پت شاپ پرشین پت
Follow Us
facebook twitter blog google

خبر های روز حیوانات خانگی

12345678910بعدیآخرین
(1 - 18) / 29010    |     صفحه 1 از 1612
RSS

GetPagedList: 0,440,,False,False,False,CreationDate,0,18

معرفي نژاد گربه


اخبار ومقالات - گالری

 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
 
 
 اطلاعات بیشتر  
12بعدیآخرین
(1 - 10) / 17    |     صفحه 1 از 2

نمایش متن مقالات

فروشگاه  پت شاپ

برای پاکسازی زمین باید از سوپرمارکت‌ها شروع کرد!

 تنها یک زمین بیشتر نداریم؛ این شعار گرچه زیباست اما از فرط شعاری بودن نمی‌دانیم که تکلیفمان با آن چیست. امروز روز جهانی زمین است و از آنجایی که زباله و آسیب‌های جانبی آن بزرگ‌ترین مشکلی است که حیات سیاره‌مان را تهدید می‌کند، برخی از آن به نام روز زمین پاک نام می‌برند؛ یعنی روزی برای پاک سازی زمین از زباله. اما چگونه زمین را از زباله پاک کنیم؟ 

 
روز زمین، روزی برای افزایش آگاهی و قدردانی نسبت به محیط زیست کرهٔ زمین است. این روز دو بار در سال، یک بار در طول فصل بهار در نیمکره شمالی و در طول فصل پاییز در نیمکره جنوبی (که فصل بهار آن نیمکره محسوب می‌شود) برگزار می‌شود. سازمان ملل متحد نیز هر سال در اعتدال بهاری، این روز را جشن می‌گیرد. در سال۱۹۷۰ مجموعه‌ای از حوادث دست به دست هم دادند تا نخستین ر‌وز زمین پاک در ۲۲آوریل جشن گرفته شود اما در حقیقت بذر روز زمین پاک از چندین سال پیش‌تر کاشته شده بود. رشد سریع صنایع در آمریکا پس از جنگ جهانی همراه شد با اثرات منفی همچون آلودگی آب و هوا. در سال۱۹۶۲ کارسون با انتشار کتاب بهار خاموش آشکارا از پخش آفتکش‌های شیمیایی نظیر د. د. ت در طبیعت انتقاد کرد. در دهه۱۹۶۰ آلودگی هوا در شهرهایی همچون لس‌آنجلس و نیویورک به سطوح شدیدا بحرانی رسید. نهایتاً در سال۱۹۶۹ فاجعه آتش‌سوزی رودخانه کویاهوگا در اوهایو به‌دلیل تخلیه زباله‌های شیمیایی و خطرناک سبب شد که حفاظت از محیط‌زیست در اولویت قرار گیرد. اعلام روز زمین پاک در ۲۲آوریل سال۱۹۷۰ با استقبال بیشتر از ۲۰میلیون نفر از حامیان محیط‌زیست همراه شد. نزدیک ۲۰سال گذشت تا در سال۱۹۹۰ جامعه جهانی رسما این روز را به‌نام روز زمین پاک نامگذاری کرد. در حال حاضر متخصصان و دوستداران محیط‌زیست امیدوارند که در چنین روزی مردم جهان بتوانند با اتحاد گام‌هایی مثبت برای حفاظت از تنها محل قابل سکونت خود و فرزندانشان بردارند.
به گزارش «تابناک»، روز زمین پاک از آن دست مناسبتهایی است که علی رغم سن چهل و چند ساله‌اش، هنوز جایگاهی در کشورمان نیافته است و چه بسا متولی خاصی ندارد. روزی جهانی که ۱۹۲ کشور جهان به کمپین آن پیوسته‌اند و حتی در برخی جوامع پیشرفته آن را آغاز هفته زمین محسوب می‌کنند و جدای اینکه طرفداران بسیاری دارد، با برنامه‌های آموزشی و بزرگداشت بسیاری گرامی داشته می‌شود تا شاید قدمی باشد برای بهبود حال سیاره زیبایی که شدیدا بیمار است. 

