اين بيماري درسگهاي سينه فراخ مشاهده مي گردد بدين صورت كه به دنبال انباشته شدن معده ازگازومايع وتورم آن اين عضو درطول محور خود پيچ مي خور د. دراين حالت سگ دچارشوك گرديده كه به منظورجلوگيري ازمرگ حيوان مي بايست هرچه سريعتربه درمان نفخ وچرخش معده اقدام نمود. سابقه سگ مبتلا به نفخ حاكي ازآن است كه حيوان غذاي زيادي خورده وپس ازآنمقدار زيادي آب نوشيده است وبه دنبال آن دويا سه ساعت بعد فعاليت بدني زيادي داشته است. اولين علامتي كه درسگ مبتلا بروزمي كند بي قراري است. به دنبال آن شكم متورم وسفت مي شود به طوري كه اگرضربه آرامي به شكمش وارد كنيد توليد صداي طبل مانند مي كند. بهترين كاربراي نجات حيوان عمل جراحي است . كه بلافاصله بعد ازمشاهده علائم انجام مي گيرد. طريقه آن به گونه اي است كه به سرعت ازفشارهواي داخلي معده كاسته شده وچرخش معده اصلاح گردد. علاوه براينكه تزريق داخل وريدي سرم موجب تقويت جريانخون مي شود تنظيم مايعات والكتروليتها را نيزدربدن به همراه دارد. تغييرشرايط زندگي وجيره غذايي حيوان به تنهايي نمي تواند حيوان را ازابتلا به نفخ مصون بدارد. دراين ارتباط مي توانيد با انجام دستورات زيربه حيوان كمك كنيد.
    تغذيه با مقداركم صورت گيرد به عبارتي مي توانيد به جاي استفاده ازيك وعده غذا با حجم زياد ازدوتا سه مرتبه با حجم كم استفاده نموده ويا غذاي خشك درطول روزدردسترس حيوان قرارداده واجازه دهيد آزادانه ازآن تغذيه كند. ازآشاميدن آب بعد ازغذا جلوگيري كنيد. هرگزبعد ازغذا حيوان را مجبوربه تمرين وفعاليت بدني نكنيد. اگرقراراست روزي دو يا سه بارغذاي خشك را دراختيارحيوان قراردهيد ابتدا به غذا آب بيافزاييد تا نرم شود . بدين ترتيب غذا سريعتربلعيده شده تمايل سگ به آشاميدن آب ازبين مي رود.


    نارسايي بخش برون ريزلوزالمعده:
    سگهاي مبتلا به اين بيماري داراي اشتهاي زيادي بوده ولي درعين حال وزنشان افزايش نمي يابد. مدفوع اين حيوانات نيزداراي حجم زياد ورنگ روشني بوده بسته به ميزان چربي وپروتئينهاي هضم نشده گاهي چرب وروغني وبسياربدبو است. اين سگها قادربه توليد آنزيمهاي لوزالمعده نيستند .آنزيمهاي فوق درعمل هضم وجذب مواد غذايي دخالت مي كنند. اين نارسايي با تجويزمادالعمرآنزيمهاي لوزالمعده درمان مي شود كه معمولا آنها را به طورمستقيم به غذا اضافه مي كنند. دركنارآن ميزان پروتئين غذا بايد متعادل بوده وازموادغذايي كمچربي استفاده شود.


    بادشكم:
    خوردن پياز. باقلا. كلم .گل كلم ودانه هاي سويا وسايرغذاهاي تخميرشونده موجب بادشكم مي شود. همچنين مورد مشابهي براي جيره هايي كه داراي ميزان بالايي شيريا گوشت باشند ديده شده است . احتمال دارد با تغييرغذاي سگ وضعيت بهترشود.

    خوردن مدفوع:
    يا خوردن مدفوع معمولا درسگهاي كوچك ديده مي شود. بايد اين عادت (Coprophagy) كوپروفاژي ناخوشايند وغيربهداشتي را ازبين ببريد. اضافه كردن بعضي ازچاشنيهاي گوشت به غذا نتيجه جالب توجهي داشته است. زيرا باعث مي شود مدفوع بوي بدي پيدا كند(سگ ازخوردن آن امتناع مي ورزد ). گاهي اوقات تغييراتي درجيره غذايي مي تواند مشكل را حل كند. اگرهيچ يك ازتدابيرفوق موثرواقع نگرديد به دامپزشك مراجعه نماييد. شايد حيوان به كمبود غذايي خاصي مبتلا باشد. خوردن مدفوع حالت مشمئزكننده اي را درشما ايجاد كرده وباعث دلزدگي شما ازحيوان مي شود. وقتي متوجه اين عمل شديد به شدت با انجام آن مخالفت كنيد وبا توجه به روشهاي تربيتي خاص اين عادت را ازسرحيوان بياندازيد.
    سوزش مقعد:
    سگي كه پشتش را گازمي گيرد ليس مي زند ويا برزمين مي كشد ازناراحتيهاي مقعد رنج مي برد. احتمالا دراين حالت به دليل تحريك حاصل ازمدفوع جامد وسفت مقعد سوزناك ومتورم مي شود. ممكن است كيسه هاي مقعدي پرشده باشند اولين قدم دركاهش درد يافتن علت بيماري است. تميزكردن مقعد با آب گرم واضافه كردن ازسوزش ودرد حيوان خواهد (Analsac) ژل پتروليوم وسايرتركيبات مسكن وخالي كردن كيسه هاي معقدي كاست
    منبع : ویونا پت

    s.s.Se likes this.

