تعریف Chronic Hepatitis در سگ‌ها

هپاتیت مزمن در سگ‌ها یک بیماری التهابی پیشرونده کبد است که با التهاب مزمن، نکروز هپاتوسیت‌ها، فیبروز تدریجی و در برخی موارد سیروز مشخص می‌شود. تشخیص قطعی تنها بر اساس هیستوپاتولوژی امکان‌پذیر است.

چرا مصرف کورتون در هپاتیت مزمن چالش‌برانگیز است؟

کورتیکواستروئیدها می‌توانند التهاب ایمنی‌واسطه را مهار کنند، اما در صورت انتخاب نادرست:

• عفونت‌های پنهان را تشدید می‌کنند
• فیبروز کبدی را تسریع می‌کنند
• پیش‌آگهی بیمار را بدتر می‌کنند

الگوریتم تشخیصی قبل از تصمیم به کورتون

• ALT مزمن بالا (> 2–3 برابر نرمال بیش از 6–8 هفته)
• 排除 Reactive hepatopathy (GI، پانکراتیت، اندوتوکسمی)
• 排除 علل عفونی (به‌ویژه Leptospira)
• ارزیابی Copper-associated hepatopathy
• PT / aPTT قبل از بیوپسی
• بیوپسی کبد در صورت امکان

چه زمانی کورتون مجاز است؟

دوز پیشنهادی

چه زمانی کورتون ممنوع است؟

درمان جایگزین یا همراه کورتون

• SAMe: 18–20 mg/kg SID
• Silymarin / Silybin: 5–10 mg/kg SID–BID
• Vitamin E
• UDCA فقط در نبود انسداد صفراوی
• در Copper hepatitis: D-penicillamine یا Zinc

مانیتورینگ بیمار تحت درمان با کورتون

• ALT / AST هر 3–4 هفته
• ALP (افزایش دارویی با کورتون شایع است)
• ارزیابی بالینی: اشتها، وزن، PU/PD
• تعدیل دوز بر اساس روند، نه یک عدد

جمع‌بندی بالینی

کورتون در Chronic Hepatitis سگ‌ها داروی نجات‌دهنده یا مخرب می‌تواند باشد؛ تفاوت در انتخاب صحیح بیمار است. بدون تشخیص افتراقی و ترجیحاً بیوپسی، کورتون بیشتر ریسک است تا درمان.