پرکاری تیروئید در گربه؛ درمان دارویی یا ید رادیواکتیو؟

پرکاری تیروئید در گربه؛ درمان دارویی یا ید رادیواکتیو؟
کم‌کاری تیروئید در سگ؛ چه زمانی واقعاً درمان کنیم؟
مقاله تخصصی دامپزشکی

کم‌کاری تیروئید در سگ؛ چه زمانی واقعاً درمان کنیم؟

الگوریتم عملی برای جلوگیری از تشخیص بیش‌ازحد Hypothyroidism در سگ؛ چه زمانی T4 پایین ارزش دارد، چه زمانی sick euthyroid است و کی باید لووتیروکسین را شروع کرد.

موضوعCanine Hypothyroidism
تمرکزتشخیص واقعی و شروع درمان
مخاطبدامپزشکان و تیم درمان

چرا کم‌کاری تیروئید سگ زیاد اشتباه تشخیص داده می‌شود؟

کم‌کاری تیروئید در سگ بیماری واقعی و نسبتاً شایع است، اما از آن بیماری‌هایی است که اگر فقط به یک عدد Total T4 پایین تکیه شود، بیش‌ازحد تشخیص داده می‌شود. دلیلش ساده است: خیلی از بیماری‌های غیرتیروئیدی، داروها، چاقی، سن، نژاد و حتی شرایط نمونه‌گیری می‌توانند T4 را پایین بیاورند.

Merck تشخیص را ترکیبی از علائم بالینی مثل لتارژی، افزایش وزن، چاقی و تغییرات پوشش مو به‌همراه کاهش غلظت هورمون‌های تیروئیدی می‌داند و درمان را جایگزینی خوراکی مادام‌العمر هورمون تیروئید معرفی می‌کند. یعنی عدد آزمایش به‌تنهایی کافی نیست؛ باید بیمار با بیماری جور باشد.

اصل مهم: T4 پایین، تشخیص نیست. T4 پایین فقط یک سرنخ است. درمان وقتی منطقی است که فنوتیپ بالینی، آزمایش‌های تیروئید و حذف sick euthyroid با هم جور باشند.

کم‌کاری تیروئید واقعی در سگ چیست؟

در سگ، شایع‌ترین فرم کم‌کاری تیروئید، کم‌کاری اولیه تیروئید است؛ معمولاً به‌دلیل thyroiditis ایمنی‌واسطه یا آتروفی ایدیوپاتیک غده تیروئید. نتیجه نهایی کاهش تولید T4 و T3 و بالا رفتن TSH به‌علت کاهش فیدبک منفی است. البته TSH در سگ حساسیت کامل ندارد و طبیعی بودن آن کم‌کاری تیروئید را صد درصد رد نمی‌کند.

کم‌کاری ثانویه یا مرکزی در سگ نادر است و معمولاً با بیماری هیپوفیز یا مشکلات مادرزادی دیده می‌شود. بیشتر کیس‌های روزمره کلینیکی، بحث تشخیص درست کم‌کاری اولیه در برابر sick euthyroid syndrome هستند.

چه علائمی واقعاً به نفع Hypothyroidism هستند؟

علائم تیروئید معمولاً آهسته، مزمن و غیرحاد هستند. سگ کم‌کار تیروئید معمولاً مریض اورژانسی نیست، بلکه با کاهش انرژی، افزایش وزن، عدم تحمل سرما، مشکلات پوستی و کندی رشد مو مراجعه می‌کند.