  8. Top | #5

    کاربر بسیارموثر

    کاربر بسیار موثر


    لايك دريافتي
    135
    لايك كرده
    0
    نوشته ها
    960
    می پسندم
    42
    مورد پسند : 1,190 بار در 593 پست
    نوشته های وبلاگ
    2

    پیش فرض

    بیماری های سگ - هاری

    هاري:
    هاري يك بيماري عفوني ويروسي حاد به شكل اختلال رفتاري با نشانه هاي عصبي (آنسفاليت ) و كشنده است كه به دو شكل تحريكي ( هاري خشمگين ) و ساكت ( هاري فلجي ) ظاهر مي شود .اين بيماري مخصوص گوشتخواران اهلي و وحشي بوده و ساير حيوانات خونگرم و پستانداران و انسان از طريق حيوان گزيدگي به انسان منتقل مي گردد. سگهاي آلوده شده به اين بيماري از روشنايي دوري مي كنند. وقتي اين بيماري گسترش پيدا كند ، حدود 25 درصد از سگهاي آلوده ، چهره عصبي پيدا مي كنند و بدون هيچ دليلي به ديگران حمله مي كنند. حيوانات آلوده به هاري كه چهره عصبي پيدا مي كنند بسيار خطرناك مي باشند. 6 روز بعد از نمايان شدن علائم مرض آنها معمولاً به كما رفته و مي ميرند.دسته ديگر چهره اي گنگ پيدا مي كنند ، عضلات دهان و گونه از كار مي افتند و ديگر قادر به قورت دادن چيزي نمي باشند و اين امر باعث مي شود كه آب از دهانشان بيرون بريزد . اين حيوانات بندرت تا 2 هفته زنده مي مانند . بسياري از مردم بر اين باورند كه انسان تنها از طريق گازگرفتن سگ هار به بيماري هاري مبتلا مي شود، در حالي كه گاز گرفتن حيواناتي همچونگربه ،ميمون ، خفاش ، موش و گرگ نيز مي تواند منجر به هاري شود . در مورد هاري بهترين راه پيشگيري واكسيناسيون حيوانات خانگي است . البته در سا لهاي اخير برا ي واكسينهكردن حيوانات وحشي و همچنين سگ هاي ولگرد كه به صورت دسته جمعي در اطراف شهرها ديد ه مي شوند نيز اقداماتي صورت گرفته است . به هر حال اگر انساني توسط حيواني مشكوك گاز گرفته شد، بايد بلافاصله از سرم ضد هاري استفاده شود و به ياد داشته باشيد كه تزريق به موقع اين سرم مي تواند از مرگ فرد جلوگير ي كند .
    منبع : ویونا پت
    s.s.Se likes this.

  9. Top | #6
    تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir)
    حیوان خانگی
    سگ
    محل سکونت
    زیر آسمان خدا
    لايك دريافتي
    30740
    لايك كرده
    10885
    نوشته ها
    40,071
    می پسندم
    12,247
    مورد پسند : 58,187 بار در 24,451 پست
    حالت من :
    My Mood
    In Love
    نوشته های وبلاگ
    16

    Gh اسهال و استفراغ پاروو ويروسی سگ

    بیماری پاروا و درمان ان
    عامل و تاریخچه بیماری :

    عفونت پاروو ويروس يا پاروو(Parvo) كه اصطلاحا به ان ويروس اسهال و استفراغ پاروویی سگ نیز ميگويند يك بيماري خطرناك ویروسی مخصوصا براي توله هاست.اين ويروس از خانواده پاروویروس ها است که با درگير نمودن روده ها و مغز استخوان موجب ایجاد اسهال ، استفراغ و كاهش توانايي بدن در مقابل عفونت ميشود.عوارض اين بيماري در توله ها بسيار شديد تر از بالغين است.نژادهاي دوبرمن وروتویلر نسبت به اين ويروس حساستراز دیگرنژادها هستند با اين حال تمام نژادها و نژادهاي دورگه نيز درخطر ابتلا به اين بيماري بوده که ميتواند باعث مرگ انها شود.
    پاروو يك بيماري تازه ظهور است كه در اواخردهه 70 ميلادي شناخته شد. قبل از ان اين ويروس وجود نداشت؛به نظر ميرسد اين ويروس در اثر ايجاد تغييراتي در ويروسهاي مختص به گونه ديگر حيوانات مثل گربه ها تبديل به این ويروس مخصوص سگها شده است.در ابتدا به وجود امدن ، اين ويروس تمام رده سنی سگها را مبتلا مي ساخت اما هم اكنون بيشتر توله ها را الوده ميكند.اين معولا به خاطر اين است كه سگهاي بالغ و پيرتر يا از طريق ابتلا به اين بيماري يا از طريق واكسيناسيون به پاروو ايمن شده اند.
    پاروو ويروس با صدمه زدن به سلولهاي سالم بدن باعث جلوگيري از تکثیر اين سلولهاي سالم ميشود.اين ويروس باعث از بين رفتن سلولهاي جذب كننده در روده شده و باعث عدم جذب مواد غذايي مي شوند؛همين موجب ميشود حيوان ناتوان شده و روده را در معرض عفونت قرار میدهد كه اين عفونت ميتواند به خون نیز بزند..همچنين پارو ويروس ميتواند وارد مغز استخوان شده ودر عملكرد ان اختلال ايجاد كند.چون مغز استخوان محل ساخت و ساز سلولهاي خون مثل گلبول قرمز و سفيد اند؛تخريب مغز استخوان باعث كاهش توليد گلبولهاي سفيد كه كار دفاع از بدن را دارند ،منتهی ميشود.اين كاهش گلبولهاي سفيد موجب اختلال در عملكردايمني و تضعيف سد دفاعي بدن شده و سگ را در معرض خطر ابتلا به دیگر عفونت ها قرار میدهد.
    بیماری پاروا و درمان ان
    انتقال پاروو ويروس چگونه است؟
    ويروس از طريق ليسيدن ، بو كردن يا خوردن فضولات يا هر چيزي كه با فضولات الوده به پاروو ويروس در تماس باشد مي تواند انتقال پيدا كند.پس از وارد شدن ویروس به دهان به روده ها رفته و در انجا شروع به تکثیر مي كند.در هر قاشق چاي خوري از مدفوع حيوان الوده به پاروو، تقريبا حدود يك ميليارد ويروس وجود دارد.اين ويروس ها در خارج از بدن سگ بسيار سخت جان و با دوام اند به طوري كه در محيط ويروس ميتواند تا حدود 6 ماه زنده بماند.
    ويروس به حدي سخت جان است كه براي از بين بردن ان در خاك مي بايست تمام گياهان را از بين برد.براي از بين بردن اين ويروس مي بايست محيط خانه شسته و اب كشيده ، سپس با وايتكس رقيق شده (1 قسمت وايتكس با 30 برابرش اب) ضد عفوني شود.در معرض نور خورشيد قرار دادن وسايل الوده ميتواند باعث سرعت بخشيدن به از بين رفتن ويروس شود .پارو ويروس ميتواند چندين روز قبل از ظهورعلايم بیماری و همچنين تا 2 هفته بعد از بهبودي نیز از فضولات سگ الوده دفع شود.
    بیماری پاروا و درمان ان

