شکست ایمپلنت در TPLO؛ علل، تشخیص رادیوگرافیک و مدیریت

شیوع و اهمیت بالینی

شکست پلیت یا پیچ پس از TPLO نسبتاً نادر اما از عوارض جدی است. این عارضه می‌تواند منجر به ناپایداری استئوتومی، تأخیر در جوش‌خوردگی و درد شدید شود.

علل اصلی شکست ایمپلنت

1️⃣ بارگذاری زودهنگام

• فعالیت شدید پیش از 8 هفته
• عدم رعایت محدودیت حرکتی

2️⃣ عدم جوش‌خوردگی مناسب (Delayed union)

• کیفیت پایین استخوان
• اختلالات متابولیک

3️⃣ عفونت عمقی

• تضعیف اتصال پیچ‌ها
• Osteomyelitis

4️⃣ خطای تکنیکی

• انتخاب نادرست سایز پلیت
• Placement نامناسب پیچ‌ها

علائم بالینی

یافته‌های رادیوگرافیک

نشانه‌های مستقیم

• شکست پلیت یا پیچ
• لوس شدن پیچ‌ها (radiolucent halo)
• جابجایی قطعه تیبیال

نشانه‌های غیرمستقیم

• عدم پیشرفت callus formation
• واکنش پریوستال غیرطبیعی

الگوریتم مدیریت

مرحله 1: ارزیابی ثبات استئوتومی

اگر قطعه استخوانی پایدار است → محدودیت فعالیت و پایش نزدیک.

مرحله 2: بررسی عفونت

• آزمایش CBC
• کشت در صورت شک بالینی

مرحله 3: جراحی مجدد

• در صورت جابجایی یا شکست کامل پلیت
• تعویض ایمپلنت با سیستم قوی‌تر
• بررسی و درمان عفونت همزمان

پیشگیری

• کنترل دقیق فعالیت 8–10 هفته
• مدیریت وزن
• پیگیری رادیوگرافیک در هفته 8

پیش‌آگهی

در صورت تشخیص سریع و تثبیت مجدد مناسب، اکثر بیماران به عملکرد مطلوب بازمی‌گردند. تأخیر در مداخله می‌تواند باعث بدجوش‌خوردگی یا عوارض دائمی شود.

منابع معتبر

• ACVS – TPLO Overview
• MSD Vet Manual

تگ‌ها (۵ عدد – خط به خط)

شکست ایمپلنت TPLO

Complications TPLO

شکست پلیت ارتوپدی

Radiographic implant failure

عوارض جراحی زانو سگ