چرخش زمین در 21 دسامبر سال 2012 میلادی برعکس می شود

[farid tomadj]

اینها هم یاد گرفتند که هر دفعه با یک شایعه رعب و وحشت را به دل مردم بیاندازند هر روز هم یک تاریخی را برای پایان دنیا مشخص یکننند 11 می 2011 تمام شد حالا نوبت دسامبر 2012 رسیده
ظاهرا زیاد فیلم تخیلی نگاه میکنند

[babieto]

آره الان حدود ۱۰ ساله یا میگن یه جسم داره با سرعت میاد یا میگن زمین گرم شده میخواد منفجر بشه آخرشم میگن خطر رفع شد

[لونا]

2012 : پایان جهان



آیا 2012 پایان جهان خواهد بود؟ روزی که درآن به دلیل وقوع یکی از حوادث طبیعی مانند برخورد یک سیارک به زمین همه انسان ها در سرار جهان خواهند مرد و حیات بر روی زمین از بین خواهد رفت؟ بدون شک نخستین جوابی که به ذهن بسیاری از ما خطور خواهد کرد "خیر" خواهد بود. پایان دنیا در این سال غیرممکن است.
اما از کجا اینقدر مطمئنیم؟ چطور می دانیم که این اتفاق هرگز نخواهد افتاد؟ ما با اطمینان از اینکه همیشه کسانی هستند که بیش از ما به برسی چنین مسائلی می پردازند و اگر روزی قرار بر این باشد که چنین اتفاقی بی افتد حتماً جلوی آن را خواهند گرفت به سادگی از آن گذشته و چنین مسائلی را غیرممکن اعلام میکنیم. اما آیا تاکنون به این موضوع فکر کرده اید که اگر این موضوع حقیقت داشته باشد، به بسیاری از دلایل جوامع و دولت ها از بیان آن خودداری خواهند کرد!؟ آیا میدانید که چنین پروسه ای در طول حیات سیارات کاملاً طبیعی بوده و بارها اتفاق افتاده می افتد؟ تاکنون توجه کرده اید که از مهمترین دلایل انقراض دایناسورها یکی از همین حوادث طبیعی بوده است؟


شاید یکی از مشکلات اساسی بسیاری از انسان ها همین موضوع باشد! البته نه سال 2012. بلکه برخورد سطحی و بی توجهی به بسیاری از اتفاقاتی که روزانه در پیرامون آنها در حال وقوع است. عده زیادی بر پایان دنیا در سال 2012 اعتقاد دارند . بد نیست تا پیش از هرگونه پاسخی مبنی بر قبول یا رد این نظریه نتایج تحقیقات ناسا که در زیر ارائه شده را نیز در ارتباط با این سال بدانید. قضاوت اینکه آیا 2012 یا 2020 پایان دنیا است یا خیر با شما !

آیا Y2K را به خاطر می آورید؟ به خاطر برنامه ریزی موثر و تحلیل های دقیق و موفقیت آمیز ، این سال بدون ناله و شیون زیادی آمد و رفت. گذشته از اثرات ویژه و احساس برانگیز 21 دسامبر 2012، آن روز پایان دنیا نخواهد بود.

2012 نیز همانند Y2K مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است . برخلاف برخی از عقاید عمومی موجود، پشت پرده پایان دنیا به سرعت آشکار شد. دانشمندان ناسا به سوالات مختلفی که درباره 2012 پرسیده شده پاسخ گفته اند که در ذیل آورده شده است.

سوال: آیا در 2012 تهدیدی برای زمین وجود دارد یا خیر؟ بسیاری از وب سایت ها می گویند که دنیا در دسامبر 2012 پایان خواهد یافت.
جواب: در 2012 هیچ اتفاق بدی برای زمین رخ نخواهد داد. سیاره مان برای بیش از 4 میلیارد سال به خوبی به حیات خود ادامه خواهد داد. دانشمندان مشهوری در سراسر دنیا تایید کرده اند که در 2012 هیچ تهدیدی برای زمین وجود نخواهد داشت.