    علايم پاروو ويروس چيست؟
    معمولا توله ها اين بيماري را از سرك كشيدن در خاكی که الوده به فضولات سگ پاروویروسی است (مثل خاک پارکها،خاک باغچه و....) ميگيرند.علايم بيماري 4-14 روزپس از در معرض قرار گرفتن پديدار ميشوند.علايم اولیه بيماري شامل بي حالي،کز کردن و گوشه گیری ، از بين رفتن اشتها و تب است .يكي دو روز بعد از ان استفراغ و اسهال همراه با رگه هاي خوني دیده ميشود.اسهال و استفراغ میتواند در صورت عدم درمان سريعا موجب كم ابي و حتي مرگ توله در نوع شديد بيماري شود..توله هاي 6-8 هفته اي بیشتر احتمال مرگ و مير ناشي از اين بیماری را دارند.اصولا هرگونه بي حالي و عدم اشتها در توله هاي جوان ميبايست شك دامپزشك را به اين بيماري معطوف كند.
    بیماری پاروا و درمان ان

    پيشگيري از پاروو ويروس:
    بهرين روش مقابله با پاروويروس ، واكسيناسيون به موقع توله سگهاست .مادراني كه ايمني در برابر پاروا ويروس را از طريق واكسيناسيون يا مبتلا شدن به بيماري قبلا بدست اورده اند ميتوانند پادزهر(انتي بادي) بيماري را از طريق شيرشان به توله انتقال دهند.بسته به ميزان انتي بادي دريافت شده توله ميتواند از چند هفته تا 3 ماه در برابر پاروو در امان باشد.اما نكته اينجاست كه اين انتي بادي حاصل از شير مادر كم كم در بدن توله ها كاهش پيدا كرده و توله در معرض خطر ابتلا به اين بيماري قرار ميگيرند.به خاطر اينكه زمان از بين رفتن انتي بادي درهر توله متفاوت است ميبايست تمام توله ها از 6 هفتگي شروع به واکسینه شدن در برابر این بیماری شوند.بعد از ان میبایست واکسیناسیون هر 3-4 هفته تا سن 16 هفتگی (چهار ماهگي) تكرار شود.بهتر است تا تكميل اين دوره واكسيناسيون توله ها از محيط هاي الوده دور نگاه داشته شوند. به توله هاي واكسينه نشده نبايد اجازه داد تا با ديگر توله های واكسينه نشده يا فضولات سگهاي ديگردر ارتباط باشند.



    چگونه پاروو ويروس تشخيص داده مي شود؟
    هر وقت در سگهاي جوان واكسينه نشده علايمي از قبيل بي اشتهايي ،اسهال و استفراغ ديده شده مي بايست به بيماري پاروا ويروس مشكوك شد.در ايران براي تشخيص از كيتهاي ايمنوکروماتوگرافي سريع (همانند تست حاملگي توسط ادرار)استفاده ميشود. .دامپزشك مقداري از مدفوع حيوان را رقيق كرده و داخل كيت مي ريزد و سپس پاسخ در عرض 10 دقیقه مشخص ميشود. اگر دو خط نوار کیت قرمز شد نشان دهنده مثبت بودن ازمایش است و نشان میدهد که سگ به ویروس الوده شده اما اگر یک خط قرمز بر روی نوار روشن شود منفی بودن ازمایش تفسیر میشود.ازمايش خون و كاهش تعداد گلبولهاي سفيد نيز مي تواند در تایید تشخيص اين بيماري كمك كننده باشند.
    بیماری پاروا و درمان ان