بدحالی زمین را می‌شود از ابعاد گوناگون زیست محیطی بررسی کرد و به زبان آمار و ارقام از زباله‌های غیر قابل بازگشت و‌گاه اتمی، گرم شدن تدریجی و پدیده النینو، ذوب شدن یخ‌های قطبی و هزار و یک چیز دیگر گفت و حتی با رویکردی ملی، از تالاب‌ها و دریاچه‌های رو به نابودی کشورمان سخن گفت و اشاره به خشک شدن کم سابقه (یا بی‌سابقه) دریاچه ارومیه و گرد و غبار چند ساله استانهای غرب و جنوب غرب کشورمان سخن گفت که فضای زندگی را برای موجودات زنده هم دشوار کرده است چه برسد به زمینی که هر چقدر هم به زنده بودن آن معتقد باشیم، حیاتش برایمان نا‌ملموس است چون احتمالا از مکانیزم آن آگاه نیستیم. 

می‌شود از آلودگی‌های زیست محیطی در اطراف پتروشیمی‌ها و پالایشگاه‌ها در مناطقی مثل عسلویه سخن گفت که تقریبا هیچ نظارتی بر آن وجود ندارد یا جنگل‌های شورزی «حرا» که استثنایی هستند و البته رو به تهدید و یا اغلب محل‌های دفن زباله در شهرهای کوچک و بزرگ و هزار و یک چیز دیگر سخن گفت اما آیا هیچ کدام این موارد قابلیت طرح شدن برای مردم را دارد؟ جواب شاید تا حدود خیلی کمی بله باشد و شاید هم به مقدار زیادی... 
 
دکتر آخانی، از اساتید دانشگاه زباله را یکی از اصلیترین تهدیدات محیط زیست در کشورمان می‌داند و به همشهری می‌گوید: در میان آنچه بیش از سایر مسایل بر معضل زباله د رطبیعت و محیط‌های شهری کشورمان دامن می‌زند، استفاده بیش از حد از ظروف یکبار مصرف و بسته بندی‌های پلاستیکی است. 

 
ایران با تولید حدود ۷۰۰ گرم سرانه تولید زباله در ردیف کشورهای اول جهان است. میزان تولید زباله در جهان برای هر نفر حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰گرم برآورد می‌شود و این یعنی میانگین تولید زباله در ایران ۲ برابر نرخ جهانی است. براساس آمار‌ها، میزان تولید زباله در ایران ۱۸میلیون تن در سال است که با توجه به جمعیت ایران، ۳ برابر تولید زباله چین را تشکیل می‌دهد. جالب است که تهران به تنهایی ۷ هزار تن زباله در روز تولید می‌کند که از این مقدار ۱۰۰تن زباله بیمارستانی است. مشکل زباله در شهرهای بزرگ بیش از دیگر شهرهاست. در برخی از کلانشهرهای کشور به‌نظر می‌رسد این مشکل جدی گرفته شده و اراده‌ای برای مدیریت زباله به‌وجود آمده است، اما در شهرهای کوچک به‌دلایل مختلف از جمله تفکیک نکردن زباله از مبدأ، نبود مکان مناسب برای دپو، نبود دستگا‌ه‌های زباله‌سوز، مخلوط بودن زباله‌های خطرناک مانند زباله‌های بیمارستانی و آزمایشگاهی و... این معضل بیشتر خود را نشان می‌دهد و استان‌هایی که فضا یا زمین خشک و مناسب کمتری دارند (مثل استانهای شمالی کشورمان)، به‌‌ همان نسبت در زمینه دفع یا دفن زباله مشکل بیشتری دارند.
این پژوهشگر گیاه‌شناس در ادامه راهکار جالبی ارائه می‌دهد و با تاکید بر اینکه می‌توان معضل ظروف یکبار مصرف را با اجرای یک قانون ساده برطرف کرد، می‌افزاید: کافی است فروشندگان بطری‌های نوشابه و آب معدنی را ملزم به دریافت این بطری‌ها از مشتریان کرد و می‌بایست رستوران‌ها و عرضه کنندگان مواد غذایی در این ظروف هم بهای این ظروف و مالیات محیط زیستی خاص آن‌ها را از مشتریان دریافت کنند تا این موضوع عامل بازدارنده‌ای باشد برای مصرف اینگونه ظروف. 


