عفونت و سروما بعد از TPLO؛ تشخیص و درمان

عفونت و سروما بعد از TPLO؛ تشخیص و درمان
عفونت و سروما بعد از TPLO؛ تشخیص و درمان مرحله‌ای

عفونت و سروما بعد از TPLO/TTA؛ تشخیص و مدیریت مرحله‌ای

کلمه کلیدی اصلی: عفونت بعد از TPLO

شیوع و اهمیت بالینی

عوارض محل جراحی پس از TPLO یا TTA شامل سروما، عفونت سطحی و عفونت عمقی مرتبط با ایمپلنت هستند. تشخیص زودهنگام نقش کلیدی در جلوگیری از شکست ایمپلنت و تأخیر در جوش‌خوردگی دارد.

سروما چیست؟

  • تجمع مایع سرمی شفاف در فضای جراحی
  • معمولاً 3–7 روز پس از عمل ظاهر می‌شود
  • بدون تب و بدون درد شدید
در اغلب موارد، سروما با محدودیت فعالیت و بانداژ فشاری خودبه‌خود بهبود می‌یابد.

علائم هشدار عفونت

  • تورم گرم و دردناک
  • ترشح چرکی یا بوی نامطبوع
  • تب یا بی‌حالی
  • بازگشت لنگش پس از بهبود اولیه

الگوریتم تشخیصی

مرحله 1: ارزیابی بالینی

بررسی درد، گرمی موضع و نوع ترشح.

مرحله 2: نمونه‌گیری

  • FNA یا کشت از ترشح
  • آنتی‌بیوگرام در موارد مشکوک

مرحله 3: تصویربرداری

  • رادیوگرافی جهت بررسی osteomyelitis یا لوس شدن ایمپلنت

مدیریت مرحله‌ای

1️⃣ سروما ساده

  • محدودیت فعالیت
  • کمپرس سرد
  • تخلیه در صورت بزرگ بودن

2️⃣ عفونت سطحی

  • آنتی‌بیوتیک سیستمیک 2–4 هفته
  • مراقبت زخم روزانه

3️⃣ عفونت عمقی / مرتبط با ایمپلنت

  • کشت و آنتی‌بیوگرام الزامی
  • آنتی‌بیوتیک طولانی‌مدت (4–6 هفته یا بیشتر)
  • در صورت جوش‌خوردگی کامل: برداشت ایمپلنت
برداشت زودهنگام ایمپلنت پیش از union کامل می‌تواند باعث شکست استئوتومی شود.

عوامل خطر

  • چاقی
  • لیسیدن زخم
  • مدت جراحی طولانی
  • بیماری‌های سیستمیک

پیش‌آگهی

در صورت تشخیص و درمان زودهنگام، اکثر عفونت‌های سطحی بدون عارضه دائمی بهبود می‌یابند. عفونت عمقی نیازمند مدیریت دقیق‌تر و پیگیری رادیوگرافیک است.

منابع معتبر

تگ‌ها (۵ عدد – خط به خط)

عفونت بعد از TPLO

سروما جراحی سگ

TPLO complications

عفونت ایمپلنت

مدیریت عوارض جراحی زانو