    درمان پاروو ويروس سگها:
    همانند ديگر بيماريهاي ويروسي اين بيماري نيز درمان قطعي ندارد اما ميتوان با انجام درمانهاي حمايتي و رسيدگي مناسب باعث شد كه دوره ويروس سپري شده تا سگ دوباره قادر به غذا خوردن شود و به زندگي خود ادامه دهد. اغلب توله هايي كه تحت درمان هاي حمايتي قرار نمي گيرند بعد از چند روز در اثر ازدست رفتن اب بدن و يا زدن عفونت به خون ميميرند. بستري شدن در بيمارستان یا کلینیک دامپزشکی شانس زنده ماندن توله را به مراتب بيشتر از مراقبت در خانه ميكند.
    اگر تصميم به ادامه درمان سگ مبتلا در خانه را داريد در صورت داشتن سگهای دیگر ميبايست سگ بيمار را از دیگر سگها حتی سگهای واکسینه شده کاملا جدا نگاه دارید .هیچ واکسنی صد درصد گارانتی نمیکند سگ در برابر بيماري مصون شود. سگ بيمار ميبايست در محل ارام و ساكت بدون استرس نگهداري شوند.چون خود ويروس را نمي توان با هيچ دارويي از بين برد ،سگ میبایت تحت درمانهاي حمايتي سفت و سخت (همانند سرم زدن، انتي بيوتيك داخل رگي ، درمان ضد استفراغ، ضد درد ؛ ضد انگل و تغذيه داخل رگي)قرار بگيرند. با این که در اكثر مواقع اين درمانها جان حيوان را نجات ميدهند اما بعضي وقتها در موارد شديد بودن بيماري و یا پایین بودن سن توله (6-8 هفته ) حتي اين درمانها نيز موثر واقع نشده و سگ جان خود را از دست میدهد .نكته مهم اين است كه هيچ دارويي را نبايد به صورت خوراكي به حيوان داد همچنين از دادن غذا تا وقتي كه دامپزشك اجازه نداده خوداري شود.دادن دارو و يا غذا از طريق دهان موجب تشديد استفراغ و بدتر شدن حال سگ ميشود .وقتي استفراغ تحت كنترل در امده بنا به نظر دامپزشك 12-24 ساعت بعد از بند امدن استفراغ میتوان به تدريج شروع به دادن مقادير كم اب به سگ شد.اگر سگ بالا نياورد سپس كمي غذاي له شده قابل جذب به حيوان داده شود.ميزان اب و غذا را كم كم ( بسته به حال سگ) مي توان افزايش داد.
    بیماری پاروا و درمان ان


    سرنوشت سگ مبتلا به پاروو ويروس چيست؟
    معولا توله سگهايي كه بتوانند 5-7روز بعد از شروع علايم بيماري دوام بياورند، بیماری را رد کره وتا اخر عمر نسبت به ان مقاوم میشوند.همين طور كه گفته شد متاسفانه در حال حاضر هيچ گونه درمان ضد ويروسي براي درمان قطعی اين بيماري وجود ندارد.پاسخ به درمان حمايتي معمولا بستگي به حدت بيماري ویا سن مبتلا شدن به پاروو دارد. سگهايي كه به نوع ملايم پاروا ويروس مبتلا شده اند معمولا جان سالم به در ميبرند اما انهايي كه به شدت دچار بيماري شده اند سريعا كم اب شده و خطر مرگ انها را تهديد مي كند.اين دسته از سگها مي بايست تحت درمان حمايتي سفت وسخت قرار بگيرند. زنده ماندن اين دسته كه به نوع شديد دچار شده اند بستگي به بنيه و توانايي سگ در مقابله با اين بيماري و کیفیت درمان حمايتي دارد ؛با اين حال همانطور که گفته شد گهگاه حتي بادرمانهاي حمايتي كامل بعضي از سگها تلف ميشوند.

    aranvet
    cody and Fluffy like this.
    بیماری پاروا و درمان ان

  10. 2 کاربر پست ویکی عزیز را پسندیده اند .


  11. Top | #7
    تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir)
    حیوان خانگی
    Dog(my little Juka):x
    لايك دريافتي
    1794
    لايك كرده
    3444
    نوشته ها
    1,609
    می پسندم
    6,654
    مورد پسند : 3,869 بار در 1,307 پست
    حالت من :
    My Mood
    Fine
    نوشته های وبلاگ
    4

    پیش فرض بیماری پاروا ویروس سگ

    بیماری پاروا و درمان ان
    پاروا ویروس سگها اولین بار در سال ۱۹۷۸ به عنوان یک ویروس عفونی جدید در سگها شناخته شد و در گاسترو آنتریت های هموراژیک سگها که از میزان کشندگی بالایی برخوردارند ، دیده می شود . حدود سه سال پس از کشف ویروس واکسن آن تهیه و مورد استفاده قرار گرفت .
    بیماری پاروا ویروس سگ

    عامل بیماری پاروا ویروس در سگ ها :

    پاروا ویروس سگها یک ویروس کوچک حاوی DNA و فاقد پوشش لیپوپروتئینی می باشد . این ویروس متعلق به خانواده ی پاروا ویریده بوده و با ویروس های پان کلوپنی گربه و آنتریت سمور قرابت آنتی ژینکی دارد .پاروا ویروس سگ ها از مقاوم ترین ویروس هایی است که تا بحال شناخته شده اند . این ویروس ماهها و حتی سالها در محیط خارج قادر به ادامه ی حیات بوده و بسیاری از مواد ضدعفونی کننده که به صورت تجارتی در دسترس هستند بر روی آن بی تأثیر است . هیپوکلریت سدیم تنها ماده ی ضدعفونی کننده ای است که بر روی ویروس تأثیر می گذارد . این ویروس از طریق مدفوع وارد محیط خارج می شود و با ورود به بدن سگ های حساس از راه دهان آن را بیمار می سازد .
    بیماری پاروا و درمان ان بیماری پاروا و درمان ان بیماری پاروا و درمان ان
    ویروس ابتدا در بافت لنفاوی تکثیر یافته و سپس خود را از طریق جریان خون به کریپت های روده ی کوچک می رساند . و از نظر آنتی ژنتیکی فقط یک سویه بیماریزا از آن وجود دارد .همه گیر شناسی (اپیدمیولوژی)سگها توسط بلع یا استنشاق ویروس از راه دهانی ، حلقی ، به بیماری مبتلا می­گردند . ویروس در لوزه های غدد لنفاوی موضعی و بافت های لنفاوی روده ها مستقر و تکثیر می شوند و سپس از تکثیر در بافت لنفاوی ، ویرمی بروز می کند و متعاقب آن ویروس خود را به کریپت های موجود در روده کوچک که به عنوان اندام هدف جهت تکثیر ثانویه ی ویروس به شمار می رود رسانده و شروع به تولید می کند .در سلول کریپت ها تغییرات پاتولوژیک رخ می دهند که از نظر بالینی منجر به پیشرفت بیماری و در نتیجه کلاپس مخاط می گردند . ویروس در سلول های سایر اندامهای بدن قادر به تکثیر و تزاید می گردد .از نظر بالینی عفونت ناشی از ویروس در سگها بسیار متنوع بوده و از عفونت­های پنهانی تا بیماری حاد و کشنده متغیر است . اکثر سگها به فرم پنهانی بیماری مبتلا می گردند . عواملی از قبیل : سن ، استرس ، ژنتیک و همزمان شدن بیماری با عفونت انگلی روده ای ، زمینه ی بیماری را برای حالت حاد و مساعد می نمایند .در برخی از نژاد سگها مثل روت وایلر (Rottweiler) و دابرمن پینچر (Doberman Pinscher) نسبت به سایر نژادها حساس تر بوده و به عفونت های شدیدی مبتلا می گردد . لازم به ذکر است نژاد لابرادور سیاه (Black Labrador) بیشتر از سایر نژادها به فرم شدید بیماری گرفتار می­شوند .
    بیماری پاروا و درمان ان
    در شرایط تجربی همزمان شدن عفونت با انگل های روده ای یا سویه هایی از ویروس دیستمپر که قدرت بیماری زایی خفیفی دارند سبب تشدید بیماری می گردند .
    علائم بالینی پاروا ویروس در سگ ها :

