نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

همستر ( بیماری های همستر- بیماری های مشترک بین انسان و همستر- پیشگیری و کنترل بیماری)

This is a discussion on همستر ( بیماری های همستر- بیماری های مشترک بین انسان و همستر- پیشگیری و کنترل بیماری) within the آرشیو forums, part of the بی مهرگان category; همستر(Hamster) حيواني کوچک و زيبا در رنگ هاي گوناگون ازجمله سفيد، طلائي، سياه، زرد، کرم،، خاکي و . . . ...

  1. Top | #1
    تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir)
    محل سکونت
    تهران
    لايك دريافتي
    649
    لايك كرده
    2151
    نوشته ها
    792
    می پسندم
    1,702
    مورد پسند : 1,111 بار در 504 پست
    نوشته های وبلاگ
    1

    Icon2007 همستر ( بیماری های همستر- بیماری های مشترک بین انسان و همستر- پیشگیری و کنترل بیماری)

    همستر ( بیماری های همستر- بیماری های مشترک بین انسان و همستر- پیشگیری و کنترل بیماری)
    همستر(Hamster) حيواني کوچک و زيبا در رنگ هاي گوناگون ازجمله سفيد، طلائي، سياه، زرد، کرم،، خاکي و . . . است که از خانواده جوندگان بوده و همه چيزخوار ميباشد. به اين جانور انواع ميوه، سبزيجات و دانه ها را بعنوان غذا ميتوان داد. کلمه همستر از يک لغت آلماني به معناي محتکر گرفته شده است. داراي 4 انگشت دست و 5 انگشت پا است و روي پاهاي خود مي ايستد. در هنگام خوابيدن در بسياري از مواقع مانند انسانها به رو مي خوابد و خواب سنگيني دارد بگونه اي که اگر به آرامي پا يا دست آنرا بگيريد و آنرا از جا بلند کنيد ممکن است بيدار نشود. همستر حيواني بسيار تميز است و مرتب دستان خود را به دهان خود برده و جاهاي گوناگون بدن خود را تميز مي کند.
    اين حيوان در صورت خود جيب هاي گونه اي (cheek pouch) يا همان لپ دارد. اين لپ ها در دو طرف صورت واقع شده اند و کار حمل مواد غذايي و مخفي کردن نوزادان تازه متولد شده در هنگام خطر را بر عهده دارند.
    همستر بالغ در هر روز 5 تا 10 گرم غذا و مقدار کمي آب احتياج دارد. وزن بالغ حدود 100 تا 130 گرم و طول عمر آن تا 2 سال است. دندانهاي پيشين همستر بطور مداوم در حال رشد است و براي کوتاه کردن آن احتياج به جويدن مواد جامد از قبيل چوب و کارتن و ... دارد. همستر در هر زايمان 5 تا 9 نوزاد بدنيا مي آورد. در بعضي از منابع تا 27 نوزاد نيز گزارش شده است. نوزاد اين حيوان از سن7 تا 10 روزگي شروع به خوردن مواد جامد خواهد کرد.
    بیماریهای همستر
    همستر حیوان کوچک و شکننده ای است و ممکن است حتی یک سرما خوردگی ساده باعث مرگش شود.شما باید مراقب همستر خود باشید(مخصوصا از نظر بهداشتی).همستر ها قبل از بیماری علائمی را از خود نشان می دهند.به رفتار های همستر خود دقت کنید.هر یک از رفتار ها ی غیر طبیعی او ممکن است نشانه بیماری خطرناک باشد.خوابیدن بیش از حد بی اشتهایی و تغییر در رفتار(بی حال شدن و یا پرخاشگر شدن) ابریزش بینی ,اختلال در حرکت.و حتی اگر همستر تمایل خود را برای تمیز کردن خود و محیط اطرافش از دست بدهد.همه این ها می تواند علائم بیماری های بسیار جدی و خطرناک باشد. در زیر به بررسی مهمترین بیماری های همستر می پردازیم:بيماري تيزربيماري تيزر يك بيماري عفوني است. عامل آن يك باكتري مي‌باشد كه سلولهاي كبدي، قلبي و پي‌تليال روده را درگير مي‌كند. همستر بيمار به طور ناگهاني دچار اسهال مي‌شود كه در اين حالت مدفوع به حالت كاملا آبكي و به رنگ زرد در مي‌آيد و در ادامه همستر دچار دهيدراتاسيون شديد (بي‌آبي، بدليل از بين رفتن آب بدن) شده و در نهايت مي‌ميرد. از ديگر اختلالاتي كه در اين بيماري ديده مي‌شود ضايعات كبدي است، گفته مي‌شود كه مصرف داروهاي كورتيكواستروئيد بعنوان يك عامل مستعدكننده براي ابتلا به اين بيماري محسوب مي‌شود .
    اگر مشكوك به اين بيمراي شديد بهترين كار جدا كردن همستر بيمار از ساير همنوعانش مي‌باشد. سپس مي‌توانيد آنرا به دامپزشك خود ارجاع دهيد تا براي و آنتي‌بيوتيك مناسب تجويز كند .
    بيماري پلي كيستيكبيماري پلي كيستيك يك بيماري مادرزادي است. در اين حالت كه اغلب در همسترهاي بالاي يكسال ديده مي‌شود، كيست‌هايي در كبد ظاهر مي‌شود كه در واقع از مجاري صفراوي منشأ مي‌گيرند .البته گاهي اين كيستها درپانكراس نيز ديده مي‌شوند . بيماري معمولا با نشانه‌هاي باليني همراه نمي‌باشد و تشخيص آن تنها با لمس كردن شكم حيوان امكان‌پذير مي‌شود. درماني براي بيماري پلي كيستيك توصيه نمي‌شود . ترومبوز قلبيترومبوز قلبي يك بيماري شايع در همسترهاي مسن مي‌باشد كه اغلب در قلب چپ (دهليز چپ) رخ مي‌دهد. در بيشتر موارد اين ترومبوز، ثانويه بوده و بدنبال كارديوميوپاتي، اختلالات انعقادي، آميلوئيدوز و بيماريهاي عروقي ديده مي‌شود. همستر بيمار دچار تنگي نفس شده و با كمترين فعاليت دچار نفس نفس زدن مي‌شود. مخاطات حيوان سيانوز (تيره) مي‌شود و تعداد ضربان قلبش نيز بالا مي‌رود و در ادامه بيماري، همستر ممكن است دار مرگ ناگهاني شود. براي درمان يا حداقل تخفيف علائم بيماري مي‌توانيد آن را نزد دامپزشك خود ببريد تا ز داروهاي محرك قلبي مانند ديگوگسين و ديورتيك‌ها مانند فوروزمايد و ضدانعقادها استفاده كند .