سوال: منشاء این پیش بینی که جهان در 2012 پایان خواهد یافت از کجاست؟
جواب: داستان از اینجا شروع شد که نیبرو (Nibiru) به سمت زمین در حرکت است. نیبیرو یک سیاره فرضی است که توسط سامریانز عنوان شد. این حادثه اساساً برای ماه می 2003 پیش بینی شده بود اما وقتی در آن تاریخ هیچ اتفاقی نیفتاد، روز رستاخیز به دسامبر 2012 تغییر یافت. این دو افسانه با پایان دوره ها در تقویم باستانی مایان (Mayan) مصادف با انقلاب زمستانی (winter solstice) 2012 همزمان شده. از اینرو روز رستاخیز را مصادف با 21 دسامبر 2012 دانستند.



سوال: آیا تقویم مایان در 21 دسامبر 2012 پایان می یابد؟
جواب: درست مثل تقویمی که به دیوار آشپزخانه تان آویزان کرده اید و در آن هیچ روزی بعد از 31 دسامیر مشخص نشده، در تقویم مایان نیز هیچ موردی برای روز 21 دسامبر 2012 تعیین نشده. در این تاریخ دوره طولانی مدت مایان پایان می یابد. اما پس از آن _ درست مثل تقویم شما که دوباره در تاریخ 1 ژانویه شروع می شود_ در تقویم مایان نیز دوره طولانی مدت بعدی شروع می شود.



سوال: آیا پدیده ای مثل یک برخورد عظیم اتفاق خواهد افتاد؟
جواب: در دهه بعدی هیچ برخورری اتفاق نخواهد افتاد، زمین در 2012 با هیچ جرم آسمانی برخورد نخواهد کرد، حتی اگر برخوردی هم وجود داشته باشد اثرات آن بر روی زمین بسیار ناچیز خواهد بود. زمین و خورشید در ماه دسامبر تقریباً در مرکز کهکشان راه شیری قرار میگیرند و این پدیده ای است که به طور سالانه اتفاق می افتد.




دان یومانس (Don Yeomans) دانشمند محقق ارشد ناسا می گوید: "ظاهراً علاقه و توجه زیادی نسبت به اجرام آسمانی، موقعیت و مسیر حرکت آنها در پایان سال 2012 وجود دارد. من عاشق یک کتاب خوب یا یک فیلم مثل the next guy هستم، اما اجرام پرنده در فضای خیالی، تلوزیون و فیلم ها پایه علمی ندارند. حتی اخبار جعلی از ناسا نیز در آنها دیده می شود..."


سوال: آیا یک سیاره یا کوتوله قهوه ای (brown dwarf) بنام نیبیرو (Nibiru) یا سیاره ایکس (Planet X) یا اریس (Eris) وجود دارد که در حال نزدیک شدن به زمین و تهدید آن باشد؟
جواب: نیبیرو و داستان های دیگر درباره سیارات متمرد یک برنامه و شوخی اینترنتی بیش نیست و پایه و اساس واقعی ندارد. اگر نیبیرو و سیاره ایکس واقعی بود و قرار بود تا 2012 با زمین برخورد داشته باشد، اخترشناسان حداقل طی دهه گذشته باید آن را شناسایی می کردند و الان نیز با چشم غیر مسلح قابل رویت بود. بدیهی است که چنین چیزی وجود ندارد. اریس واقعیت دارد اما آن یک سیاره کوچک مثل پلوتو (Pluto) است که در حاشیه خارجی منظومه شمسی باقی خواهد ماند. کمترین فاصله ای که تا زمین باید طی کند 4 میلیارد مایل است.

صحنه ای از motion picture 2012. Courtesy Columbia Pictures


سوال: تئوری تغییر قطبیت (polar shift) چیست؟ آیا حقیقت دارد که پوسته زمین به دور هسته چرخش 180 درجه دار
د که به طور روزانه انجام می گیرد؟
جواب: واژگونی در چرخش زمین امری محال و غیرممکن است. حرکات آهسته قاره وجود دارد (مثلاً قاره قطب جنوب در صدها میلیون سال قبل در نزدیک استوا قرار داشته) اما اظهار واژگونی قطب ها یک موضوع بی ربط است. هرچند بسیاری از سایت ها برای افراد ساده حرف هایی دارند. آنها اظهار می کنند ارتباطی بین چرخش و قطبیت مغناطیسی زمین وحود دارد که به طورت غیر منظم تغییر می کند. یک واژگونی مغناطیسی نیز وجود دارد که به طور متوسط هر 400000 سال یکبار بروز می کند. تا جایی که ما می دانیم یک چنین واژگونی مغناطیسی ای هیچ خطری برای حیات روی زمین در بر ندارد. به هر حال وقوع یک واژگونی مغناطیسی تا چند هزاره بعدی غیر محتمل است.