گروه علائم یافته‌های تیپیک
متابولیک لتارژی، کاهش فعالیت، افزایش وزن بدون افزایش کالری، عدم تحمل سرما
پوست و مو آلوپسی تنه‌ای دوطرفه، موهای خشک و شکننده، seborrhea، hyperpigmentation، pyoderma یا otitis عودکننده
عضلانی-عصبی ضعف، پلی‌نوروپاتی، فلج عصب فاسیال یا vestibular signs در موارد کمتر شایع
قلبی-عروقی برادی‌کاردی خفیف، کاهش تحمل فعالیت؛ علائم شدید قلبی کمتر رایج است
آزمایشگاهی حمایتی هایپرکلسترولمی، هایپرتری‌گلیسریدمی، آنمی خفیف غیررژنراتیو، CK بالا در برخی موارد
نکته عملی: سگی که فقط چاق است یا فقط کمی بی‌حال است، بدون یافته‌های پوستی/متابولیک و بدون شواهد آزمایشگاهی حمایتی، با یک T4 پایین نباید خودکار لووتیروکسین بگیرد.

چه زمانی درمان نکنیم؟

درمان نکردن گاهی تصمیم درست‌تر است. چون اگر سگ واقعاً hypothyroid نباشد، لووتیروکسین فقط عدد آزمایش را بهتر می‌کند، نه بیمار را؛ و ممکن است باعث پلی‌دیپسی، پلی‌فاژی، کاهش وزن، بی‌قراری، تاکی‌کاردی یا بدتر شدن بیماری قلبی پنهان شود.

وضعیت تصمیم درست
T4 پایین در سگ بیمار با عفونت، التهاب، درد، CKD، کبد، دیابت یا کوشینگ مشکوک اول بیماری غیرتیروئیدی را کنترل کن؛ بعد تیروئید را دوباره بررسی کن
T4 پایین در سگ تحت فنوباربیتال، گلوکوکورتیکوئید، سولفونامیدها یا داروهای مؤثر بر تیروئید اثر دارو را در تفسیر لحاظ کن؛ با یک TT4 پایین درمان شروع نکن
T4 پایین بدون علامت بالینی سازگار درمان نکن؛ تست تکمیلی یا تکرار در زمان مناسب
نژادهایی با T4 فیزیولوژیک پایین‌تر مثل Greyhound و برخی sighthoundها با reference interval عمومی قضاوت نکن
TSH نرمال و FT4 نرمال با علائم غیرتیپیک دنبال تشخیص‌های دیگر بگرد

Sick euthyroid syndrome؛ دام اصلی تشخیص

در sick euthyroid syndrome، تیروئید ذاتاً مشکل اصلی نیست؛ اما بیماری سیستمیک باعث کاهش T4 می‌شود. التهاب، عفونت، درد، جراحی، بیماری کلیه، بیماری کبد، نارسایی قلب، دیابت کنترل‌نشده، کوشینگ، نئوپلازی و مصرف برخی داروها می‌توانند چنین الگویی بسازند.

در این حالت، درمان با لووتیروکسین معمولاً حل مسئله نیست. باید بیماری زمینه‌ای درمان شود و پس از پایدار شدن بیمار، تست تیروئید تکرار گردد. Today’s Veterinary Practice هم تأکید می‌کند که تشخیص کم‌کاری تیروئید باید در بستر تاریخچه و معاینه و با توجه به بیماری غیرتیروئیدی انجام شود.

خط قرمز: سگ ICU، سگ با پیودرمای شدید، دیابت کنترل‌نشده، کوشینگ فعال، CKD علامت‌دار یا بیماری کبدی فعال جای تصمیم‌گیری قطعی برای hypothyroidism با یک T4 پایین نیست.

تفسیر تست‌های تیروئید؛ هرکدام چه ارزشی دارند؟

تست مزیت محدودیت
Total T4 ارزان، در دسترس، حساس برای غربالگری اختصاصی نیست؛ بیماری غیرتیروئیدی و داروها آن را پایین می‌آورند
Free T4 by equilibrium dialysis اختصاصی‌تر از TT4 و کمتر تحت اثر پروتئین‌ها هنوز با بیماری شدید غیرتیروئیدی می‌تواند تغییر کند؛ هزینه بیشتر
Canine TSH اگر بالا باشد همراه با T4/FT4 پایین، تشخیص را قوی می‌کند حساسیت کامل ندارد؛ در بخشی از سگ‌های hypothyroid نرمال می‌ماند
Thyroglobulin autoantibodies کمک به تشخیص thyroiditis ایمنی‌واسطه به‌تنهایی به معنی نیاز قطعی به درمان نیست
Response to treatment در کیس‌های مشکوک گاهی کمک‌کننده است نباید جای تشخیص درست را بگیرد؛ placebo و بهبود بیماری همزمان گمراه می‌کند

