پوست پرندگان نرم قابل انعطاف و به سستی به ماهیچه ها چسبیده است. پوست، به جز غده چربی روی پوست بدون غده است. پرنده از چربی این غده برای چرب کردن پرها همچنین نوک استفاده می نماید که به این ترتیب مانع ترد شدن و شکنندگی نوک می شود .پوشش بدن از چندین نوع پر سبک مزین پوشیده شده است.پرها مانند فلس ها در خزندگان و ماهی ها از ضمائم اپیدرمی پوست هستند.پر ، همه نواحی بدن را به جز پاها می پوشاند.انواع پرها شامل پوش پرها ، کرک پرها ، پرهای نخ مانند یا رشته پر و موی پر یا پرهای ریز است.


پرندگان شکار ی چه ویژگی دارند؟

اسکلت ظریف، قوی ، استخوانی و سبک است. برخی از استخوانها دارای مجرای هوادار می باشند که به کیسه هوایی وصل هستند و سبب کاهش وزن پرنده میگردند. یک ویژگی ساختار اسکلتی پرندگان که در پرندگان شکاری نیز مشترک است، کاهش تعداد استخوان ها می باشد. در اسکلت بندی آنها تعداد کمتری استخوان وجود دارد که هنگام متصل شدن به یکدیگر، یک اسکلت محکم و سخت را به وجود میآورند که ماهیچه های پروازی، پرهای بلند بالها و دم و دیگر اعضای بدن آنها به این اسکلت متصل هستند. استخوانهای آرواره که بدون دندان است، به وسیلهٔ غلافی شاخی پوشیده شده و منقار نوک را میسازد. جمجمه دارای یک برجستگی پسسری است. گردن دارای قابلیت انحنا و اغلب بلند می باشد. تعدادی از مهرهها به یکدیگر و به استخوانهای لگن جوش خوردهاند. استخوان جناغ بزرگ و دارای تیغه میانی می باشد. جمجمه در پرندگان شکاری مانند جغد با توجه به نیاز به حداکثر دید تکامل یافته است از سوی دیگر این جمجمه برای حداکثر نمودن شنوایی و بلعیدن غذا نیز - .کاملا مناسب است


پرندگان شکار ی چه ویژگی دارند؟

اندامهای حرکتی :اندام های حرکتی جلویی تغییر شکل و ساختمان داده و به بالی تبدیل شده اند وبرای پرواز به کار میرود. اندام های حرکتی عقبی یا پاها برای ایستادن، راه رفتن، دویدن یا شنا کردن به کار می روند. پاها دارای ۴ انگشت هستند که به ناخن های شاخی ختم میشوند. در برخی از پرندگان از شمار انگشتان کاسته شده است و در برخی دیگر بین انگشتان پرده وجود دارد.


بالها:ساختار بالها و دم در گونه های مختلف بسیار متفاوت است که بستگی به روش شکار آنها دارد. برخی از پرندگان شکاری روز فعال شکار خود را با سرعت بالا تعقیب می کنند. برخی دیگر محدودهٔ قلمرو خود را در فاصلهٔ نزدیک به زمین جستجو می کنند برخی دیگر عملیات جستجو را در ارتفاعات بسیار بالا انجام می دهند. در پرندگان شکاری می توان بالها را به دو دستهٔ کلی تقسیم کرد. یک دسته دارای بالهای نوک تیز هستند که برای سرعتهای بالا مناسب است این بالها در پرندگانی دیده می شود که به سمت طعمهٔ خود شیرجه میزنند. دسته دوم بالهایی هستند که برای پروازهای طولانی مدت با حداقل مصرف انرژی مناسب هستند، بالهای قرقیها و سنقرها در حد میانی این دو دسته قرار می گیرند، زیرا که بالهای آنها کاملا پهن بوده و به صورت نوک گرد می باشد. این ویژگی به آنها این امکان را میدهد که در مناطق جنگلی بر روی طعمهٔ خود شیرجه بزنند. دستکاه کردش خون : دارای قلب چهار حفره ای است که شامل دو دهلیز و دو بطن با دیواره ضخیم می باشد. تنها کمان آئورتی راست باقی مانده است که خون روشن و اکسیژن دار را از بطن چپ خارج کرده و در بدن منتشر میسازد. از بطن راست سرخرگ ششی خارج میگردد که خون تیره را جهت تصفیه به شش ها می برد. خون پس از اکسیژن گیری در شش ها به وسیلهٔ سیاهرگ ششی به دهلیز چپ برمیگردد. خون تیره اندام های مختلف بدن، از راه سیاهرگهای زبرین و زیرین وارد دهلیز راست می شود. به این ترتیب خون تیره و روشن در پرندگان از هم جدا می باشد. گلبولهای قرمز خون هسته دار، بیضی شکل و از دو سو بر آمده است.