مسمومیت با فلزات سنگین در پرندگان

مسمومیت با فلزات سنگین چیست؟


رایج ترین این فلزات عبارتند از: روی، سرب و مس.

از روی در بسیاری از قفس ها استفاده می شود تا جلوی زنگ زدگی را بگیرد. اما وقتی قفس نو باشد، قبل از اکسیده شدن در صورت بلع برای پرنده سمی است. این اتفاق در قفس های جدید برای پرنده رخ می دهد. به همین دلیل این مسمومیت را "بیماری قفس جدید" می نامند.

مسمومیت با سرب در خانه های قدیمی وقتی پرنده لحیم روی اتصال دهنده گان میله ها می جود، رخ می دهد.

مسمومیت با مس نسبتا نادر است و در صورت جویدن سیمهای برق رخ می دهد.

لازم به ذکر است که لزوما هر پرنده در قفس جدید مبتلا به مسمومیت با فلزات سنگین نخواهد شد. پرندگان ماده که از کمبود مواد معدنی رنج می برند بیش از پرندگانی با رژیم غذایی کامل اقدام به جویدن میله ها می کنند.
پرندگان کنجکاو، افسرده و بازیگوش، میله ها را می جوند و احتمال بلع روکش روی توسط آنها وجود دارد.

علائم مسمویت عبارتند از:
تشنگی زیاد
تهوع (در پرندگان بزرگ)
افسردگی ناگهانی
غذا نخوردن
اسهال سبز تیره

نحوه درمان

وقتی فلز در سنگدان یا پایین تر باشد، این مسمومیت توسط دامپزشک با پادزهر درمان می شود مثلا تزریق Calsenate. این ماده روی/سرب سمی را از قسمتهای فلزی بلعیده شده جدا کرده و روی/سرب را بی خطر می سازد. در عین حال پرنده باید تغذیه شود و دریافت مایعات به مقدار کافی باشد تا مبادا کبد و کلیه از کار بیفتد.
اگر فلز هنوز در چینه دان باشد، برای خارج ساختن سم به عمل جراحی نیاز است.

پرنده تا وقتی به حالت طبیعی برگردد و خود بتواند بخورد و بیاشامد باید بستری شود و پس از آن می تواند مرخص شده و در خانه تحت مراقبت قرار گیرد.

آیا این مسمومیت قابل انتقال به انسان یا سایر پرندگان هست؟
خیر

آیا میتوان از این مسمومیت پیشگیری کرد؟

بله، با فراهم کردم مقدار کافی مواد معدنی برای پرنده و همچنین با شست و شوی قفس جدید با سرکه جهت تسهیل در فرآیند اکسیده کردن که طی آن روی خاصیت سمی بودن خود را از دست می دهد. یا قفس جدید را به مدت 3 ماه بگذارید هوا بخورد و بعد در اختیار پرنده بگذارید.