سفر و عاشقی برای اورانگوتان

اخیراً نتایج یک تحقیق بر روی ژنتیک اورانگوتانها نشان می دهد که جمعیت اورانگوتان ها در زیستگاه های پراکندۀ آنها چندان هم منزوی باقی نمانده، برای جفت گیری از مناطق کوهستانی و رودخانه های متعدد عبور می کند و حفاظت از کوریدورهای میان زیستگاه های اورانگوتانها، برای تضمین بقای این گونه و جلوگیری از انقراض آن از اهمیت حیاتی برخوردار است.

این تحقیق که توسط دکتر الکساندر ناتر و همکارانش از مؤسسه و موزۀ مردم شناسی دانشگاه زوریخ به انجام رسیده است نشان می دهد اورانگوتان ها هر شب لانۀ جدیدی برای خوابیدن خود بر پا می کنند. محققین برای بررسی ژنهای این حیوان با صعود به بالای درختانی که آنها بر فراز آن لانه می سازند از مو، خون و فضولات آنها نمونه برداری به عمل آورده اند و میتوکندری DNA آنها را مورد بررسی قرار داده اند.

نتایج بررسی DNA و کوروموزومهای اورانگوتانها علاوه بر مشخص کردن نژاد آنها، آشکار می سازد که ماده اورانگوتانها معمولاً در نزدیکی مادران خود زندگی می کنند، در حالی که نرها برای جفت گیری از رودخانه ها و کوهستانها عبور می کنند تا جفتی خارج از محدودۀ زندگی خود بیابند. این جا به جایی و طی مسافتهای طولانی توسط اورانگوتانها علامت مثبتی است که باعث افزایش تنوع ژنتیکی این گونه می شود.

از آنجا که خاک این منطقه برای کاشت درختان نخل و احداث کارخانجاتی برای تولید روغن نخل و انجام سایر فعالیتهای کشاورزی بسیار مستعد است و به رغم سالم بودن روند تولید مثل اورانگوتانها، تخریب زیستگاه مهمترین تهدید برای ادامه حیات این گونه به شمار می رود.