    انتروتوكسميعامل بروز بيمراي، كلتسرويديوم‌ها هستند . اين اختلالات متعاقب مصرف برخي آنتي‌بيوتيكها مانند كلرامفنيكول و تتراسايكلين رخ مي‌دهد. بعلاوه مصرف يكباره دانه‌هايي كه حاوي مقادير فراواني نشاسته هستند، افزايش حركات روده و ويروسهايي مانند روتا ويروس نيز زمينه را براي بروز بيماري فراهم مي‌كنند. گفته مي‌شود به غير از باكتري كلستريديوم ساير باكتريها، ويروسها و تك‌ياخته‌ها نيز در ايجاد بيماري دخيل هستند. اين بيماري از طريق گوارشي منتقل مي‌شود و بدنبال آن علائمي مانند اسهال بدبو و شديد به رنگ سبز تا قهوه‌اي و متعاقب آن دهيدراتاسيون، پرنوشي، بي‌حالي و بي‌اشتهايي ظاهر مي‌شود. به محض مشاهده اين علائم همستر بيمار را از بقيه جدا كرده، محيط قفس را به خصوص از فضولات پاكسازي كرده و با دامپزشك خود تماس حاصل كنيد . پنوموني باكترياييهر چند كه همستر مقاومترين جونده در برابر عفونتهاي تنفسي است با اين حال باكتريهايي مانند مايكوپلاسما، پاستورلا، استرپتوكوك، استافيلوكوك، كلبسيلا و بوردوتلا و ويروسهايي مانند ويروس سندائي (Sendai) (كه در واقع پاراآنفولانزاي تيپ ـ 1 است) گاهي باعث بروز ذات‌الريه در اين حيوان مي‌شوند. متعاقب بروز اين بيماري علائم تنفسي، ترشحات بيني و چشم، كاهش باروري، ژوليدگي موها و مرگ و مير ديده مي‌شود . از آنجايي كه راه انتقال اين بيماري از طريق تنفسي مي‌باشد، لذا براحتي و بسرعت از همستر بيمار به ساير همنوعان وي منتقل خواهد شد بنابراين بهتر است كه به محض ديده شدن علائم تنفسي، همستر و يا احيانآ همسترهاي بيمار را از سايرين جدا كرده، آنها را در يك محيط گرم، با تهويه مناسب و به دور از جريان هواي سرد قرار داده و بلافاصله نزد دامپزشك خود ببريد . سالمونلوزهمسترهاي بيمار علائمي مانند بي‌اشتهايي، ژوليدگي موها، كاهش وزن، علائم تنفسي، اختلالات توليد مثلي مانند سقط جنين، وجود ترشحات چشمي و نرم و روشن شدن مدفوع را نشان مي‌دهند. بيماري از طريق گوارشي منتقل مي‌شود و عواملي مانند تغذيه نادرست، وجود بيماريهاي زمينه‌ساز استرس و ضعف ايمني در همسترهاي كم‌سن و مسن، شرايط را براي ظهور بيماري فراهم مي‌سازد . عامل بيماري باكتريهاي سالمونلاتيفي موريوم و سالمونلا انتريتيديس است. به محض مشاهده بيماري يا مشكوك شدن به آن، اقدامات بهداشتي مانند جدا كردن همستر بيمار از همسترهاي سالم را بعمل آوريد و در اولين فرصت آنهارا نزد دامپزشك ببريد تا آنتي‌بيوتيك مناسب را براي درمان بيماري تجويز كند. در ضمن چون سالمونلوز يك بيماري مشترك بين انسان و حيوان است بايد مواظب باشيد تا بوسيله حيوان خانگي خود مبتلا به سالمونلوز نشويد
    آلودگی انگلی
    انگلهای خارجی
    جرب دمودسی: از جرب های مهم قابل مشاهده در همستر است. از بین گونه های مختلف این جرب، دو گونه creceti و aurati بیش از همه در همستر مشاهده. آلودگی به این جرب اغلب در سنین بالای 18 ماه رخ می دهد و قسمتهای پشت بدن بیش از بقیه جاها درگیر می شوند.
    پوست ضخیم شده و بر روی پشت و پهلو های حیوان پوستولهایی به وجود می آید. تشخیص دقیق بیماری با خراش دادن قسمتهای آلوده پوست و نمونه برداری و مشاهده مستقیم جرب در زیر میکروسکوپ صورت می گیرد. درمان بیماری با سموم رایج برای درمان سگها و گربه ها امکان پذیر می باشد. به علاوه استفاده از محلول 4% پروپیلین گلیکول به صورت روزانه و برای مدت یک هفته توصیه شده است.
    به منظور پیشگیری، توجه به شرایط زندگی حیوان، نوع قفس و احیانا چوب ها و پوشال های به کار رفته در بستر اهمیت دارد زیرا عامل بیماری می تواند در مکانهای یادشده مخفی و باعث بروز بیماری گردد.

    جرب نوتوادرس: علاوه بر جرب دمودسی، موارد آلودگی با جرب نوتوادرس نیز در همستر گزارش شده است. نوتوادرس اغلب موجب بروز درماتیت در گوشها، صورت و دست و پا می شود. بهترین درمان توصیه شده برای آلودگی با جرب ها استفاده از ایورمکتین به میزان 200 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می باشد. تزریق ها هر دو هفته یکبار تکرار شده و جمعا سه نوبت درمان صورت می گیرد.

    انگلهای داخلی
    مهم ترین کرمهای انگلی که در همستر مشاهده می شود، گونه های همینولیپیس می باشند. همینولیپیس ها هم در حیوان ایجاد بیماری می نمایند و هم از نظر بهداشت عمومی، حائز اهمیت می باشند. از همینولیپیس های مهم می توان به دو گونه همینولیپیس نانا و همینولیپیس دیمینوتا اشاره کرد.

