پارگی رباط صلیبی سگ؛ TPLO یا TTA یا اکستراکاپسولار؟
مروری بر CCL Rupture در سگها
پارگی رباط صلیبی قدامی (CCL) یکی از شایعترین علل لنگش اندام خلفی در سگها است.
برخلاف انسان، اغلب به دلیل دژنراسیون مزمن رخ میدهد نه یک تروما حاد.
درمان جراحی در اکثر بیماران متوسط و بزرگ توصیه میشود.
گزینههای جراحی
1️⃣ TPLO (Tibial Plateau Leveling Osteotomy)
- تغییر زاویه تیبیال پلیتئو
- کاهش نیروی cranial tibial thrust
- مناسب برای سگهای بزرگ و فعال
- بازگشت عملکرد سریعتر در فعالیتهای ورزشی
مزیت اصلی TPLO: اصلاح بیومکانیک مفصل بدون وابستگی به رباط.
2️⃣ TTA (Tibial Tuberosity Advancement)
- جلو آوردن تیبیال توبروزیته
- خنثیسازی نیروی shear در اکستنشن
- موفقیت بالا در بیماران انتخابشده
- وابسته به آناتومی و زاویه تیبیال اولیه
3️⃣ روش اکستراکاپسولار (Lateral Suture)
- تکنیک سادهتر و کمهزینهتر
- مناسب سگهای زیر 15 کیلوگرم
- وابسته به تشکیل فیبروز پریآرتیکولار
کدام روش بهتر است؟
در سگهای بزرگ (>20kg)
TPLO اغلب نتایج پایدارتر و میزان شکست کمتر نشان داده است.
در سگهای کوچک (<15kg)
روش اکستراکاپسولار همچنان گزینه منطقی و مؤثر است.
در بیماران ورزشی یا بسیار فعال
TPLO معمولاً ترجیح داده میشود.
عوارض احتمالی
- عفونت محل جراحی
- شکست ایمپلنت
- پیشرفت آرتروز در درازمدت
پیشآگهی
بیش از 85–90٪ بیماران پس از جراحی به عملکرد مطلوب بازمیگردند،
مشروط به رعایت دقیق برنامه بازتوانی.
منابع معتبر
تگها (۵ عدد – خط به خط)
پارگی رباط صلیبی سگ
جراحی TPLO
جراحی TTA
CCL rupture dog
ارتوپدی زانو سگ