    اغلب عفونت های حاصل از ویروس پاروا از نظر بالینی به فرم پنهانی بروز می کنند و در سگهایی که به شکل بالینی بیماری مبتلا می گردند استفراغ و اسهال از اولین علائمی هستند که دیده می شوند ، اصولاً خموده ، خواب آلود و افسرده به نظر می رسد . تب در آنها متغیر است اما کلوپنی از یافته های ثابت این بیماری بشمار می رود .
    بیماری پاروا و درمان ان بیماری پاروا و درمان ان
    سگهایی که به فرم خفیف بیماری دچار می گردند ، معمولاً پس از یک تا دو روز خود بخود بهبود می یابند . در سگهایی که به فرم شدیدتر بیماری مبتلا می گردند ممکن است درمان علامتی و تقویتی ضروری باشد . اما اغلب پس از یک دوره ی سه تا ۵ روزه بهبود می یابند . در صورتی که استفراغ ادامه داشته و اسهال هموراژیک شدید بروز نماید پیش آگهی بیماری چندان رضایت بخش نبوده و چنین سگهایی ممکن است تلف شوند ، برخی از سگها ممکن است تا ۲۴ ساعت پس از شروع علائم بالینی دچار مرگ ناگهانی گردند . فرم کشنده و حاد بیماری در توله های جوان بروز می کند و اگر ابتلا در سنین قبل از ۸ هفتگی صورت گیرد ، برخی دچار میوکاردیت می شوند .
    درمان و پیشگیری پاروا ویروس در سگ ها

    درمان گاسترو آنتریت های حاصل از ویروس شامل درمان های علامتی و تقویتی است . مایعات الکترولیت باید بر اساس ارزیابی وضعیت بالینی دام تجویز گردد . و برای حفاظت دام در مقابل عفونت ثانویه باکتریایی از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف بهره می گیرند .اگر در سگها نشانه های استفراغ وجود نداشته باشد جهت کاهش فلور­میکروبی روده ها می توان از آمینوگلیکوزیدها استفاده نمود . در صورتی که کولی فرم های طبیعی روده افزایش یا سایر اندام بدن را مورد تهاجم قرار داده و منجر به بروز شوک آندوتوکسیک می گردند . اگر شواهدی دال بر سپتی سمی وجود داشته باشد باید آمینوگلیکوزیدها را به همراه دُز بالایی از مشتقات پنی سیلین بصورت داخل وریدی تجویز نمود . در بیماری حاصل از ویروس افزودن کورتی___تروئید یا فلونیکسین مگلومین به رژیم درمانی از بروز شوک آندوتوکسیک پیشگیری می نماید .در صورتی که استفراغ برای مدت طولانی ادامه داشته باشد . باید از داروی ضد استفراغ استفاده نمود و تجویز داروی ضد اسهال باید با احتیاط صورت پذیرد . در سگهایی که مقدار زیادی از پروتئین سرم توسط روده ها از دست رفته و حجم خون آن کاهش یافته ممکن است انتقال پلاسما یا خون کامل ضروری باشد . واکسن هایی که امروزه برای ویروس مورد استفاده قرار می گیرد مطمئن و مؤثر هستند . چهار تا شش روز پس از تزریق برخی واکسن ها یک لنفوپنی زودگذر بروز می کند .ویروس موجود در برخی از واکسن ها در روده ها تکثیر یافته و از طریق مدفوع به خارج دفع می گردد .ظهور عفونت حاصل از ویروس بدنبال تجویز واکسن توسط مطالعات تجربی کنترل شده به اثبات رسیده است . سن ایجاد مصونیت در توله ها به تیتر آنتی بادی مادری و مقدار آنتی بادی که توسط آغوز منتقل شده است بستگی دارد . بدون کسب اطلاع از وضعیت آنتی بادی توله ها به سختی می توان یک برنامه واکسیناسیون عملی ارائه نمود که تقریباً در تمام توله ها مصونیت ایجاد نماید . مشکل دیگری نیز وجود دارد و آن عبارتست از اینکه توله ها دو تا سه هفته قبل از اینکه قادر به کسب مصونیت گردند نسبت به عفونت های حاصل از سویه بیماریزای ویروس حساس شده و هیچ واکنشی نیز وجود ندارد که این حساسیت را به طور کامل از بین ببرد .
    بیماری پاروا و درمان ان
    دستیابی به حداکثر مصونیت در توله هایی که اطلاعی از وضعیت ایمنی آن در دست نیست بهتر است واکسیناسیون در سنین ۶ ، ۹ ، ۱۲ ، ۱۵ و ۱۸ هفتگی انجام گرفته و پس از آن هر سال یکبار تکرار گردد .دو تا سه هفته قبل از آنکه توله ها قادر به کسب مصونیت باشند نسبت به عفونت های حاصل از ویروس حساس می شوند و در طول این مدت صرف نظر از اینکه چه برنامه ای به منظور واکسیناسیون مورد استفاده قرار می­گیرد توله ها همواره در معرض خطر ابتلا به بیماری قرار دارند .به دنبال استفاده از واکسن حاوی ویروس که امروزه در دسترس می­باشند مصونیتی ایجاد می شود که به مدت یک تا سه سال ادامه خواهد داشت و تکرار سالانه ی واکسن کافی می باشد . سگهایی که از عفونت حاصل از سویه های بیماریزای ویروس بهبود می یابند برای تمام عمر مصون باقی می مانند . منبع : کلینیک پرشین
    Fares likes this.
    تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir)

