نژاد باشکیر
نژاد باشکیر

اسب کوچک نژاد باشکیر متعلق به دامنه های جنوبی کوهستان اورال است و نام خود را از منطقه ی باشکیرسکی یعنی محل نگهداری این گله ها گرفته است. این اسب هم برای یراق بندی و مالبندی و هم برای سواری مناسب است و قرن ها به عنوان اسب کاری و تامین کننده ی گوشت و شیر استفاده شده است. این اسب دارای بدنی چاق و کوتاه و یال و دم ضخیمی است. در فضای آزاد قابلیت تحمل درجه ی حرارت 30 تا 40 درجه سانتی گراد را دارد و قادر است شرایط سرما و یخبندان و کولاک شدید را نیز تحمل کند. برای یافتن خوراک می تواند یک متر برف را بکند. به علاوه به سبب دارا بودن اندام های حرکتی بسیار محکم قادر است بدون نعل بندی کار کند. این اسب بدون شک یکی از نژاد های کاری در بین نژادهای اسب یا پونی جهان است.
نوعی از اسب باشکیر هم در شمال غرب ایالات متحده وجود دارد و این نظریه را تقویت می کند که اجداد این اسبها بر روی خشکی بین آسیا و آفریقای شمالی مهاجرت کرده اند. اسب بر اساس اعتقاد عمومی در عصر یخبندان در شمال قاره ی آمریکا منقرض شده و زمانی که کاشفان اسپانیایی این سرزمین را کشف کردند دوباره پا به عرصه نهاد بنابراین به احتمال زیاد این اسب در همین اواخر از روسیه آورده شده است.

منبع : هورس نوبل