    همینولیپیس نانا (hymenoleps nana )
    که به نام کرم کوتوله نیز شهرت دارد. طول آن 2 تا 4 سانتیمتر است. و در روده باریک انسان و جوندگان زندگی می کند. اهمیت ویژه این کرم دارا بودن سیر تکاملی مستقیم است؛ به طوری که انسان و حیوانات مستقیما با بلعیدن تخم کرم آلوده می شوند. بعد از بلع تخم کرم، ان___فر شش قلابی در روده میزبان آزاد می شود. ان___فر ها به داخل پرزهای روده وارد شده و تبدیل به سیستی سرکوئیدهای بدون دم می گردند. این سرکوئیدها از محل اتصال خود جدا شده، در قسمتهای پایین تر مجددا به روده متصل و به کرم بالغ تبدیل می شوند. در صورتی که تخم کرم توسط حشرات بلعیده شود، ان___فر در بدن حشرات تبدیل به سیستی سرکوئید دمدار می شود.
    به دنبال بلعیده شدن مستقیم تخم کرم یا حشره آلوده توسط انسان یا جوندگان دیگر، ادامه بلوغ انگل در بدن میزبان نهایی طی می شود. علاوه بر این، گاهی مهاجرت بافتی کرم اتفاق می افتد و در این مواقع ممکن است شکل حاد بیماری نیز بروز کند.

    همینولیپیس دیمینوتا (H.dimenuta )
    که به نام کرم نواری موش معروف است. کرم بالغ در بدن جوندگان حدود 2 تا 6 سانتیمتر طول دارد. برای تکمیل چرخه زندگی این انگل یک میزبان واسط لازم است. در اغلب مواقع، حشرات مدفوع خوار نقش مهمی در انتقال آلودگی ایفا می کنند و انسان اغلب به دنبال بلعیدن حشرات آلوده مبتلا می شود. آلوده بودن بستر حیوان به مدفوع سایر جوندگان و گوشتخواران، در بروز بیماری حائز اهمیت است. به علاوه عواملی چون سن، جنس، سویه حیوان و حدت انگل در اپیدمیولوژی بیماری نقش تعیین کننده ای دارد.
    نشانه های بیماری: آلودگی به گونه ها همینولپیس ممکن است فاقد نشانه بالینی باشد اما در عین حال، در آلودگی های شدید باعث بروز اسهال، یبوست، کاهش وزن و مرگ می شود. در کالبدگشایی در اغلب مواقع، یافته خاصی ملاحظه نمی شود ولی گاهی اسهال کاتارال، لاغری مفرط و بروز آبسه در عقده های لنفاوی دیده می شود.
    کرم های بالغ در روده باریک و ندرتا در مجرای صفراوی و پانکراس یافت می شوند. گاهی انسداد و انباشتگی در روده ها پدید می آید. در ابتدا وقتی که میزبان، غذای آلوده را مصرف می نماید، کرم ها در دو سوم ابتدایی روده باریک مستقر می شوند. سپس وقتی که روده حیوان خالی باشد کرم ها به دو سوم خافی روده باریک مهاجرت می کنند. تشخیص بیماری با مشاهده تخم کرم در مدفوع امکان پذیر است. البته شناور سازی تخمها روش مناسبی برای مشاهده تخمهای این انگل نیست.

    تنیاتینیه فورمیس
    تنیا نیز ممکن است به شکل میزبان واسط در جوندگان مشاهده شود. البته احتمال آلودگی حیواناتی که فقط در منزل نگهداری می شوند به این انگل خیلی کم است. مراحل نوزادی این کرم استروبیلوسر___ است و به نام سیسی سر___ فاسیولارسیس در کبد جوندگان زندگی می کند. کرم بالغ در روده گربه، سمور، گاهی سگ و روباه یافت می شود.
    کیست های نوزاد به شکل کیستهایی با جداره ضخیم، به رنگ سفید و یا شفاف بر روی کبد قرار می گیرند. کیستها مانند آبسه به نظر می رسند و حاوی یک استروپیل می باشند. میزبان های نهایی به دنبال خوردن جونده آلوده به بیماری مبتلا می شوند. این انگل برای جوندگان چندان بیماری زا نیست و تنها خطر آن برای انسان موقعی است که جونده توسط انسان خورده شود!

    دستورالعمل درمان ضد انگلی
    برای درمان آلودگی های انگلی همستر ها تجویز دو نوع دارو، یکی علیه کرم های گرد و دیگر بر ضد کرمهای نواری ضرورت دارد. برای درمان ضد انگلی علیه نماتودها، دو نوع دارو توصیه شده است: پیپرازین و آیورمکتین.
    پیپرازین (ملح سیترات) را باید به آب آشامیدنی حیوان اضافه کرد. مصرف پیپرازین باید به مدت هفت روز مداوم صورت گیرد. پس از هفت روز قطع دارو، مجددا یک دورۀ هفت روزه مصرف تجویز می شود.
    آیورمکتین به صورت زیر جلدی تزریق می شود. تزریق آیورمکتین درد و سوزش زیادی در محل تزریق ایجاد می کند؛ بنابراین دارو باید به سرعت تزریق شود. آیورمکتین، 8 تا 10 روز بعد مجددا تکرار می شود.
    جهت درمان تنیازیس تنها داروی مجاز در همستر، پرازیکوانتل است. چنانچه شکل تزریقی دارو در دسترس باشد، تجویز این شکل دارو ارجحیت دارد. دوز مصرفی برای هر دو شکل خوراکی و تزریقی یکسان است.
    لازم است تا پرازیکوانتل را پس از 12 روز مجددا تکرار کرد.

    دیس پنه
    علت اصلی بروز دیس پنه در همستر ها وارد آمدن ضربه به حیوان است. در اغلب موارد همستر، در اثر فشار وارده هنگام گرفته شدن توسط کودکان و افراد ناوارد، واکنش نشان داده و دست آنها را گاز می گیرد. این امر موجب پرت کردن حیوان، وارد آمدن ضربه و بروز دیس پنه ضربه ای در همستر می شود.
    تشخیص بیماری براساس تاریخچه و وجود خون دماغ در حیوان است. برای معالجه، درمانهای حمایتی توصیه می شود. بدین ترتیب استفاده از کورتی___تروئیدها، مایع درمانی و فراهم نمودن محیطی گرم برای حیوان مفید است. پیش آگهی بیماری بستگی به وخامت اوضاع و ضربه وارد شده دارد.