الگوریتم عملی؛ چه زمانی واقعاً درمان کنیم؟

اول فنوتیپ بیمار را بسنج.
لتارژی مزمن، افزایش وزن، عدم تحمل سرما، آلوپسی دوطرفه، seborrhea، pyoderma/otitis عودکننده و هایپرکلسترولمی به نفع hypothyroidism هستند.
بیماری غیرتیروئیدی را فعالانه رد کن.
اگر بیمار عفونت، التهاب، درد، CKD، کبد، دیابت، کوشینگ، نئوپلازی یا بیماری شدید دارد، اول آن را مدیریت کن.
داروها را چک کن.
گلوکوکورتیکوئیدها، فنوباربیتال، سولفونامیدها و بعضی داروهای دیگر می‌توانند تست‌های تیروئید را تغییر دهند.
تست پایه انجام بده.
CBC، بیوشیمی، لیپیدها، UA و سپس TT4. اگر TT4 نرمال است، hypothyroidism در بیشتر سگ‌ها کم‌احتمال می‌شود.
اگر TT4 پایین است، تأیید کن.
FT4 by equilibrium dialysis و canine TSH را اضافه کن. ترکیب FT4 پایین + TSH بالا + علائم سازگار، قوی‌ترین سناریو برای درمان است.
درمان را شروع کن فقط وقتی شواهد با هم جورند.
علائم بالینی + TT4/FT4 پایین + TSH بالا یا شواهد حمایتی قوی + نبود sick euthyroid فعال.

الگوهای تصمیم‌گیری در تفسیر آزمایش

الگوی آزمایش تفسیر محتمل اقدام
TT4 پایین + FT4 پایین + TSH بالا + علائم تیپیک کم‌کاری تیروئید واقعی بسیار محتمل شروع لووتیروکسین و مانیتورینگ
TT4 پایین + FT4 نرمال + TSH نرمال بیشتر به نفع sick euthyroid، دارو یا variation درمان نکن؛ علت زمینه‌ای و تکرار تست
TT4 پایین + TSH بالا ولی بیمار بی‌علامت مشکوک؛ ممکن است early hypothyroidism باشد تست تکمیلی، پیگیری، نه درمان کورکورانه
TT4 نرمال با علائم غیرتیپیک hypothyroidism کمتر محتمل تشخیص‌های دیگر را بررسی کن
TT4 پایین در سگ بیمار سیستمیک sick euthyroid محتمل اول بیماری اصلی را درمان کن

اگر واقعاً باید درمان کنیم؛ لووتیروکسین چطور شروع شود؟

درمان کم‌کاری تیروئید واقعی، جایگزینی خوراکی هورمون تیروئید با levothyroxine sodium است. راهنمای AAHA دوز شروع را ۰.۰۲ mg/kg خوراکی هر ۱۲ ساعت معرفی می‌کند و در سگ‌های چاق، محاسبه بر اساس وزن بدون چربی را منطقی می‌داند. دارو بهتر است به‌صورت ثابت و ترجیحاً با معده خالی داده شود؛ اگر همراه غذا داده می‌شود، باید همان روش همیشه ثابت بماند.