سوال: آیا زمین در سال 2012 در خطر برخورد با یک شهاب سنگ قرار دارد؟
جواب: زمین همیشه در معرض خطر برخورد دنباله دارها و آستروئیدها (asteroids) بوده است هرچندکه برخوردهای بزرگ بسیار نادر هستند. آخرین برخورد بزرگ مربوط به 65 میلیون سال قبل بود که منجر به انقراض دایناسورها گردید. امروز اخترشناسان ناسا در حال انجام یک بررسی و کاووش به نام «گارد فضایی» (Spaceguard Survey) هستند تا هر آستروئید نزدیک به زمین را خیلی قبل تر از برخوردش با زمین شناسایی کنند. در حال حاضر هیچ آستروئید تهدید کننده ای - مثل آستروئیدی که دایناسورها را کشت – را شناسایی نکرده اند. تمام کارهای انجام گرفته به صورت علنی همراه با اکتشافات به دست آمده به طور روزانه در وب سایت NEO Program Office website ناسا قرار می گیرد. بنابراین شما می توانید خودتان ببینید که هیچ برخوردی در 2012 برای زمین پیش بنی نشده است.



زمین به صورت یک مرمر آبی رنگ (Blue Marble): کلکسیون تصاویر Next Generation رنگ سطح کره زمین را با شفافیت زیاد نشان می دهد. این تصویر آمریکای جنوبی را در سپتامبر 2004 نشان می دهد.

سوال: نظر دانشمندان ناسا درباره نامعلوم بودن روز رستاخیز چیست؟
جواب: برای اظهار نظر درباره هرگونه تغییر دراماتیک و یا ناخوشایند در 2012، علم در کجا قرار گرفته؟شواهد و مدارک آن چیست؟ هیچ چیزی وجود ندارد. در تمام ادعاهای تخیلی بیان شده در کتاب ها، فیلم ها، مدارک و یا در اینترنت ما نمی توانیم حقیقت وجودی این روز را تغییر دهیم. هیچ مدرک قابل اعتمادی برای هرگونه ادعایی مبنی بر وقوع حادثه غیر عادی در دسامبر 2012 وجود ندارد.


منبع : سایت نجوم ایران
ترجمه نعیمه موحدی از سایت رسمی ناسا

فرا رسیدن سالروز تاسیس کمیته حمایت از حیوانات خیابانی icph.ir بر همگان مبارک باد

[لونا]

طبیعت - به ادعای برخی پیشگویان آخرالزمان، کمتر از 1 سال به محقق شدن پیشگویی معروف مایاها و پایان جهان باقی مانده است. اگر از طرفداران این پیشگویی عجیب و غریب هستید، پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را بخوانید.

مجید جویا: این کاملا نادرست است، من هم می‌دانم، ولی به خود زحمت خرید یک دفترچه خاطرات برای سال 2013 را ندهید (نیازی به آن نخواهید داشت). در روز 21 دسامبر سال 2012، دنیایی که ما می‌شناسیم به پایان خود خواهد رسید. همه این‌ها در یک تقویم قدیمی مایاها آمده است
گفته می‌شود که آرماگدون (نبرد آخرالزمان) پیش رو، می‌تواند به شکل‌های متفاوتی رخ دهد: تنشی مصیبت‌بار در فعالیت‌های خورشیدی، جابجا شدن دو قطب مغناطیسی زمین، برخورد با یک سیاه‌چاله، عبور سیاره مرموزی به نام نیبیرو از نزدیکی زمین؛ و ... این فهرست همین طور ادامه می‌یابد. داستانی سرگرم‌کننده و مطلقا غیر منطقی.