    بیرون زدگی رکتوم
    در این عارضه مقعد به شکل یک بیرون زدگی قرمز تیره و مدور به نظر می رسد. این حالت به دنبال انتریت های حاد و تورم پرولیفراتیو روده ها رخ می دهد. برای درمان باید به علت اصلی بیماری توجه کرد.

    کمبود ویتامین E همستر نسبت به کمبود ویتامین E فوق العاده حساس است. کمبود این ویتامین منجر به دیسروفی و ضعف عضلانی، ضعف تناسلی، کاهش وزن و مرگ می شود. بنابراین باید توجه خاصی به تامین ویتامین E برای حیوان داشت.
    بیماری های قابل انتقال بین انسان و همستر :
    همستر ها بندرت در انتقال بیماری به انسان شرکت دارند. با این وجود هر کدام از عوامل بیماری های زیر ممکن است در یک فرصت مناسب توسط همسترها حمل شده و به انسان انتقال یابد.درماتوفیتوز Dermatophytosis (کچلی قارچی ، درماتو مایکوز Dermatomycosis)عفونت قارچی پوست توسط یکی از انواع قارچ های میکروسپوریوم یا تریکوفیتون ایجاد می شود. در انسان‌ها ممکن است نواحی پوست قرمز با اطراف مشخص ، برجسته و خارش‎دار توسعه یابد که اغلب نسبت به مرکز روشن‎تر هستند و بنابراین ظاهری حلقه ای دارند. قارچ ها از طریق تماس با پوست، خز یا پوسته های بدن حیوان آلوده به ویژه اگر پوست فرد آسیب دیده یا مرطوب باشد، انتقال می‌یابند. نشانه های درماتوفیتوز در همستر می تواند دامنهای از هیچ گونه ضایعه‎ای در همه بخش‎های بدن تا وجود ضایعات خشک ، فلس مانند ، مدور روی سر ، اندام ها ، گوش ها و بدن متغییر باشد. این عارضه متداول‎ترین بیماری قابل انتقال از جوندگان به انسان است.کوریومننژیت لیمفوسیتیک (Lymphocytic Choriomeningitis)(LCM) :ویروس لیمفوسیتیک کوریومننژیت دامنه وسیعی از جوندگان وحشی، موش‎های خانگی و گونه‌های حیوانات آزمایشگاهی از جمله موش، همستر و خوکچه هندی را آلوده می‌کند. ویروس عامل بیماری از راه ادرار، مدفوع، شیر و بزاق دفع می‌شود. این یک عفونت ویروسی است که بطور مشخص باعث ایجاد نشانه‎های بالینی نمی شود یا بیماری شبه آنفلوانزا خود محدود شونده خفیفی را در افراد مبتلا به ضعف ایمنی ایجاد می کند. موش در حقیقت میزبان مخزن است اما تماس با موش می‎تواند منجر به عفونت در همستر و خوکچه هندی شود. این ویروس بطور طبیعی در جوندگان دست آموز خانگی از جمله همستر، جربیل و خوکچه هندی پیدا نمی‎شود. به هر حال آنها می توانند پس از تماس با موش خانگی وحشی در پرورشگاه ها ، فروشگاه های حیوانات خانگی یا خانه آلوده شوند. همچنین بندپایان گزنده مانند جربها و کنه‌ها و پشه‌ها ناقلین مهم این ویروس هستند. انسان نیز به ندرت بدنبال تماس با همستر آلوده به ویروس لمفوستیک مننژیت ممکن است آلوده شود. انسان از راه تنفسی، خراش‌های پوستی، مخاط چشم، بینی و دهان با بافتها، مدفوع، ادرار، خون و سایر ترشحات حیوان آلوده و حتی بلع غذای آلوده به ادرار و مدفوع و احتمالا گاز گرفتن همستر آلوده مبتلا می شود. بیماری می تواند از طریق لمس کردن و دست زدن به اشیاء بی جان از جمله بستر ، گرد و خاک ، ظرف غذا و ... نیز انتقال یابد.این بیماری ویروسی معمولا در موش صحرایی یک عفونت مزمن و در همسترها یک عفونت بدون نشانه ایجاد می کند. نشانه‎های بیماری شدید در همستر شامل کاهش فعالیت، از دست دادن اشتها، پوشش زبر و خشن است و سپس حیوان ممکن است کاهش وزن، وضعیت خمیده، التهاب پلک‎های چشم و در نهایت مرگ را تجربه کند. عفونت با این ویروس متداول نیست زیرا حدود 5 درصد جمعیت جوندگان در نواحی شهری از نظر سرمی مثبت هستند یعنی تنها 5 درصد افراد در معرض ویروس قرار دارند. بنابراین بندرت انسان بطور واقعی به این ویروس مبتلا می شود. در افراد بالغ با سیستم ایمنی طبیعی عفونت ویروس لمفوسیتیک مننژیت بدون نشانه است اما ممکن است بیماری خفیف شبه آنفلوانزا با نشانه های بالینی شامل تب ، بی اشتهایی، درد عضلانی ،سردرد ، تهوع و استفراغ و بیقراری گزارش شود. در افراد مبتلا به نقص ایمنی عفونت ویروس LCMV می تواند خیلی شدید و حتی کشنده باشد. نشانه های شدیدتر بیماری می تواند شامل لنفوآدنوپاتی، مننگوانسفالیت و نشانه‌های عصبی، سردرد شدید، ادم پلکها و افزایش فشار مایع مغزی- نخاعی شود. اگر یک زن در مدت بارداری آلوده شود، سقط جنین یا نقایص مادرزادی شدید مانند هیدروسفال مادرزادی ، کوریورتینیت ، کوری و تاخیر در رشد ذهنی ممکن است رخ دهد. علی رغم گزارشات شیوع این بیماری در انسان و انتقال آن از همستر ها در سال ١٩٧٤ ولی منبع آلودگی در موش‎ها بیشتر از همسترها است. به دنبال افزایش نگهداری همستر موارد متعددی از رخداد بیماری در انسان گزارش شده است. بعنوان نمونه در بهار 2005 ویروس عامل لمفوسیتیک مننژیت باعث مرگ سه فرد دریافت کننده اندام‎های پیوندی شد و این در حالی بود که همه آنها اندام‎ها را از دهنده یکسان دریافت کرده بودند. در نهایت ویروس از اندام همستر خانگی دهنده اعضاء جدا شد.هاری ( Rabies):هاری در جوندگان کوچک مانند موش خانگی ، موش صحرایی و سنجاب بسیار غیر متداول است. بیماری گاهی اوقات در جوندگان بزرگ مانند موش خرما دیده می شود. هاری یک عفونت ویروسی سیستم عصبی است که تقریبا پس از تظاهر نشانه‌های بالینی صد در صد کشنده است. انتقال ویروس هنگامی که بزاق یک حیوان آلوده در تماس یا یک زخم (از قبیل یک گزیدگی یا خراشیدگی) یا غشاء مخاطی قرار می گیرد، اتفاق می افتد. همسترها خیلی بندرت با ویروس هاری آلوده می‎شوند زیرا آنها بطور بارز پس از ضربه یا جراحت جسمی ناشی از گزیدگی یک حیوان هار تلف می‌شوند. به هر حال همستر می تواند از گزش یک خفاش هار زنده بماند و آلوده شود. تنها چند مورد گزیدگی انسان با همسترهای هار اساسا در قاره آمریکا گزارش شده است اما به تازگی یک همستر هار که با تعدادی از کودکان یک مدرسه تماس داشته در کانادا پیدا شده است.