وضعیت بیمار شروع عملی
سگ بالغ با تشخیص قطعی و بدون بیماری قلبی مهم Levothyroxine 0.02 mg/kg PO q12h، سپس تنظیم بر اساس T4 و علائم
سگ چاق محاسبه بر اساس estimated lean body weight، نه وزن چاقی کامل
سگ مسن یا با بیماری قلبی شروع محافظه‌کارانه‌تر و افزایش تدریجی با پایش قلبی
کیس مشکوک اما غیرقطعی ترجیحاً درمان نکن؛ تست تکمیلی یا درمان بیماری زمینه‌ای و تکرار آزمایش

مانیتورینگ بعد از شروع درمان

پایش باید هم بر اساس عدد T4 باشد و هم بر اساس علائم. بهبود انرژی ممکن است طی چند هفته دیده شود، اما بهبود پوست و مو معمولاً چند ماه زمان می‌برد. Cornell نیز اشاره می‌کند که بسیاری از علائم طی چند هفته بهتر می‌شوند، ولی پوست و پوشش مو ممکن است چند ماه طول بکشد.

معمولاً ۴ تا ۸ هفته بعد از شروع یا تغییر دوز، T4 اندازه‌گیری می‌شود. زمان رایج نمونه‌گیری حدود ۴ تا ۶ ساعت بعد از مصرف قرص است. اگر T4 خیلی بالا باشد یا علائم پرکاری یاتروژنیک دیده شود، دوز باید کاهش یابد.

یافته در پیگیری اقدام
علائم بهتر شده و T4 در محدوده هدف ادامه همان دوز و پایش دوره‌ای
علائم بهتر نشده و T4 پایین است بررسی compliance، زمان مصرف با غذا، کیفیت دارو و سپس تنظیم دوز
T4 بالا یا علائم hyperthyroid مثل PU/PD، پلی‌فاژی، کاهش وزن، بی‌قراری کاهش دوز یا افزایش فاصله مصرف
عدد خوب است ولی بیمار بهتر نشده تشخیص اولیه را بازبینی کن؛ ممکن است مشکل اصلی تیروئید نبوده باشد

اشتباهات رایج

اشتباه اول: درمان کردن هر T4 پایین.

اشتباه دوم: تشخیص hypothyroidism در سگ بیمار سیستمیک بدون در نظر گرفتن sick euthyroid.

اشتباه سوم: توجه نکردن به داروهایی مثل فنوباربیتال و کورتون.

اشتباه چهارم: استفاده از وزن واقعی سگ چاق برای محاسبه دوز و ایجاد overdosing.

اشتباه پنجم: قضاوت درباره پاسخ درمان فقط بعد از چند روز؛ پوست و مو برای بهبود زمان می‌خواهند.

اشتباه ششم: ادامه درمان وقتی T4 درمانی خوب است ولی بیمار هیچ بهتر نشده و تشخیص اولیه مشکوک است.

جمع‌بندی کاربردی

کم‌کاری تیروئید در سگ را باید درمان کرد، اما نه فقط به‌خاطر T4 پایین. درمان زمانی منطقی است که سگ علائم بالینی سازگار داشته باشد، TT4 یا FT4 پایین باشد، TSH بالا یا شواهد حمایتی قوی وجود داشته باشد و بیماری غیرتیروئیدی فعال یا اثر داروها تا حد امکان رد شده باشد. در سگ بیمار، عفونی، دردناک، دیابتی، کوشینگی یا تحت داروهای مؤثر بر تیروئید، T4 پایین اغلب دام تشخیصی است. درمان واقعی با لووتیروکسین انجام می‌شود و طبق راهنمای AAHA دوز شروع رایج ۰.۰۲ mg/kg خوراکی هر ۱۲ ساعت است؛ اما در سگ چاق یا بیمار قلبی باید محافظه‌کارانه‌تر محاسبه و پایش شود.

کم کاری تیروئید سگ Canine hypothyroidism لووتیروکسین سگ Sick euthyroid syndrome dog TSH در سگ

سوالات پرتکرار

آیا T4 پایین به تنهایی برای شروع درمان کافی است؟

خیر. T4 پایین به‌تنهایی کافی نیست، چون بیماری‌های غیرتیروئیدی و برخی داروها می‌توانند T4 را پایین بیاورند.

