افیوژن پریکارد در سگ و گربه | علائم، تشخیص و زمان انجام پریکاردیوسنتز
شوک کاردیوژنیک در سگ و گربه؛ اقدامات اورژانسی مرحلهبهمرحانی
مقدمه
شوک کاردیوژنیک (Cardiogenic Shock) یکی از شدیدترین اورژانسهای قلب و عروق در دامپزشکی است که در اثر ناتوانی قلب در تأمین برونده کافی برای حفظ خونرسانی بافتها ایجاد میشود. این وضعیت با کاهش شدید پرفیوژن اندامها، افت فشار خون، هیپوکسی سلولی و در نهایت نارسایی چند ارگانی همراه است و بدون درمان سریع، میزان مرگومیر بسیار بالایی دارد.
در سگ و گربه، شوک کاردیوژنیک معمولاً پیامد مراحل پیشرفته بیماریهای قلبی مانند نارسایی قلبی احتقانی (CHF)، کاردیومیوپاتی اتساعی (DCM)، کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (HCM)، آریتمیهای شدید یا تامپوناد قلبی است. تشخیص سریع، پایدارسازی اولیه و آغاز درمان هدفمند، نقش تعیینکنندهای در پیشآگهی بیمار دارند.
فهرست مطالب
- شوک کاردیوژنیک چیست؟
- پاتوفیزیولوژی
- علل شایع
- علائم بالینی
- تریاژ اورژانسی
- تشخیص افتراقی
- آزمایشهای تشخیصی
- اکوکاردیوگرافی و رادیوگرافی
- پروتکل پایدارسازی مرحلهای
- درمان دارویی
- پایش بیمار
- عوارض احتمالی
- پیشآگهی
- Clinical Pearls
- Red Flags
- اشتباهات رایج
- Key Points
- FAQ
- اسکیما
شوک کاردیوژنیک چیست؟
شوک کاردیوژنیک زمانی رخ میدهد که قلب قادر نباشد خون کافی را برای تأمین نیاز بافتهای بدن پمپ کند. برخلاف شوک هیپوولمیک، مشکل اصلی در این بیماران کمبود حجم خون نیست، بلکه کاهش شدید عملکرد پمپ قلب است.
پیامد این وضعیت شامل کاهش اکسیژنرسانی، اسیدوز متابولیک، اختلال عملکرد کلیه، کبد و مغز و در نهایت نارسایی چند اندام خواهد بود.
پاتوفیزیولوژی
در شوک کاردیوژنیک:
- قدرت انقباض قلب کاهش مییابد.
- برونده قلبی (Cardiac Output) افت میکند.
- فشار خون سیستمی کاهش مییابد.
- سیستم سمپاتیک و رنین–آنژیوتانسین فعال میشوند.
- مقاومت عروقی افزایش مییابد.
- نیاز اکسیژن میوکارد بیشتر شده و چرخه معیوب نارسایی قلب تشدید میشود.
مهمترین علل شوک کاردیوژنیک
در سگ
- نارسایی قلبی احتقانی پیشرفته (CHF)
- بیماری دژنراتیو دریچه میترال (MMVD)
- کاردیومیوپاتی اتساعی (DCM)
- آریتمیهای شدید
- تامپوناد قلبی
- پارگی طنابهای وتری دریچه میترال
در گربه
- کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (HCM)
- ترومبوآمبولی آئورت همراه با نارسایی قلب
- افیوژن پریکارد (نادرتر)
- آریتمیهای بدخیم
علائم بالینی
در مراحل اولیه:
- ضعف شدید
- بیحالی
- کاهش تحمل فعالیت
- تاکیکاردی یا برادیکاردی
- رنگپریدگی مخاط
در مراحل پیشرفته:
- افت فشار خون
- کاهش سطح هوشیاری
- نبض ضعیف
- اندامهای سرد
- تنگی نفس
- سیانوز
- الیگوری یا آنوری
- سنکوپ یا کلاپس
تریاژ اورژانسی (ABCDE)
اولین اقدامات باید بر اساس اصول تریاژ انجام شوند:
A – Airway: اطمینان از باز بودن راه هوایی
B – Breathing: اکسیژنتراپی و ارزیابی الگوی تنفس
C – Circulation: بررسی نبض، فشار خون، زمان پرشدگی مویرگی (CRT)
D – Disability: ارزیابی وضعیت نورولوژیک و سطح هوشیاری
E – Exposure: معاینه کامل جهت یافتن علل همراه