عفونت ناشی از گونه های انگل کرم های نواری Hymenolepis و Rodentolepisکرم های نواری کوتاه موش، Rodentilepis nana و کرم نواری موش صحرایی، Hymenolepis diminuta می توانند همسترها را آلوده کنند و ممکن است انسان را هم آلوده نمایند. هر دو ممکن است از طریق خوردن میزان واسط آلوده از جمله کک و سوسک انتقال یابند اما R. nana می تواند بطور مستقیم از طریق بلع تصادفی مواد آلوده به مدفوع انتقال یابد. عفونت در انسان بندرت باعث ایجاد علائم بالینی شده و معمولا بدون نشانه است و اغلب کرم های بالغ به طور خود بخود ممکن است در مدت 4 تا 6 هفته بدون درمان خاصی بمیرند اما در آلودگی شدید در روده کوچک ممکن است درد شکم ، تهوع ، استفراغ و اسهال ایجاد شود.سالمونلوز (Salmonellosis) :یک عفونت باکتریایی است که به وسیله سروتیپ‎های متعدد سالمونلا تیفی موریوم (Salmonella typhimurium) ایجاد می‎شود. سالمونلا بطور معمول با بهداشت نامناسب و ضعیف یا پخت ناکافی غذا در مدت آماده سازی غذا ایجاد می شود. این باکتری در مدفوع بسیاری از حیوانات به وِیژه حیوانات خانگی وجود دارد. خزندگان به طور اختصاصی احتمال دارد که مخزن سالمونلا باشند. همچنین لاک‌پشت‎های خانگی منبع اولیه سالمونلا هستند. یافته های جدید نشان داده که با دست زدن به جوندگان خانگی بطور بالقوه احتمال خطر انتقال سالمونلا به ویژه برای کودکان وجود دارد. عفونت سالمونلایی بطور مشخص اسهال ایجاد می کند اما در برخی موارد می تواند موجب بیماری شدیدتری نیز بشود. باکتری از طریق مدفوع یک حیوان آلوده دفع می شود که ممکن است نشانه اسهال را نشان دهد یا نشان ندهد. انتقال از طریق روش مدفوعی دهانی بطور مستقیم از طریق دست آلوده یا مصرف آب و غذایی آلوده به مدفوع جوندگان اتفاق می افتد. سالمونلا در همستر بیشتر عفونت بدون نشانه یا تحت بالینی ایجاد می کند. این بیماری در انسان معمولا 4 تا 7 روز طول کشید و در افراد بالغ سالم بدون درمان بهبود یافتند اما در کودکان بیماری شدیدتر بوده و آنها در بیمارستان بستری شدند. همسترها نشانه‌های بالینی خواب آلودگی و اسهال را بلافاصله پس از خریداری از یک فروشگاه حیوانات خانگی نشان داده و دو تا هفت روز بعد تلف شدند.تولارمی (Tularemia):یک عفونت باکتریایی است که توسط فرانسیسلا تولارنسیس (Francisella tularensis) در جوندگان ایجاد می شود. نشانه های بالینی و بیماریزایی این باکتری به روش انتقال و سویه باکتری بستگی دارد. این باکتری بطور متداول در حیوانات وحشی از جمله پستانداران جونده با دو ردیف دندان (Lagomorphs) از جمله خرگوش و خرگوش صحرایی و جوندگان تشخیص داده شده است. عفونت در انسان و حیوانات با هیچ نشانه بالینی همراه نیست یا ممکن است با نشانه‎های شبه آنفلوانزا یا اسهال شدید یا پنومونی همراه باشد. باکتری بشدت بیماریزا است و تنها 10 تا 50 باکتری انسان را آلوده می کند.لپتوسپیروز (Leptospirosis):لپتوسپیروز یک بیماری باکتری است که توسط باکتری‎های جنس لپتوسپیرا ایجاد می‌شود و بطور گسترده در انسان و حیوانات اهلی و وحشی انتشار یافته است. بسیاری از انواع حیوانات حامل این باکتری هستند و آنها ممکن است بیمار باشند اما هیچ نشانه بالینی را بروز نمی‌دهند. احتمال انتقال این بیماری به انسان از بسیاری از گونه های حیوانی باید مورد توجه قرار گیرد‌. اما حیوانات مزرعه و سگ متداولترین مخزن این بیماری هستند. انتقال باکتری به انسان می تواند از طریق خراش‎های پوستی و غشاهای مخاطی چشم و بینی به دنبال تماس با ادرار یا بافت‎های حیوان آلوده به لپتوسپیروز و آب ، غذا و خاک آلوده به ادرار اتفاق افتد. میکروب از راه تنفسی و گوارشی نیز می‎تواند انتقال پیدا کند. روش انتقال بیماری از انسان به انسان ناشناخته است. بیماری می تواند از عفونت بدون نشانه تا بیماری شدید با دامنه‎ای از نشانه‎های شبه آنفلوانزا شامل تب بالا، سردرد شدید، لرز، درد عضلانی و استفراغ تا درد شکمی ، اسهال و بثورات جلدی بروز کند. اگر بیمار درمان نشود نارسایی کبدی با نشانه زردی ( در پوست و چشم )، نارسایی کلیوی، مننژیت و انسفالیت (التهاب پرده مغز و نخاع) و درگیری ریوی ظهور می‎یابد. سپتی سمی با نشانه‎های تب، بیقراری، سردرد و التهاب ملتحمه چشم همراه است. بندرت موارد مرگ اتفاق می افتد. انتقال از جوندگان خانگی و دست آموز نادر است اما می‎تواند اتفاق افتد. همه گیری بیماری در جوندگان آزمایشگاهی گزارش شده است.تب گاز گرفتگی موش (Rat-Bite Fever):تب گاز گرفتگی به وسیله باکتری استرپتوباسیلوس مونی فرمیس (Streptobacillus moniformis) در امریکا یا اسپیریلوم مینوس (Spirillum minus) در آسیا ایجاد می شود . این ارگانیسم‌ها در فلور میکروبی مجاری تنفسی و دهان - حلق جوندگان به ویژه موش وجود دارند. بیماری در جوندگان بدون نشانه است. بیشتر عفونت‎های انسانی بدنبال یک زخم گاز گرفتگی یا خراش و همچنین بندرت پس از خوردن غذا و آب آلوده به ترشحات جوندگان یا تماس نزدیک با جوندگان ایجاد می شود. نشانه‎ها شامل لرز ، تب ، بیقراری ، سردرد ،استفراغ و درد عضلانی 2 تا 10 روز پس از آلودگی می باشند. بثورات جلدی (Rash) می تواند همراه با درد مفاصل ، آبسه ، اندوکاردیت ، پنومونی ، هپاتیت ، پیلونفریت و انتریت باشد. اگر اقدامات درمانی انجام نشود می تواند منجر به بروز بیماری شدید و مرگ شود. میزان مرگ و میر در افراد بیمار درمان نشده 7 تا 10 درصد است.