بدین ترتیب، برخی از کار‌شناسان راهکار را در افزایش هزینه مصرف موادی می‌دانند که عامل تولید زباله‌های تجزیه نشدنی هستند تا بدین ترتیب شاید بتوان با آلودگی محیط زیست مقابله کرد و قدمی در راستای زمین پاک برداشت اما ناگفته پیداست که دست کم این راهکار به تنهایی نمی‌تواند کاری کند که زباله‌های تولیدی ما از سطح زیر صفر متر در کنار دریای خزر و سواحل جنوبی کشور و حتی جزایر مختلف کشورمان تا ارتفاعات بالای پنج هزار متری دور و اطراف دماوند جمع شود. 

اینجاست که برخی دیگر از کار‌شناسان راهکار را در لغت پرطمطراق فرهنگ سازی جستجو می‌کنند و از عامل مهمی سخن می‌گویند که مثل حیات زمین و شاید بد‌تر، نا‌ملموس و دست نیافتنی است و به نوعی فرافکنی و جستجوی مطلوب در آینده محسوب می‌شود. به عنوان مثال، کوهنوردان از جمله افرادی هستند که نه برای سیزده به در بیرون آمده‌اند و نه با بحث‌های محیط زیستی غریبه هستند اما حجم زباله‌های ارتفاعات بسیار بلند دماوند به خوبی نشان می‌دهد که این قشر نیز گروه هدف مناسبی برای فرهنگ سازی نیستند. 

برای پاکسازی زمین باید از سوپرمارکت‌ها شروع کرد!


چاره چیست؟ 


بیایید برای کمک به حفظ محیط زیستی که خوبی‌هایشان به خودمان تعلق دارد و بدی‌هایش به خودمان بر می‌گردد –صرف نظر از اینکه عملکردمان نقش مستقیمی در میراث فرزندانمان خواهد داشت-، از قدم‌های کوچک شروع کنیم: 

تا پای مسایلی مثل طلای کثیف به ماجرای زباله باز می‌شود، برخی‌هایمان جوگیر می‌شویم که مثلا با تولید زباله در حال سود رساندن به مملکتمان هستیم! به این آمار دقت کنید: «بازیـافت هر تـن کاغذ باطله، ماهانه از تخریب ۹۰ هـزار هکتار جنگل، مصرف ۱۲میلیون لیتر آب و ۱۲۰ هزار کیلووات برق می‌کاهد. به کمک بازیافت کاغذهای موجود در زباله‌ها، ماهیانه در‌آمدی بالغ بر۲۰ میلیارد ریال به دست خواهد آمد و به کمک بازیافت کاغذ، می‌توانیم از قطع شدن درختان زیادی جلوگیری کنیم. بازیافت هر تن کاغذ، می‌تواند زمینه اشتغال برای ۵ نفر را فراهم کند. برای تهیه هر تن کاغذ از چوب ۴۴۰ هزار لیتر آب مصرف می‌شود در حالی که برای تهیه آن از کاغذ باطله، ۱۸۰۰ لیتر آب کافی است و تهیه کاغذ از کاغذهای بازیافتی، ۳۰ تا ۵۵ درصد انرژی کمتری نیاز دارد و ۹۵ درصد آلودگی کمتری ایجاد می‌کند.» حالا اگر همه این‌ها را کنار گذاشته و تنها به این نکته بیاندیشیم که «بر پایه آمار سال ۱۳۸۲، هر شهروند تهرانی به طور متوسط سالانه ۱۳کیلوگرم کاغذ مصرف می‌ کند که بیش از نیمی از کاغذهای مصرف شده در سطل‌های زباله ریخته و یا با زباله‌های شهری مخلوط می‌شوند که غیرقابل تفکیک و بازیافت هستند» احتمالا درک درست تری از ماجرا خواهیم داشت و تلاشمان بر این مبنا قرار خواهد گرفت که کاغذ کمتری مصرف کنیم و علاوه بر این، جایگاه تفکیک زباله بیشتر برایمان مشخص خواهد شد.