  12. 2 کاربر پست Fluffy عزیز را پسندیده اند .


  13. Top | #8

    کاربر فعال

    کاربر فعال


    حیوان خانگی
    طوطی
    محل سکونت
    جنگل آمازون
    لايك دريافتي
    98
    لايك كرده
    0
    نوشته ها
    133
    می پسندم
    1
    مورد پسند : 211 بار در 103 پست
    نوشته های وبلاگ
    1

    Icon19 پاروو ، ویروس سگ ها

    عامل و تاریخچه بیماری :

    عفونت پاروو ویروس یا پاروو (Parvo) كه اصطلاحا به آن ویروس اسهال و استفراغ پاروویی سگ نیز میگویند یك بیماری خطرناك ویروسی مخصوصا برای توله هاست.این ویروس ازخانواده پاروو ویروس ها است که با درگیر نمودن روده ها و مغز استخوان موجب ایجاد اسهال ، استفراغ و كاهش توانایی بدن در مقابل عفونت میشود. عوارض این بیماری درتوله ها بسیار شدید تر از بالغین است.نژادهای دوبرمن و روتویلر نسبت به این ویروس حساس تر از دیگر نژادها هستند. با این حال تمام نژادها و نژادهای دورگه نیز درخطر ابتلا به این بیماری بوده که میتواند باعث مرگ آنها شود.پاروو یك بیماری تازه ظهور است كه در اواخر دهه 70 میلادی شناخته شد. قبل از آن این ویروس وجود نداشت ؛ به نظر میرسد این ویروس در اثر ایجاد تغییراتی در ویروس های مختص به گونه دیگر حیوانات مثل گربه ها تبدیل به این ویروس مخصوص سگها شده است.در ابتدا به وجود آمدن ، این ویروس تمام رده سنی سگها را مبتلا می ساخت اما هم اكنون بیشتر توله ها را آلوده میكند.این معولا به خاطر این است كه سگهای بالغ و پیر تر یا از طریق ابتلا به این بیماری یا از طریق واكسیناسیون به پاروو ایمن شده اند.پاروو ویروس با صدمه زدن به سلولهای سالم بدن باعث جلوگیری ازتکثیر این سلولهای سالم میشود.این ویروس باعث از بین رفتن سلولهای جذب كننده در روده شده و باعث عدم جذب مواد غذایی می شوند؛همین موجب میشود حیوان ناتوان شده و روده را در معرض عفونت قرار میدهد كه این عفونت میتواند به خون نیز بزند...همچنین پاروو ویروس میتواند وارد مغز استخوان شده ودر عملكرد آن اختلال ایجاد كند.چون مغز استخوان محل ساخت و ساز سلولهای خون مثل گلبول قرمز و سفید است ؛تخریب مغز استخوان باعث كاهش تولید گلبولهای سفید كه كار دفاع از بدن را دارند،منتهی میشود.این كاهش گلبولهای سفید موجب اختلال در عملكرد ایمنی و تضعیف سد دفاعی بدن شده و سگ را در معرض خطر ابتلا به دیگر عفونت ها قرار میدهد.


    انتقال پاروو ویروس چگونه است؟

    ویروس از طریق لیسیدن ، بو كردن یا خوردن فضولات یا هر چیزی كه با فضولات آلوده به پاروو ویروس در تماس باشد می تواند انتقال پیدا كند . پس از وارد شدن ویروس به دهان ،به روده ها رفته و در آنجا شروع به تکثیر می كند . در هر قاشق چای خوری از مدفوع حیوان آلوده به پاروو، تقریبا حدود یك میلیارد ویروس وجود دارد. این ویروس ها در خارج از بدن سگ بسیار سخت جان و با دوام اند به طوری كه در محیط ویروس میتواند تا حدود 6 ماه زنده بماند. ویروس به حدی سخت جان است كه برای از بین بردن آن در خاك باید تمام گیاهان را از بین برد. برای از بین بردن این ویروس می بایست محیط خانه شسته و آب كشیده ، سپس با وایتكس رقیق شده (قسمتی از وایتكس با 30 برابرش آب) ضد عفونی شود.در معرض نور خورشید قرار دادن وسایل آلوده میتواند باعث سرعت بخشیدن به از بین رفتن ویروس شود. پارو ویروس میتواند چندین روز قبل از ظهور علایم بیماری و همچنین تا 2 هفته بعد از بهبودی نیز از فضولات سگ آلوده دفع شود.