کامپیلوباکتریوز (Campylobacteriosis) :کامپیلوباکتر را می توان از گونه‎های حیوانات خانگی و آزمایشگاهی جدا کرد. انتقال عفونت به انسان از راه مدفوعی دهانی انجام می‎شود و انتریت حاد ایجاد می نماید و نشانه‎های آن شامل اسهال ، شکم درد ، تب ، تهوع و استفراغ می‎باشد.عفونت هانتاویروس (Hantavirus Infection) :عفونت با هانتاویروس‎ها در جمعیت جوندگان سراسر جهان اتفاق می‎افتد. موش صحرایی و موش خانگی در همه‌گیریها درگیر این بیماری می‎شوند و عفونت کارکنان آزمایشگاه بدنبال تماس با موش‎های صحرایی آلوده گزارش شده است. ویروس در ترشحات تنفسی، بزاق، ادرار و مدفوع حیوانات آلوده دفع می‎شود و به انسان از طریق افشانه‎های تنفسی (Aerosol) ایجاد شده از ادرار ، مدفوع ، بزاق یا مواد بستر لانه جوندگان خانگی و یا تماس مستقیم این مواد آلوده با زخم باز ، دهان و بینی انتقال می یابد. انتقال ویروس از راه گاز گرفتن حیوان آلوده ممکن است اتفاق افتد اما نادر است. بیشتر موارد انتقال بیماری هنگامی که جوندگان محیط خانه را آلوده کرده باشند از راه جارو زدن و تمیز کردن خانه انتقال یافته است. نشانه‎های بالینی اولیه شامل خستگی، تب ، درد عضلانی عمیق (در عضلات بزرگ ران ، لگن ،پشت و گاهی شانه) است که عمومیت دارد و در 50 درصد افراد نشانه‎های دیگری شامل سردرد، منگی، لرز و مشکلات گوارشی مانند تهوع، استفراغ، اسهال و درد شکمی ظهور می‎باید. 4 تا 10 روز پس از بروز نشانه‎های اولیه بیماری به سرعت نارسایی‎های تنفسی شامل سرفه، تنفس کوتاه، احساس سنگینی و سفتی اطراف قفسه سینه و قرار دادن یک بالش برروی صورت به واسطه پر شدن ریه های با آب ظهور می‎کند. این بیماری درمان اختصاصی ندارد و بلافاصله افراد بیمار باید بستری و تحت مراقبت های ویژه قرار گیرند.
    تشخیص بیماری در همستر
    برای تشخیص سلامتی همستر باید از رفتار طبیعی آنها آگاه شوید. رفتار در همستر مانند کودکان هم میتواند ارثی باشد و هم میتواند از محیط آموخته شود. بعضی از رفتارها غریزی است مانند شیر خوردن از بدو تولد. سایر رفتارها از والدین و با مشاهده آموخته می‏شود و بعد به صورت غریزی در می‎آیند. حیوانات در طول زندگیشان دائما در حال یادگیری هستند. آنها به حواس بینایی، بویایی و شنوایی اعتماد زیادی دارند و از علامت‎های کلامی اجتناب می‎کنند زیرا توسط حیوانات درنده ردیابی می‎شوند. عملکرد رفتار آنها خوردن ، دفاع از خود و تولید مثل است.رفتارهای طبیعی: در همستر گوش به زنگی و هوشیاری اولین مرحله در دفاع از خود است. آنها بیشتر طول شب مراقب درندگان و خطرهای احتمالی هستند. همسترها به بینایی، بویایی و شنوایی متکی هستند و به دنبال اثری از چیزی یا کسی در اطرافشان و تشخیص دوست یا دشمن بودنش هوا را بو میکشند.جیغ کشیدن ممتد : همسترهای سوری اگر بترسند جیغ میزنند. زمانی می‎رسد که همستر به شما عادت میکند و به محیطش اعتماد میکند و این جیغ زدن به طور طبیعی متوقف می‎شود. جیغ کشیدن دسته جمعی همسترهای سوری زمانی اتفاق میفتد که دو همستر برای برتری دعوا کنند. همستر مغلوب جیغ میزند و به پشت می چرخد تا به همستر برتر بفهماند که تسلیم شده است.برخورد دندانها: یکی از علائم آزردگی برخورد دندان‎ها است. در این مواقع باید همستر را تنها بگذارید. گاهی اوقات همستر این حرکت را تنها زمانی انجام می‎دهد که از خواب بیدارش کرده باشند. وقتی همستر این حرکت را انجام می دهد سعی نکنید او را در دستتان بگیرید چون ممکن است شما را گاز بگیرد.جنگیدن : همسترهای سوری باید تنها نگهداری شوند و اگر با همستر دیگری نگهداری شوند دعوا میکنند که ممکن است باعث مرگشان شود. جفت گیری همستر سوری باید با دقت انجام شود تا از آسیب جلوگیری شود. همسترهای کوتوله حیوانات اجتماعی هستند ولی گاهی اوقات احتمال درگیری بین آنها وجود دارد. معمولا این دعواها بازی هستند، به آسیب منجر نمی شوند و جای نگرانی نیست. جدا کردن آنها فقط زمانی توصیه می شود که این دعوا منجر به آسیب احتمالی شود اما اگر یکبار آنها جدا شوند آشنا کردن دوباره آنها با یکدیگر کار دشواری است.ساییدن پهلو: همسترها معمولا پهلوهایشان را به دیواره قفس می‎سایند. این کار کاملا عادی است. همسترها در ران‎هایشان غدد عرقی دارند که از آنها برای مشخص کردن قلمرو خود استفاده می‎کنند.علائم همستر سالم: چشم ها شفاف ، روشن و شاداب، پوشش بدن نرم و درخشان، گوشها سیخ و براق، چهره بازیگوش و هوشیار، شاداب، سرحال و فعال دارند و یکی از خصوصیات همستر سالم این است که هنگام گرفتن همستر هیچگونه مقاومتی از خود نشان نمی دهد.علائم همستر بیمار: نشانه های بیماری در همسترها شامل کاهش اشتها و سطح فعالیت، افزایش پرخاشگری، از دست دادن وزن، ترشح غیر طبیعی از دهان، بینی و چشم ها، تغییرات در رنگ و قوام مدفوع، کدر یا کثیفی پوشش موی بدن، وضعیت غیر طبیعی قرارگرفتن بدن و بیش از حد تیمار کردن یا آسیب زدن به بخش های خاصی از بدن خود می‏شود. همچنین حیوان ضعیف و بسیار ناتوان و نحیف، گوش ها افتاده، پوشش بدن ژولیده و کدر پوست شل و افتاده، چشم ها بی حال و گود افتاده، در هنگام گرفتن همستر به شدت دچار استرس می شود و بدن خود را جمع و سفت می کند و اغلب تونوس عضلانی دارند(سفت کردن عضلات) که در دستتان حس می شود.اگر رفتار یا ظاهر همستر خانگی غیر طبیعی شد صاحب آن باید حتماً توصیه های دامپزشک را پیگیری کند. هرچند متأسفانه برخی از صاحبان ممکن است از بردن همستر خود نزد دامپزشک به واسطه هزینه های مراقبت های دامپزشکی در مقایسه با ارزش ریالی حیوان خودداری کنند. بیماری های همستر ممکن است ناشی از ناکافی یا نامناسب بودن رژیم غذایی یا شرایط بهداشتی محیط زندگی باشد اما جلوگیری از بیماری های عفونی خیلی مهم است.
