رت

دستگاه گوارش
تاژک داران و آپی کمپلکساها تک یاخته های دستگاه گوارش رت می باشند.

تاژک داران
هرچند حساسیت رت نسبت به موش کمتر می باشد، رت ها ممکن است به تاژک دارانی مانند ژیاردیا موریس، اسپیرونوکلئوس موریس، تتراتریکوموناس میکروتی و تری تریکوموناس موریس آلوده شوند که قبلا در بحث انگل های موش شرح داده شد. جداسازی، تشخیص، نشانی های بالینی و انتقال در رت همانند موش می باشد.

آپی کمپلکساها
ایمریا نیشولتزی (E.nieshultzi) کوکسیدیای روده ای، در رت آزمایشگاهی شایع نمی باشد اما در رت های وحشی دیده می شود. اووسیست اسپوردار ایمریا نیشولتزی بیضی شکل، ابعاد آن 21_13×26_16 میکرون و جسم باقیمانده ندارد. جدار اووسیست صاف و بی رنگ و میکروپیل ندارد. اووسیست اسپوردار چهار اسپوروسیست بیضی شکل دارد. هر اسپوروسیست یک جسم استیدی و یک جسم باقیمانده دارد.
آلودگی حیوان زنده با ایمریا نیشولتزی با شناورسازی یا گسترش مستقیم مدفوع و دیدن اووسیست و دیدن انگل در مقاطع بافتی اپی تلیوم روده صورت می گیرد. نشانی های درمانگاهی آلودگی با ایمریا نیشولتزی معمولا در رت های جوان چند ماهه دیده می شود.
علائم شامل: اسهال، ضعف، لاغری و احتمالا مرگ است.
رت با خوردن اووسیست های اسپوردار موجود در مدفوع به ایمریا نیشولتزی آلوده می شود. ایمریا نیشولتزی میزبان اختصاصی دارد و در سایر حیوانات و انسان آلودگی ایجاد نمی کند.

همستر
دستگاه گوارش
تاژک داران، تک یاخته های الوده کنندۀ دستگاه گوارش همستر می باشند.

تاژک داران
همسترها عمدتا بدون نشان دادن علائم درمانگاهی به تعداد زیادی تازک داران روده ای الوده می باشند.
این انگل ها در آزمایش شناورسازی یا گسترش مستقیم مدفوع دیده می شوند. این تازک داران شامل گونه های ژیاردیا، اسپیرونوکلئوس موریس، تتراتریکوموناس میکروتی و تری تریکوموناس موریس (کریستی) می باشند.
به عنوان مثال اسپیرونوکلئوس موریس از همستر به موش انتقال می یابد.
جداسازی، تشخیص، نشانی های بالینی، انتقال و اهمیت در بهداشت عمومی این انگل ها در همستر مشابه موارد بحث شده در موش می باشد.