چه زمانی واقعاً درمان را شروع کنیم؟

وقتی سگ علائم بالینی سازگار دارد، TT4 یا FT4 پایین است، TSH بالا یا شواهد حمایتی قوی وجود دارد و sick euthyroid تا حد امکان رد شده است.

دوز شروع لووتیروکسین در سگ چقدر است؟

دوز رایج شروع طبق AAHA، لووتیروکسین سدیم ۰.۰۲ mg/kg خوراکی هر ۱۲ ساعت است. در سگ‌های چاق، وزن بدون چربی معیار بهتری است.

بعد از شروع درمان چه زمانی T4 را چک کنیم؟

معمولاً ۴ تا ۸ هفته بعد از شروع یا تغییر دوز، و حدود ۴ تا ۶ ساعت بعد از مصرف قرص.

منابع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر

  1. AAHA 2023 Selected Endocrinopathies Guidelines: Canine Hypothyroidism Therapy.
  2. Merck Veterinary Manual: Hypothyroidism in Animals.
  3. Today’s Veterinary Practice: Canine Hypothyroidism Diagnosis and Treatment.
  4. VIN / WSAVA: Canine Hypothyroidism Diagnostic Considerations.
  5. Cornell University College of Veterinary Medicine: Hypothyroidism in Dogs.
این مقاله برای استفاده تخصصی دامپزشکی تهیه شده و جایگزین معاینه، آزمایش و قضاوت بالینی دامپزشک نیست.
پرکاری تیروئید در گربه؛ درمان دارویی یا ید رادیواکتیو؟

پرکاری تیروئید در گربه؛ درمان دارویی یا ید رادیواکتیو؟

در این مقاله به مقایسه روش‌های درمانی hyperthyroidism در گربه‌ها می‌پردازیم: متی‌مازول، ید رادیواکتیو (I-131)، تیروئیدکتومی و رژیم کم‌ید.

اینفوگرافی درمان پرکاری تیروئید

اینفوگرافی پرکاری تیروئید گربه

دارو درمانی: متی‌مازول

متی‌مازول متداول‌ترین داروی مهارکننده سنتز هورمون تیروئید است. مزایا: قابل دسترس، درمان غیرتهاجمی و شروع سریع کنترل بالینی. معایب: نیاز به مصرف روزانه مادام‌العمر، عوارض کبدی یا گوارشی در بعضی بیماران.

ید رادیواکتیو (I-131)

I-131 درمان انتخابی در بیشتر موارد است. با یک تزریق، تقریباً ۹۵٪ بیماران به رمیسیون می‌رسند. مزایا: درمان دائمی، کمترین نیاز به پایش روزمره و کمترین اثرات جانبی سیستمیک. معایب: هزینه بالا، نیاز به بستری کوتاه مدت در مرکز پرتودرمانی و دسترسی محدود.

تیروئیدکتومی

جراحی برداشتن گره یا غده تیروئید نیز ممکن است در بیمارانی که مناسب I-131 یا دارو نیستند، انجام شود. مزایا: درمان فوری و قابل پیش‌بینی. معایب: نیاز به بیهوشی، خطر آسیب به عصب حنجره و نیاز به پایش هورمون‌ها بعد از عمل.

رژیم کم‌ید

این رژیم مانع سنتز هورمون تیروئید می‌شود و گزینه‌ای برای گربه‌هایی است که نمی‌توانند دارو یا جراحی دریافت کنند. محدودیت: استفاده طولانی مدت، مشکل تامین و پایش دقیق رژیم.

جمع‌بندی

انتخاب روش درمان به وضعیت بیمار، دسترسی به I-131، تحمل دارو و شرایط مالی صاحب بستگی دارد. I-131 مؤثرترین و درمان‌کننده‌ترین روش است، متی‌مازول درمان کنترلی، تیروئیدکتومی جراحی و رژیم کم‌ید در موارد محدود کاربرد دارد.

پرکاری تیروئید گربه متی‌مازول گربه ید رادیواکتیو گربه Feline hyperthyroidism I-131 cats
آخرین مقالات

مقالات مشابه