    پیشگیری و کنترل عفونت
    با وجود اینکه همسترها بطور کلی احتمال خطر پائین برحسب توانایی بالقوه آنها در انتقال بیماری به انسان ها دارند اما آنها همیشه کمی خطرناک هستند. بنابر این از تماس نزدیک طولانی با همستر از جمله اجازه دادن به همستر برای خوابیدن در بستر کودک باید اجتناب ورزید. گرفتن و دستکاری بیش از حد می تواند همچنین برای حیوان بسیار استرس زا باشد. هر فردی به ویژه کودکان که همستر را در دستان خود بگیرد باید چگونگی گرفتن صحیح و ایمن همستر ها را آموزش ببیند. برای به حداقل رساندن احتمال خطر انتقال بیماری های مشترک بین همستر و انسان نکات مهم زیر را مورد توجه قرار دهید:مراقبت های بهداشتی :اگر مراقبتهای صحیح مانند رژیم غذایی مناسب ، بهداشت محیط ، ورزش و توجه کافی به همستر داشته باشید همسترتان سالم ، زرنگ و هوشیار می ماند و خوردن و آشامیدنش طبیعی است. بررسی هر روزه ی حیوان امکان تشخیص علائم بیماری را به شما می دهد. هر تغییری در رفتار طبیعی همستر ممکن است نشان دهنده مشکلی باشد.مراقب موارد زیر باشید:Ø خوردن و آشامیدن بیش از حد طبیعیØ بی قراری ، بی حالی ، بدنی خمیدهØ پوست کدر و خارشØ ترشح از چشم ، بینی و گوشØ کثیفی اطراف مخرج با ادرار یا مدفوعØ تغییر در رنگ یا شکل مدفوعØ ادرار بیشتر یا کمتر از حد معمول یا رنگ غیر عادیØ بوی بد گوشها ، دهان یا مخرجØ دندان قروچه با صدای بلندØ دشواری در خوردن ، آشامیدن یا حرکتØ دشواری در تنفس یا صدای خس خس از سینهبهداشت دست :Ø باید تلاش کنید ، دست ها باید بطور کامل با صابون و جریان آب قبل و پس از دست زدن به همستر و پس از تمیز کردن قفس همستر یا تماس با بستر ، مدفوع یا ادرار همستر و نواحی که همستر در آنجا حضور داشته شستشو و ضد عفونی شود .Ø کودکان باید بلافاصله پس از تماس با همستر و قفس یا بستر آن باید دست خود را با آب و صابون شستشو و ضدعفونی کنند. اینکار باید به وسیله یک فرد بزرگسال برای اطمینان از اینکه دستان خود را بطور صحیح شسته اند نظارت شود.Ø شستشوی دست ها بهترین روش برای پیشگیری از انتقال بیماری های مشترک بین انسان و همستر است.تمیز کردن قفس همستر :Ø اولین راه حل حفظ صحیح بهداشت همستر اطمینان از این است که محیط زیست آنها همیشه خشک و تمیز باشد.Ø قفس همسترها را باید روزانه تمیز کرد و بهداشت آن را خوب حفظ کرد . زنان باردار به هیچ عنوان نباید قفس همسترها را تمیز کنند.Ø قفس همستر باید بطور کامل دست کم یک بار در هفته شامل جمع آوری همه بستر قفس و شستشو و ضدعفونی خود قفس تمیز شود. برخی از همستر ها نیاز دارند قفس آنها بیشتر از این حد شستشو و تمیز شود. تمیز کردن منظم قفس همستر می تواند به جلوگیری از انتشار عوامل بیماری زا از جمله ویروس لیمفوسیتیک مننژیت و سالمونلا کمک کند. Ø برای ضدعفونی قفس همستر می توانید یک دوم فنجان محلول وایتکس را به 3 لیتر آب اضافه کنید و پس از شستشو استفاده کنید .Ø دستان خود را باید پس از تمیز کردن قفس همیشه بطور کامل با آب و صابون شستشو و ضدعفونی کنید . هنگام شستشو باید از دستکش لاستیکی یا لاتکس غیر استریل استفاده کنید .Ø افراد مبتلا به ضعف ایمنی از جمله افراد مبتلا به HIV/AIDS ، پیوند اعضاء و سرطان باید سعی کنند فرد دیگری قفس همستر آنها را تمیز کند. در غیر اینصورت آین افراد باید دستکش لاستیکی در هنگام تمیز کردن قفس بپوشند و به ویژه در ارتباط با شستشو و ضدعفونی کردن دستان خود بلافاصله پس از پایان کار کوشا باشند .Ø قفس همستر را در مکانی با تهویه مناسب یا خارج از منزل شستشو و تمیز کنید. هوای آلوده را قبل از تمیز کردن خارج کنید.Ø نواحی آلوده به همه ترشحات و مدفوع و مواد خانه و بستر همستر را با اسپری مواد ضدعفونی کننده یا محلول 10 درصد وایتکس کاملا ضدعفونی کنید و سپس به تمیز کردن اقدام کرده و مواد زائد جمع آوری شده را در کیسه های در بسته دفع نمایید.مدیریت نگهداری همستر :Ø توصیه می شود قبل از اینکه همستر شما به یک وضعیت اضطراری مبتلا شود یک کلینیک دامپزشکی مجهز جهت مراجعه دوره ای و اخذ توصیه های بهداشتی انتخاب نمایید.Ø اگر شما یک همستر جدید خریداری کردید آن را برای ارزیابی سلامت نزد دامپزشک ببرید و وضعیت سلامت آن را به معاینات منظم پیگیری کنید.Ø همستر را در شرایط بهداشتی خوب و ایده آل با مدیریت صحیح و مراقبت های دامپزشکی نگهداری کنید. آنها به رژیم غذایی و محیط خاصی برای حفظ سلامتی خود نیازمند هستند.Ø صاحبان آنها باید به دامپزشکان یا در صورت عدم دسترسی به سایر صاحبان با تجربه همستر برای آگاهی از جزئیات خاص پرورش همستر مراجعه نمایند.Ø هنگام ورود یک همستر جدید به محیط سایر حیوانات خانگی موجود باید مراقبت های بیشتری را بکار ببندید. شما ممکن است متوجه نشوید که همستر شما بیمار است با وجود اینکه آنها سالم بنظر می رسند.Ø اگر همستر شما به بیماری های مشترک بین انسان و همستر مبتلا شد شما باید آموزش های اضافی درباره روش های کنترل انتشار بیماری باید از دامپزشک جویا شوید.Ø همستر خود را از مواد غذایی و نواحی آماده سازی غذا دور نگهدارید.Ø پیشگیری از ابتلا همستر به بیماری با اجرای اصول بهداشت محیط به ویژه در قفس هایی که بتازگی حیوانات از شیر گرفته شده اند، همچنین کاهش عوامل استرس زا نیز حائز اهمیت می باشد.Ø همیشه هنگامی که همستر در داخل قفس خودش نیست مراقب باشید و اجازه ندهید با سایر حیوانات خانگی یا ترشحات و لانه جوندگان تماس داشته باشد.Ø با روش های مناسب و معمول خانه خود به ویژه محل نگهداری همستر را برای ورود موش غیر قابل نفوذ (Mouse-Proofing) نمایید.

