خوکچۀ هندی

دستگاه گوارش
تاژک داران، آمیب ها و آپی کمپلکساها تک یاخته های آلوده کنندۀ دستگاه گوارش خوکچه های هندی می باشند.

تاژک داران
تروفوزوئیت ژیاردیا کاویه همانند ژیاردیا موریس است. دارای بدنی گلابی شکل یا اشکی شکل می باشد. دو هسته در انتهای قدامی وجود دارد و چهار زوج تاژک از قسمتهای مختلف بدن خارج می شود. اندازۀ تروفوزوئیت 5/6×15_8 میکرون است. کیست، هم اندازۀ تروفوزوئیت بوده و دو تا چهار هسته دارد.
کیست ها و تروفوزوئیت های ژیاردیا کاویه در آزمایش مستقیم واحتمالا شناور سازی مدفوع دیده می شوند. در روش شناورسازی استفاده از محلول سولفات روی ترجیح دارد زیرا شکر و نمک باعث مچاله شدن کیست ها می گردند.
مدفوع حیوانات مبتلا به اسهال باید از نظر حضور تروفوزوئیت های متحرک آزمایش شود. در این حالت در مدفوع کیست دیده نمی شود.
علائم درمانگاهی اختصاصی در خوکچه هندی آلوده وجود ندارد هرچند اسهال موکوئید در سایر جوندگان آلوده گزارش شده است. ژیاردیا کاویه از نظر بهداشت عمومی مشکل ساز نمی باشد.
تری تریکو موناس کاویه در خوچه های هندی بیماری زا نبوده و بیماری زایی کمی دارد. تری تریکو موناس کاویه شبیه تری تریکو موناس موریس سه تاژک قدامی و یک تاژک خلفی دارد. اندازۀ تری تریکو موناس کاویه 10_22×11_6 میکرون و از ژیاردیا کاویه بزرگتر می باشد. پردۀ مواج در این تک یاخته در طول بدن کشیده شده است. تری تریکو موناد ها معمولا در رودۀ خوچه های هندی یافت می شوند.
تکنسین های دامپزشکی باید اطلاع داشته باشند که در موارد اسهال مداوم که به وسیلۀ سایر عوامل بیماری زا ایجاد می شود، تری تریکو موناس کاویه بطور ثانویه در محیط اسهالی تکثیر می بابد. بنابراین تری تریکو موناس کاویه ممکن است در گسترش مستقیم مدفوع حیوانات مبتلا به اسهال دیده شود. تری تریکو موناس کاویه در بین خوچه های هندی با خوردن تروفوزوئیت های موجود در مدفوع حیوانات ناقل گسترش می یابد. تری تریکو موناس کاویه در سایر گونه های حیوانی دیده نمی شود و از نظر بهداشت عمومی اهمیتی ندارد.

ادامه دارد...

آپی کمپلکساها
ایمریا کاویه یک کوکسیدیای مشخص استو اووسیست های بیضی شکل تقریبا استوانه ای دارد و ابعاد آنها 23_12×26_13 میکرون است. دیوارۀ اووسیست قهوه ای رنگ، دریچه و گرانول قطبی ندارد. با این حال اووسیست دارای اجسام باقیمانده اووسیستی و اسپوروسیستی است.
ایمریا کاویه عمدتا در قسمت صعودی و پروکسیمال رودۀ بزرگ خوچه های هندی یافت می شود.
ایمریا کاویه در آزمایش شناورسازی (فلوتاسیون) مدفوع مشخص می شود. تکرار شناورسازی 5_4 روز با فاصلۀ 3_2 هفته ای لازم می باشد. پس از مرگ با قرار دادن مواد تراشیده شده از سطح روده در محلول نمکی مراحل داخل سلولی و اووسیست ایمریا کاویه مشخص می شود. ایمریا کاویه غیر بیماری زا است، اما در حیوانات جوان که تحت استرس، تغذیه نامناسب یا مدیریت نامطلوب قرار دارند ممکن است علائم درمانگاهی دیده شود. علائم درمانگاهی محدود به اسهال (13_11 روز پس از آلودگی) می باشد. اسهال پس از چند روز در صورت عدم درمان حیوان قطع می گردد و با آلودگی مجدد ادامه می یابد. ایمریا کاویه میزبان اختصاصی (خوکچه هندی) دارد و به انسان منتقل نمی شود.
کریپتوسپوریدیوم رایری (C.wrairi) به نظر یک گونۀ مشخص در خوچه هندی است و شبیه کریپتوسپوریدیوم پاروم و کریپتوسپوریدیوم موریس در موش می باشد. کریپتوسپوریدیوم رایری اغلب در نوک پرزهای روده در ناحیۀ ایلئوم خوچه های هندی جوان مستقر می شود. بنابر این آزمایش نمونه های تراشیده شده از مخاط تازه با استفاده از میکروسکپ فازکنتراست ممکن است نتایج خوبی در جدا سازی و شناسایی کریپتوسپوریدیوم رایری داشته باشد. ولی آزمایش مواد قالب گیری شده با پارافین معمولا نتایج خوبی ندارد بویژه اگر از فرمالین به عنوان مادۀ ثابت کننده استفاده شده باشد.
این تک یاخته در خارج سلول ولی بین میکروویلی های سلول های اپی تلیال روده دیده می شود.
علامت آلودگی با کریپتوسپوریدیوم رایری تنها کاهش وزن می باشد. خوچه های هندی جوان با وزنی حدود300_250 گرم بیشتر به انگل آلوده می باشند. حیوانات مسن نسبت به آلودگی با کریپتوسپوریدیوم رایری مقاوم یا ایمن می باشند. کریپتوسپوریدیوم رایری در سایر گروه های حیوانی یافت نمی شوند و از نظر بهداشت عمومی اهمیت ندارد.