مایاها تقویمی داشتند که «شمارش بلند» نامیده می‌شد و بر پایه یک بازه زمانی 1,872,000 روزه بود. (عکس فوق که همان عکس اول متن است، تقویمی سنگی را نشان می‌دهد که از چند حلقه متحرک تشکیل شده و برای نمایش این تقویم بلند به کار می‌رود). دوره فعلی این تقویم در آگوست سال 3114 پیش از میلاد آغاز شد، و قرار است در اواخر سال آینده به پایان رسیده و دوره جدید آن آغاز شود. با این وجود، هیچ دلیلی در دست نیست که بتوان ادعا کرد از دید مایاها، گذر از یک دوره به دوره بعدی یک رخداد آخرالزمانی محسوب می‌شد. حتی اگر هم چنین تصوری داشتند، آنها هیچ راهی برای پیش‌بینی آینده در اختیار نداشتند.
اما از سوی دیگر، این درست است که ما نفرین شده هستیم. سیاره ما و همه چیزهای روی آن محکوم به فنا هستند. یک میلیارد سال دیگر، خورشید به حدی درخشان‌تر و گرم‌تر می‌شود که آب اقیانوس‌ها شروع به بخار شدن می‌کند. یک میلیارد سال پس از آن، دیگر آبی بر روی زمین نمانده و همه آن تبخیر شده است، و همراه با آن تمام شکل‌های زندگی بر روی زمین محو می‌شود، به جز برای برخی انواع جان‌سخت که می‌توانند در اعماق زمین و در میان بازمانده‌های گل و لای زنده بمانند.
طول عمر محدود خورشید، نابودی سیاره سوم منظومه‌اش را تضمین می‌کند. ولی انواع زیادی از بلایای طبیعی دیگر هم وجود دارند که می‌توانند عمر درصد زیادی از ما را در آینده‌ای بسیار نزدیک‌تر به پایان برسانند؛ که صحبت ما هم در مورد همان‌ها است. در میان این حوادث، برخورد با سیارک‌ها یا دنباله‌دارها یکی از پرطرفدارترین آنها است.
در گذشته، زمین بارها هدف اشیاء بزرگ و سرگردان آسمانی بود. یک سنگ آسمانی با دست کم 10 کیلومتر پهنا، در 65 میلیون سال پیش با زمین برخورد کرد و علاوه بر نابودی آخرین بازمانده‌های دایناسورها، خیلی از انواع دیگر گیاهی و جانوری را نیز منقرض کرد. انقراضی که البته برای ما انسان‌ها حادثه خوبی محسوب می‌شد، چون فضا را برای رشد و تکامل پستانداران باز گذاشت.
در سال 1908 / 1287، یک انفجار با قدرتی در حدود هزار برابر بمب اتمی از نوعی که بر هیروشیما فرود آمد، درختان را در محدوده‌ای وسیع در نزدیکی رودخانه تونگاسکا در سیبری ریشه‌کن کرد. متهم احتمالی این مورد، بخشی از یک دنباله‌دار یا شهاب‌سنگ بزرگ بود که کیلومترها بالاتر از سطح زمین منفجر شده بود. اگر این اتفاق بر فراز یک شهر پرجمعیت رخ می‌داد، تاثیر آن فاجعه‌بار بود.
حوادث بد دیگری هم برای زمین اتفاق افتاده‌اند. اَبَرآتشفشان‌ها فوران کرده‌اند و زمین‌های وسیعی را با خاکستر و گدازه پوشانده‌اند، و پس از آن نیز زمین را به زمستان‌های عمیق آتشفشانی برده‌اند (به دلیل ابری از خاکستر که مانع از رسیدن نور خورشید به زمین می‌شد). عصرهای یخبندان آمده‌اند و رفته‌اند، و خیلی از اوقات، در خلال عصرهای یخبندان که زمین یک گلوله برفی شده بود، به نظر می‌رسید که کل زمین برای میلیون‌ها سال یخ زده باقی می‌ماند.
رخدادهایی از این دست باز هم اتفاق می‌افتند. سیارک‌ها و دنباله‌دارهای کوچک و بزرگ باز هم با زمین برخورد خواهند کرد. آتشفشان‌هایی بزرگ‌تر از ابرآتشفشان‌های قبلی فوران می‌کنند. این اجتناب‌ناپذیر است و برخی از این رخدادها کاملا توانایی این را دارند که تلفات زیادی به نوع بشر وارد کنند یا حتی یک شبه نسل ما را منقرض کنند.