  2. کاربر مقابل پست snipy عزیز را پسندیده است:


موضوعات مشابه

  1. گاز گرفتن همستر و بیماری
    توسط baktash در انجمن بیماری های مشترک با جوندگان
    پاسخ: 15
    آخرين نوشته: 15th March 2019, 12:51 PM
  2. بیماری های گوارشی همستر
    توسط ویکی در انجمن همسترها (Hamsters)
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 3rd October 2015, 03:14 PM
  3. پاسخ: 29
    آخرين نوشته: 16th May 2015, 02:12 AM
  4. بیماری های همستر پیر
    توسط loveanimals در انجمن همسترها (Hamsters)
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 12th November 2014, 08:56 PM
  5. وجود بیماری مشترک انسان و همستر ؟
    توسط Green Earth در انجمن مشاوره در امور بهداشتی و درمانی همستر
    پاسخ: 35
    آخرين نوشته: 25th May 2012, 06:29 PM

Visitors found this page by searching for:

زخم روی بدن همستر

خطرهای موش برای انسان

زخم بدن همستر

بیماری مشترک انسان و همستر

گاز گرفتگي همستر

کلمات کلیدی این موضوع

تالار گفتگوی پرشین پت (Mypet.ir) مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با پرشین پت
جهت ارتباط با مديران پرشین پت مي توانيد از اطلاعات زير استفاده نماييد .
Email : persianpet@gmail.com
SMS : 10000128394214




Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556