غده فوق کلیوی (آدرنال)
غده فوق کلیوی (آدرنال)
این غده در درون بافت چربی پیرامون کلیه ، روی قطب
میانی- سری کلیهها قرار دارد. در اصل دو غده درون ریز در درون یک کپسول
پیوندی جای دارند یک قشر بیرونی و یک مغز درونی. قشر غده فوق کلیوی سه
ناحیه محتدالمرکز دارد: ناحیه حلقوی بیرونی ، ناحیه
نازک میانی که از دستجات سلولهای استوانهای و هرمی تشکیل یافته و به شکل
رشتهای قرار میگیرند و درونیترین ناحیه که شبکه طنابهای سلولی را
میسازد و روی مغز غده قرار دارد.
قشر غده فوق کلیویبیش از 24 هرمونن مختلف تولید می کند که به طور کلی آنها را کورتیکوستروئید می نامند.
هرمون مینرا کورتیکوئید که نقش اصلی آنها تنظیم سوخت و ساز سلولها است.
هرمونآلدسترون که در زمان استرس آزاد می شود.این هرمون در مولقعی که حیوان در شرایط اسارت، بیماری های مزمن، کمبود مواد غذایی، و تهدید یا تهاجم قرار داشته باشد به او کمک می کند تا از چربی ها و پروتئین های بدن برای تامین نیازهای خود استفاده کند. به همین دلیل به دنبال قرار گرفتن حیوان در چنین شرایطی، حجم چربی های بذن کمتر شده و عضلات تحلیل می روند.
و هرمون دئوکسی کورتیکوسترون. سلولهای کرومافینی مغز فوق کلیوی سلولهای اپیتلیال نامنظماند این نام به دلیل واکنش سلولهای مذکور به بیکرومات پتاسیم و اکسید شدن کاته کولامینها به آنها داده شده است.
قسمت قشری غدۀ فوق کلیوی
در حیوانات نر و ماده مقدار کمی هرمونهای جنسی استروئیدی مثل تستسترون و
ایتروژن ترشح می کند. به نظر می رسد رفتارهای جنسی در حیوانات عقیم شده تحت
تاثیر این ترشحات اتفاق می افتد.
قسمت مرکزی، دو نوع سلول کرومافینی شناخته شده که یکی اپینفرین و دیگری نوراپینفرین را تولید میکند.این هرمونها رفتارهای حیوان را در مورد خطر
و تهدید تحت تاثیر قرار می دهند. رفتاری که آن را جنگ یا گریز می نامند.
در زمان ترشح این مواد، ضربان قلب، فشار خون و عمق تنفس افزایش پیدا می کند
و جریان خون در عضلات بدن تقویت می شود تا حیوان بتواند برای فرار از خطر یا مقابله با عامل ترس آور رفتار مناسبی از خود نشان بدهد.