پارگی رباط کروشیت قدامی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های ارتوپدی در سگ‌ها است که منجر به لنگش، درد و آرتروز پیشرونده مفصل زانو می‌شود. برخلاف آسیب‌های حاد، در اغلب موارد این بیماری ماهیت دژنراتیو دارد و انتخاب روش درمانی صحیح اهمیت حیاتی دارد.

پاتوفیزیولوژی پارگی رباط کروشیت

مکانیسم ایجاد آسیب

ضعف تدریجی ساختار رباط، افزایش زاویه تیبیال پلیت و نیروهای برشی باعث پارگی ناقص یا کامل رباط کروشیت می‌شوند.

پیامدهای بیومکانیکی

بی‌ثباتی مفصل زانو منجر به آسیب منیسک داخلی و شروع آرتروز ثانویه می‌شود.

تشخیص بالینی پارگی کروشیت

معاینه فیزیکی

تست Drawer مثبت، Tibial Thrust، افیوژن مفصل و آتروفی عضلات ران از علائم تشخیصی مهم هستند.

تشخیص تصویربرداری

رادیوگرافی برای بررسی تغییرات آرتروزی و CT یا MRI در موارد خاص استفاده می‌شود.

درمان محافظه‌کارانه پارگی رباط کروشیت

اندیکاسیون‌ها

سگ‌های زیر ۱۰ کیلوگرم، بیماران سالمند یا دارای ریسک بالای بیهوشی.

اجزای درمان

محدودیت فعالیت، کنترل وزن، NSAIDs، مکمل‌های مفصلی و فیزیوتراپی.

اتل‌بندی در پارگی کروشیت

اتل‌بندی به‌دلیل عدم کنترل نیروهای برشی و خطر آتروفی عضلانی، روش توصیه‌شده‌ای در سگ‌ها نیست و نقش درمانی محدودی دارد.

درمان جراحی پارگی رباط کروشیت

ترمیم خارج‌کپسولی

مناسب سگ‌های کوچک، اما با ریسک بالاتر شکست و آرتروز در بلندمدت.

جراحی TPLO

استاندارد طلایی درمان در سگ‌های متوسط و بزرگ با نتایج عملکردی عالی.

جراحی TTA

روش جایگزین با اصلاح محور بیومکانیکی زانو و نتایج قابل قبول در بیماران انتخاب‌شده.

مراقبت‌های پس از درمان

کنترل درد

استفاده از NSAIDs، گاباپنتین و مدیریت دقیق التهاب.

بازتوانی حرکتی

فیزیوتراپی، تمرینات ROM و هیدروتراپی برای بازگشت عملکرد طبیعی مفصل ضروری هستند.

توصیه‌های درمانی تجربه‌محور

کنترل وزن مهم‌ترین عامل موفقیت درمان است. تأخیر در جراحی احتمال پارگی رباط مقابل را افزایش می‌دهد. بدون بازتوانی مناسب، نتیجه جراحی کاهش می‌یابد.

منابع پیشنهادی

لینک خارجی: American College of Veterinary Surgeons – Cruciate Ligament Disease لینک داخلی: آرتروز مفصل زانو در سگ‌ها