قبل از هر توضیحی خاطرنشان کنم که این پست تنها اختصاس به عروس هلندی نداشته و شامل تمامی طوطی سانان خانگی می باشد که عروس هلندی در راس آنها قرار دارد.
به یاد داشته باشید که ویتامین ها به دو دسته تقسیم می شوند که دسته اول محلول در چربی نام دارند که شامل ویتامین های (A.D.EوK) و دسته ی دوم محلول در آب نام دارند که شامل ویتامین های گروه B،C و کولین می شوند.

یکی از مهمترین و اساسی ترین ویتامین های مورد نیاز طوطی سانان ویتامین A می باشد.همانطور که گفته شد کمبود ویتامین A در طوطی سانان شایع هست و از طرفی در طوطی هایی که تنها از دانه های معمولی (غذای اصلی) استفاده می کنند بیشتر می باشد. در حالی که نکته ی بسیار مهم اینجاست که طوطی سانان یا به طور کل پرندگان ویتامین A مورد نیاز خود را از بتاکاروتن تامین می کنند که بهترین منابع آن که در ایران به وفور یافت می شوند عبارتند از : هویج، کلم بروکلی،کدو،برگ شلغم و زرد آلو....
یکی دیگر از مهمترین ویتامین های مورد نیاز و مهم برای طوطی سانان ویتامین D نام دارد که تحت تاثیر اشعه ی ماوراء بنفش آفتاب در بدن آنها تولید می شود.بنابراین آن دسته از طوطی سانانی که در آپارتمان ها بسر می برند و یا در مکان های فاقد نور خورشید بسر می برند فقر این نوع ویتامین به طورشایع دیده می شود
یکی دیگر از فوق العاده مهمترین ویتامین های مورد نیاز طوطی سانان ویتامین E می باشد که موثر در فرآیند های متابولیکی بدن آنها می باشد که خوشبختانه در جیره های غذایی کنونی که استفاده می کنید یا بنده پیشنهاد می کنم به طور قابل توجهی وجود دارد
دیگر از ویتامین های پایه و مهم مورد نیاز بدن طوطی سانان ویتامین C نام دارد که در بدن آن ها ساخته می شود ولی باید توجه داشت در زمان هایی که طوطی شما بیمار است یا دچار تنش یا ترس و اضطراب است بدن وی به مقدار کافی آن را نمی سازد که برای تامین آن می توانید از منابع غنی آن یعنی میوه جات یا پودرویتامین آن که انواع آنها در داخل وبلاگ معرفی شد و توضیح داده شد استفاده کنید.
مصرف طولانی ویتامین های محلول در آب که انواع آن در بالا ذکر گردید، تاثیر منفی بر روی بدن طوطی سانان نمی گذارد زیرا در صورتی که بدن با مقادیر قابل توجه و زیادی از آنها مواجه شود اقدام به دفع آنها می کند و مانع ضرر رسانیدن به بدن حیوان می شود این در حالی است که ویتامین های محلول در چربی عکس این مطلب هستند.
ویتامین های محلول در چرب که انواع آن در بالا ذکرشد به دلیل طبیعت شیمیایی آنها از بدن پرندگان مثل طوطی سانان یا عروس هلندی دفع نمی شوند بنابراین درصورت استفاده ی بیش از مقدار معین از آنها بدن پرنده حساسیت نشان میدهد.
طبق تحقیقات اخیری که در مورد دو پرنده ی عروس هلندی و طوطی برزیلی انجام شد نشان داده که جیره ی غذایی آنها برای اینکه دچار فقر ویتامین A نشوند می بایست در هر کیلوگرم از غذای آنها مابین دوهزار تا ده هزار واحد بین المللی ویتامین A در آنها وجود داشته باشد و نکته ی فوق العاده مهم برای پرورش دهندگان این مقدار برای جوجه های جفت مولد از بدو تولد تا زمان استقلال یافتن چهار هزار واحد بین المللی تعیین شده است.اما زمانی که همین پرندگان در غذای آنها ویتامین A به مقدار زیاد استفاده شده بود (صد هزار واحد بین المللی) ظرف سه ماه دچار مسمومیت شدند ، در حالی که آن دسته عروس هلندی هایی که به صورت عادی و رعایت استاندارد مصرف این ویتامین پرورش پیدا کردند حتی بیشتر از دو سال هم دچار این مسمومیت نشدند.
وجود ویتامین A در زنجیره ی غذایی جوجه های غیر سرنگی و سرنگی اهمیت بسزایی دارد به طوری که در غذای جوجه هایی که این ویتامین کم بود و یا یافت نشد رشد طبیعی جوجه ها را با مشکل مواجه کرد.
و از طرفی مصرف کاروتنوئیدها (که در سبزیجاتی مثل هویج و گوجه فرنگی و...) وجود دارند درمصرف مداوم از ویتامین A مانع از مسمومیت حاصل از این نوع ویتامین شده اند.


ویتامین های فوق ضروری برای عروس هلندی