اسهال مزمن یکی از چالشبرانگیزترین مشکلات گوارشی در سگهاست. درمانهای علامتی و تکراری بدون تشخیص دقیق، اغلب منجر به مزمن شدن بیماری و آسیب دائمی دستگاه گوارش میشود.
اسهال مزمن چیست
اسهالی که بیش از ۳ هفته ادامه داشته باشد، اسهال مزمن محسوب میشود. این وضعیت معمولاً نشاندهنده یک بیماری زمینهای است و نباید بهعنوان مشکل ساده تغذیهای تلقی شود.
تفکیک اسهال روده باریک و روده بزرگ
درگیری روده باریک معمولاً با کاهش وزن، حجم زیاد مدفوع و سوءجذب همراه است. اسهال روده بزرگ اغلب با موکوس، خون تازه، زور زدن و دفعات زیاد دفع دیده میشود.
انگلها و عفونتها
ژیاردیا، تریکوریس، کوکسیدیا و برخی عفونتهای باکتریایی میتوانند باعث اسهال مزمن شوند. عدم پاسخ به درمان ضدانگلی مناسب، احتمال علل غیرعفونی را افزایش میدهد.
واکنشهای غذایی میتوانند بدون خارش پوستی و صرفاً با اسهال مزمن بروز کنند. رژیم حذف غذایی یکی از مهمترین ابزارهای تشخیصی در این موارد است.
پانکراتیت مزمن
پانکراتیت مزمن میتواند باعث اسهال متناوب، کاهش اشتها و درد شکمی خفیف شود. این بیماری اغلب نادیده گرفته میشود و نیاز به بررسی اختصاصی دارد.
نارسایی برونریز پانکراس (EPI)
EPI با کاهش وزن شدید، اشتهای زیاد و مدفوع حجیم و بدبو مشخص میشود و باید در سگهای جوانتر با اسهال مزمن مدنظر قرار گیرد.
بیماری التهابی روده (IBD)
IBD یکی از شایعترین علل اسهال مزمن مقاوم به درمان است. این بیماری نیازمند تشخیص حذفی، بیوپسی و درمان طولانیمدت است.
اشتباهات رایج درمانی
مصرف مکرر آنتیبیوتیک، تغییرات مداوم غذا، عدم پیگیری تشخیص و استفاده زودهنگام از کورتون از اشتباهات شایع هستند.
نکته کلینیکی: اسهال مزمن همیشه یک بیماری زمینهای دارد؛ درمان علامتی طولانیمدت فقط تشخیص را به تعویق میاندازد.
جمعبندی
مدیریت موفق اسهال مزمن در سگها نیازمند رویکرد مرحلهای، صبر، تشخیص دقیق و همکاری صاحب حیوان است. بدون تشخیص علت، درمان پایدار امکانپذیر نیست.