تقریبا هر روز دست کم یکبار به سوپرمارکت و بقالی دور و اطراف منزلمان مراجعه خواهیم کرد و خرید‌هایمان را در پلاستیک‌های کوچک یا بزرگی که فروشنده در اختیارمان خواهد گذاشت تحویل می‌گیریم؛ آیا نمی‌شود که برای خریدهای کم (دو سه قلم جنس) از دستانمان استفاده کنیم؟ آیا ممکن نیست که اگر به قصد خرید بیرون می‌رویم، از یک کیف دستی بهره بگیریم تا نیازمان به یکی از بد‌ترین زباله‌های موجود در طبیعت کمتر شود؟ 

اگر به کارکرد این راهکار شک دارید، کافی است از فروشنده بپرسد که هر ماه یا هر هفته و حتی روزانه چه مقدار کیسه‌های پلاستیکی برای عرضه اقلام فروخته شده‌اش تدارک می‌بیند و این عدد را برای مصرف سالانه فروشگاههای محل زندگیتان به محاسبه بکشانید تا به منشا بدحالی زمین پی ببرید.

اصلا بیایید در مصرف پلاستیک کمی خست به خرج دهیم و با ظروف یکبار مصرف آب معدنی، نوشابه، دوغ و... به چشم یک نوع سم نگاه کنیم و در دفع این نوع زباله، ‌‌نهایت دقت را به خرج دهیم. آیا خیلی سخت است که این سم را تنها به سطل‌های زباله بسپریم یا اگر به گردش رفتیم، کمی مسئولانه رفتار کنیم و حتی چند بطری‌‌ رها شده را هم با خود به نزدیک‌ترین زباله‌دان برگردانیم؟ 

اگر به دنبال بهبود اوضاع محیط زیست باشیم، از همین قدم‌های کوچک هم که شروع کنیم، نتایج بزرگی پدید خواهیم آورد.

برای پاکسازی زمین باید از سوپرمارکت‌ها شروع کرد!
منطقه جفرود - بندر انزلی
نظرات کاربران
ثبت نظر
نام شما
ایمیل شما
نظر شما
ارسال به دوستان
نام شما
ایمیل شما
ایمیل گیرنده
توضیحات
کد امنیتی
کد CAPTCHA
کدی که در زیر نمایش داده شده است را وارد نمایید
:                شبکه های اجتماعی پرشین پت را دنبال کنید 

face.jpg (205×206)   tw.jpg (204×224)pin.jpg (204×224)

10 خبر اخر سایت

◄ ماسک هایی برای سگ ها با طرح تک شاخ
◄ حیوانات ساخته روزنامه
◄ هاپو هایی با طرح بسیار بامزه رباتیک
◄ ماسک های کله گنده با طرح گربه
◄ باورتون میشه این ها نان باشه شبیه پاگ
◄ حیوانات با طرحی بعد از مهمانی شبانه
◄ حیوانات با طرح جنگل
◄ حیوانات وقتی روی شال گردن میایند
◄ حیوانات ساخته شده با سیم
◄ دوست داری در این ظرف ها غذا بخوری
◄ بادکنک هایی با طرح حیوانات
◄ طرحی جالب برای میز حلوی صندلی
◄ حیوانات شیشه ای
◄ حیوانات مد رو ز
◄ جای کیسه ای با طرح حیوانات
◄ اگر حیوانات یوگار کار میشدند
◄ ترکیب حیوانات و میوه ها
◄ طرح ها کلدان با ایده از حیوانات
◄ حیواناتی با براده های چوب
◄ Animal X-Rays
◄ حیوانات ساخته شده با گل
◄ سلفی حیوانات
◄ ماسک هایی با طرح حیواتات
◄ انگشتر با طرح حیوانات
◄ حیوانات در لباس انسان ها
◄ اگر گربه ها در قالب هنر بودند
◄ حمایت از حیوانات در قالب تبلیغات
◄ ایده های خلاف با موضوعیت حیوانات 2
◄ باغ وحش شب ها باز است
◄ ایده های خلاق برای تبلیغات با موضوع حیوانات
بعدی 1 قبلی