مشکل در این است که معمولا در مورد سطح خطر و فوریت آن خیلی اغراق می‌شود. برخوردها با سیارک‌هایی به بزرگی آن‌چه عصر دایناسورها را به پایان رساند، معمولا در هر 100 میلیون سال یک بار اتفاق می‌افتد. ولی این بدان معنی نیست که آنها دقیقا با فاصله 100 میلیون سال از یکدیگر با ما برخورد می‌کنند. برخوردهای خیلی کوچک‌تر، مانند حادثه تانگوسکا، تقریبا هر هزار سال رخ می‌دهند؛ اگر به مناطق مسکونی برخورد کنند مشکل بزرگی خواهد بود، ولی وقتی به سطح اقیانوس‌ها و نسبت مناطق مسکونی به مناطق طبیعی فکر کنید، می‌بینید احتمال این که در میان این همه جا، سیارک به شهر ما برخورد کند، بسیار اندک است.
هنگامی که ناتوانی یا عدم تمایل به درک مفاهیم پایه‌ای وجود داشته باشد، فکر کردن و ایجاد شایعه در مورد فجایع پیش رو فراگیر می‌شود. این مسئله امسال در ارتباط با یک دنباله‌دار کوچک بی‌ضرر به نام النین رخ داد. اگر اسمش را در گوگل جستجو کنید، می‌توانید انواع و اقسام داستان‌ها را در مورد نحوه نزدیک شدن النین یا حتی برخورد آن با زمین پیدا کنید که مو را بر تن آدم سیخ می‌کند و در آنها صحبت از مرگ و نابودی همه انسان‌ها در مقیاس آخرالزمانی است. این ترس، مدت کوتاهی پس از کشف دنباله‌دار و هنگامی شروع شد که چند نظریه‌پرداز کم‌دانش و پرمدعا، اندازه دم این دنباله‌دار (نوار درخشان و خلأ مانند از ذرات تبخیر شده به دور یک هسته سخت) را با ابعاد هسته آن اشتباه گرفتند.
شایعه به سرعت در اینترنت پخش شد و علاقه معمول مجلات زرد و برنامه‌های بحث آخر شب تلویزیون هم به بال و پر گرفتن این داستان کمک کرد که النین به بزرگی یک سیاره است و هنگامی که از نزدیکی زمین عبور کند، سبب آشفتگی خواهد شد. در حقیقت، همان‌گونه که اخترشناسان می‌دانستند، النین با استانداردهای دنباله‌دارها، یک جرم نسبتا کوچک محسوب می‌شود و هیچ‌گاه هم از فاصله 35 میلیون کیلومتری زمین به آن نزدیک‌تر نخواهد شد، فاصله‌ای که 90 برابر دورتر از فاصله ماه با زمین است. در این مورد به خصوص، دنباله‌دار متلاشی شد و اکنون دیگر حتی قوی‌ترین تلسکوپ‌ها هم نمی‌توانند بازمانده‌های آن را ببینند.
دانش اندک، راه را برای داستان‌های آخرالزمانی باز می‌کند. ولی این حقیقت که ما به داستان‌های ترسناک علاقه داریم، در آن کم‌تاثیر نیست، به دلیل مشابهی هم ما از یک فیلم ترسناک یا علمی تخیلی لذت می‌بریم؛ به این دلیل که ما را قادر می‌سازد تا از ابتذال زندگی روزمره فرار کنیم. برای برخی، یک دلیل دیگر هم برای این اعتقاد وجود دارد؛ این انتظار که در زمانی که خیلی دور نیست، روز داوری فراخواهد رسید.
پدیده 2012 زنده و پرانرژی است و بدون شک تا روز 22 دسامبر سال آینده همین‌گونه خواهد ماند، هنگامی که بیدار شویم و ببینیم که زمین از محور خود جابجا نشده، قطبین مغناطیسی آن برعکس نشده‌اند یا یک سیاره ناشناخته از نزدیکی آن رد نشده است. اگر تجربیات گذشته چراغ راه آینده ما باشند، به سرعت توضیحاتی برای دلایل نجات ما پیدا خواهند شد و پیشگویان روز داوری جدید، این روز را با مورد بعدی که هنوز زمان آن نرسیده، جایگزین خواهند کرد. همانند همیشه، این هشدارهای تکراری و تجدید شده، مخاطبان مشتاق خود را خواهند داشت. و باز هم مانند همیشه، واقعیت علمی در این میان در گوشه‌ای به تماشا خواهد نشست و کسی گوش به آن نخواهد داد.



khabaronline

[ببر هیرکانی]

تمام موضوعات مشابه یکجا ادغام شد