    علایم پاروو ویروس چیست؟

    معمولا توله ها این بیماری را از سرک كشیدن در خاكی که آلوده به فضولات سگ پاروو ویروسی است (مثل خاک پارکها،خاک باغچه و....) میگیرند. علایم بیماری 4-14 روزپس از در معرض قرار گرفتن پدیدار میشوند.علایم اولیه بیماری شامل بی حالی،کز کردن و گوشه گیری، از بین رفتن اشتها و تب است .یكی دو روز بعد از آن استفراغ و اسهال همراه با رگه های خونی دیده میشود.اسهال و استفراغ میتواند در صورت عدم درمان سریعا موجب كم آبی و حتی مرگ توله در نوع شدید بیماری شود...توله های6-8 هفته ای بیشتر احتمال مرگ و میر ناشی از این بیماری را دارند.اصولا هرگونه بی حالی و عدم اشتها در توله های جوان میبایست شك دامپزشك را به این بیماری معطوف كند.

    پیشگیری از پاروو ویروس:

    بهترین روش مقابله با پاروو ویروس ، واكسیناسیون به موقع توله سگ هاست.مادرانی كه ایمنی در برابر پاروو ویروس را از طریق واكسیناسیون یا مبتلا شدن به بیماری قبلا بدست آورده اند میتوانند پادزهر (آنتی بادی) بیماری را از طریق شیرشان به توله انتقال دهند.بسته به میزان آنتی بادی دریافت شده توله میتواند از چند هفته تا 3 ماه در برابر پاروو در امان باشد.اما نكته اینجاست كه این آنتی بادی حاصل از شیر مادر كم كم در بدن توله ها كاهش پیدا كرده و توله در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار میگیرند.به خاطر اینكه زمان از بین رفتن آنتی بادی درهر توله متفاوت است میبایست تمام توله ها از 6 هفتگی شروع به واکسینه شدن در برابر این بیماری شوند.بعد از آن میبایست واکسیناسیون هر 3-4 هفته تا سن 16 هفتگی (چهار ماهگی) تكرار شود.بهتر است تا تكمیل این دوره واكسیناسیون توله ها از محیط های آلوده دور نگاه داشته شوند.به توله های واكسینه نشده نباید اجازه داد تا با دیگرتوله های واكسینه نشده یا فضولات سگهای دیگر در ارتباط باشند.

    چگونه پاروو ویروس تشخیص داده می شود؟

    هر وقت در سگهای جوان واكسینه نشده علایمی از قبیل بی اشتهایی ،اسهال و استفراغ دیده شده می بایست به بیماری پاروو ویروس مشكوك شد. در ایران برای تشخیص از كیت های ایمنوکروماتوگرافی سریع (همانند تست حاملگی توسط ادرار) استفاده میشود.دامپزشك مقداری از مدفوع حیوان را رقیق كرده و داخل كیت می ریزد و سپس پاسخ در عرض 10 دقیقه مشخص میشود.اگردو خط نوار کیت قرمز شد نشان دهنده مثبت بودن آزمایش استو نشان میدهد که سگ به ویروس آلوده شده اما اگر یک خط قرمز بر روی نوار روشن شود منفی بودن آزمایش تفسیر میشود. آزمایش خون و كاهش تعداد گلبولهای سفید نیز می تواند در تایید تشخیص این بیماری كمك كننده باشند.

    درمان پاروو ویروس سگها:

    همانند دیگر بیماریهای ویروسی این بیماری نیزدرمان قطعی ندارد اما میتوان با انجام درمانهای حمایتی و رسیدگی مناسب باعث شد كه دوره ویروس سپری شده تا سگ دوباره قادر به غذا خوردن شود و به زندگی خود ادامه دهد. اغلب توله هایی كه تحت درمان های حمایتی قرار نمی گیرند بعد از چند روز در اثر از دست رفتن آب بدن و یا زدن عفونت به خون میمیرند.بستری شدن در بیمارستان یا کلینیک دامپزشکی شانس زنده ماندن توله را به مراتب بیشتر از مراقبت در خانه میكند.
    اگر تصمیم به ادامه درمان سگ مبتلا در خانه را دارید در صورت داشتن سگهای دیگر میبایست سگ بیمار را از دیگر سگها حتی سگهای واکسینه شده کاملا جدا نگاه دارید .هیچ واکسنی صد درصد گارانتی نمیکند سگ در برابر بیماری مصون شود. سگ بیمار میبایست در محل آرام و ساكت بدون استرس نگهداری شوند.چون خود ویروس را نمی توان با هیچ دارویی از بین برد ،سگ میبایست تحت درمانهای حمایتی سفت و سخت (همانند سرم زدن ، آنتی بیوتیك داخل رگی، درمان ضد استفراغ ، ضد درد ؛ ضد انگل و تغذیه داخل رگی) قرار بگیرند. با این که در اكثر مواقع این درمانها جان حیوان را نجات میدهند اما بعضی وقت هادر موارد شدید بودن بیماری و یا پایین بودن سن توله ( 6-8 هفته ) حتی این درمانها نیز موثر واقع نشده و سگ جان خود را از دست میدهد . نكته مهم این است كه هیچ دارویی را نباید به صورت خوراكی به حیوان دادهمچنین از دادن غذا تا وقتی كه دامپزشك اجازه نداده خوداری شود.دادن دارو و یا غذا از طریق دهان موجب تشدید استفراغ و بدتر شدن حال سگ میشود . وقتی استفراغ تحت كنترل در آمده بنا به نظر دامپزشك 12-24 ساعت بعد از بند آمدن استفراغ میتوان به تدریج شروع به دادن مقادیر كم آب به سگ شد.اگر سگ بالا نیاورد سپس كمی غذای له شده قابل جذب به حیوان داده شود.میزان آب و غذا را كم كم ( بسته به حال سگ) می توان افزایش داد.

