آرتروز مفصل زانو یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن ارتوپدی در سگ‌ها است که با درد، کاهش دامنه حرکتی و افت کیفیت زندگی همراه می‌شود. این بیماری اغلب به‌صورت ثانویه و در اثر ناپایداری مفصل ایجاد می‌گردد.

پاتوفیزیولوژی آرتروز زانو

تخریب غضروف مفصلی

کاهش ضخامت غضروف، افزایش اصطکاک مفصل و التهاب مزمن سینوویوم منجر به درد و خشکی مفصل می‌شود.

نقش التهاب مزمن

ترشح سایتوکاین‌های التهابی باعث پیشرفت آرتروز و تشدید علائم بالینی می‌گردد.

علل شایع آرتروز مفصل زانو در سگ‌ها

پارگی رباط کروشیت

ناپایداری زانو پس از پارگی رباط کروشیت مهم‌ترین عامل ایجاد آرتروز ثانویه است.

بدجوش‌خوردگی‌های استخوانی

اختلالات رشد، بدشکلی‌های مادرزادی و جراحی‌های ناموفق می‌توانند زمینه‌ساز آرتروز شوند.

تشخیص آرتروز زانو

یافته‌های بالینی

لنگش مزمن، خشکی حرکتی، درد در فلکشن و اکستنشن و آتروفی عضلات ران مشاهده می‌شود.

تصویربرداری تشخیصی

رادیوگرافی تغییراتی مانند استئوفیت، اسکلروز زیرغضروفی و کاهش فضای مفصلی را نشان می‌دهد.

درمان دارویی آرتروز زانو

کنترل درد و التهاب

NSAIDs، گاباپنتین و در موارد خاص تزریق داخل مفصلی کورتیکواستروئید یا PRP استفاده می‌شود.

مکمل‌های مفصلی

گلوکزامین، کندرویتین، امگا۳ و ASU نقش حمایتی در کاهش التهاب دارند.

درمان‌های غیر دارویی

کنترل وزن

کاهش وزن مؤثرترین راه کاهش فشار مکانیکی روی مفصل زانو است.

فیزیوتراپی و بازتوانی

هیدروتراپی، تمرینات تقویتی و لیزرتراپی باعث بهبود حرکت و کاهش درد می‌شوند.

درمان جراحی آرتروز زانو

اصلاح ناپایداری مفصل

در موارد آرتروز ثانویه، درمان علت اصلی مانند جراحی TPLO ضروری است.

روش‌های جراحی تسکینی

آرتروسکوپی، دبریدمان مفصل و در موارد خاص آرترودز انجام می‌شود.

توصیه‌های بالینی تجربه‌محور

شروع زودهنگام درمان باعث کند شدن پیشرفت آرتروز می‌شود. درمان ترکیبی بهترین نتایج را دارد و وابستگی صرف به دارو کافی نیست.

منابع پیشنهادی

لینک خارجی: American College of Veterinary Surgeons – Osteoarthritis لینک داخلی: پارگی رباط کروشیت در سگ‌ها