    سرنوشت سگ مبتلا به پاروو ویروس چیست؟

    معولا توله سگهایی كه بتوانند 5-7 روز بعد از شروع علایم بیماری دوام بیاورند، بیماری را رد کره وتا آخر عمر نسبت به آن مقاوم میشوند.همین طور كه گفته شد متاسفانه در حال حاضر هیچ گونه درمان ضد ویروسی برای درمان قطعی این بیماری وجود ندارد. پاسخ به درمان حمایتی معمولا بستگی به شدت بیماری و یا سن مبتلا شدن به پاروو دارد. سگهایی كه به نوع ملایم پاروو ویروس مبتلا شده اند معمولا جان سالم به در میبرند اما آنهایی كه به شدت دچار بیماری شده اند سریعا كم آب شده و خطر مرگ آنها را تهدید می كند. این دسته از سگها می بایست تحت درمان حمایتی سفت وسخت قرار بگیرند. زنده ماندن این دسته كه به نوع شدید دچار شده اند بستگی به بنیه و توانایی سگ در مقابله با این بیماری و کیفیت درمان حمایتی دارد ؛ با این حال همانطور که گفته شد گهگاه حتی بادرمانهای حمایتی كامل بعضی از سگها تلف میشوند.

    تهیه وتنظیم : امیررضا عامری نایینی


  14. 4 کاربر پست نوژلا عزیز را پسندیده اند .


  15. Top | #9
    تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir)
    حیوان خانگی
    سگ
    محل سکونت
    زیر آسمان خدا
    لايك دريافتي
    30740
    لايك كرده
    10885
    نوشته ها
    40,071
    می پسندم
    12,247
    مورد پسند : 58,187 بار در 24,451 پست
    حالت من :
    My Mood
    In Love
    نوشته های وبلاگ
    16

    Tavajoh بیماری پاروا و درمان ان

    بیماری پاروا و درمان ان

    پاروا ویروس بیماری خطر ناکی است که میتواند سگ های جوان و کلیه سگ هایی که واکسن دریافت نکرده اند را درگیر کند و درمان آن بسیار سخت میباشد و ممکن است منجر به مرگ حیوان شود



    پاروا ویروس از خانواده پارو ویریده ویروس های هاگ داری هستند که تا مدت ها در فضای آزاد با تشکیل هاگ بدور خود زنده میمانند و درصورتی که به بدن میزبان بدون ایمنی بدنی برسند باعث در گیری سگ میشوند.

    بیماری پاروا و درمان ان
    اما علامت ها
    :

    ابتدا سگ ها بی اشتها میشوند و غذا نمیخورند و سپس شروع به تهوع و اسهال میکنند و کاملا بی حال میشوند و در نهایت با دفع خون و تخریب دستگاه گوارش منجر به مرگ حیوان میشود



    اما روش های درمان و راه های پیشگیری:

    بهترین کار برای سگ های جوان واکسن زدن آن هم از چهار هفتگی به صور ت ماهانه میباشد اما باید دقت داشته باشید که سگ های زیر 45 روز از ایمنی مادری بهره مند میباشند


    در صورتی که سگ توله واکسن دریافت نکرده است به هیچ عنوان نباید بازی و نزدیکی به سگهای بالغ کنند


    اما امروزه با آمدن کیت های آنتی بادی و آنتی ژن براحتی میتوانند دامپزشکان میزان امنیت و در گیر شدن سگ به پارو را تشخیص بدهند، به هر تقدیر هر زمان سگ شما دچار اسهال و تهوع و بی اشتهایی شد سریعا به دامپزشک مراجعه کنید



    بیماری پاروا و درمان ان

    متاسفانه درمان خاصی برای پاروا نیست و بیشتر درمان حمایتی در سگ ها انجام میشود



    گرچه امروزه با آمدن سرم های خونی برای پاروا تقریبا راه های امنی برای درمان میباشد اما به هر حال درمان کلاسیک شامل

    میزان کمی آرام بخش برای آرامش و درد کمتر حیوان، میزان کم انتی بیوتیک های موثر بر دستگاه گوارش برای جلو گیری از

    عفونت های ثانویه ناشی از تخریش دشتگاه گوارش - میزان کمی ضد تهوع برای جلوگیری از تهوع و سرم تراپی میباشد اما به

    هرحال سگ هایی که بین 3 تا 7 روز زنده بمانند دیگر درمان شده اند و مشخص ترین علامت درمان شده سگ تکان دادن دم در سگ است که نشانه ای از بهبود حیوان میباشد


    در انتهای مطلب باز هم ذکر میکنیم که پیشگیری همیشه از درمان بهتر است


    منبع :vetinfo.com


    نازنین غفاری
    Admin and ToOoTi like this.
    بیماری پاروا و درمان ان

  16. 5 کاربر پست ویکی عزیز را پسندیده اند .


  17. Top | #10

    کاربر تازه آشنا

    کاربر تازه آشنا


    لايك دريافتي
    3
    لايك كرده
    29
    نوشته ها
    8
    می پسندم
    0
    مورد پسند : 2 بار در 2 پست

    پیش فرض

    آیا بیماری پاروا انسان رو هم درگیر می کنه؟

صفحه 1 از 2 1 2 آخرینآخرین

موضوعات مشابه

  1. کمک بیماری پاروا
    توسط mimiriri در انجمن مشاوره دامپزشکی
    پاسخ: 3
    آخرين نوشته: 29th June 2015, 04:24 PM
  2. بیماری پاروا و درمان ان
    توسط ویکی در انجمن سگ
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 11th November 2013, 09:49 PM
  3. راهنمای در مورده بيماری بیماری پاروا
    توسط alireza101010 در انجمن آرشیو مشاوره بیماری های سگ
    پاسخ: 9
    آخرين نوشته: 29th June 2009, 05:59 PM

Visitors found this page by searching for:

علت اسهال خونی در سگها site:persianpet.org

عملکرد ویروس پاروا دربدن انسان

ويروس پاروا به انسان منتقل

ویروس کریپت اربیت

کلمات کلیدی این موضوع

تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir) مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با پرشین پت
جهت ارتباط با مديران پرشین پت مي توانيد از اطلاعات زير استفاده نماييد .
Email : persianpet@gmail.com
SMS : 10000128394214




Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556