پارگی CCL در پای مقابل؛ چرا رخ میدهد و چگونه پیشگیری کنیم؟
کلمه کلیدی اصلی: پارگی CCL پای مقابل
آمار وقوع
پارگی رباط صلیبی قدامی در سگها اغلب یک بیماری دژنراتیو دوطرفه است.
مطالعات نشان میدهند حدود 40–60٪ بیماران طی 12 تا 24 ماه پس از جراحی اول،
در اندام مقابل نیز دچار پارگی میشوند.
چرا پای مقابل درگیر میشود؟
1️⃣ ماهیت دژنراتیو بیماری
در بسیاری از سگها، هر دو رباط از نظر ساختاری ضعیف شدهاند.
پارگی اول فقط زودتر بروز میکند.
2️⃣ افزایش بار بیومکانیکی
پس از پارگی یک سمت، وزنگذاری جبرانی روی اندام سالم افزایش مییابد
و این فشار مداوم خطر پارگی را بالا میبرد.
3️⃣ عوامل ژنتیکی و آناتومیک
- زاویه بالای تیبیال پلیتئو
- نژادهای مستعد (لابرادور، روتوایلر، ژرمن شپرد)
- چاقی
عوامل خطر مهم
- وزن بالا یا افزایش وزن پس از جراحی
- بازگشت زودهنگام به فعالیت شدید
- عدم انجام فیزیوتراپی مناسب
- بیماریهای التهابی سیستمیک
آیا میتوان پیشگیری کرد؟
کنترل وزن (مهمترین عامل قابل اصلاح)
کاهش 5–10٪ وزن بدن میتواند فشار وارده به مفصل زانو را به شکل قابل توجهی کم کند.
بازتوانی هدفمند
- تقویت عضلات چهارسر و همسترینگ
- تمرینات تعادلی و proprioception
- بازگشت تدریجی به فعالیت
مدیریت فعالیت
پرهیز از دویدنهای انفجاری، پریدن و تغییر جهت ناگهانی در ماههای اول اهمیت دارد.
آیا جراحی پیشگیرانه توصیه میشود؟
در حال حاضر، جراحی پیشگیرانه برای اندام سالم توصیه نمیشود.
مدیریت محافظهکارانه و پایش منظم بهترین رویکرد است.
پیام کلینیکی مهم
در هر بیمار CCL، اندام مقابل را بهعنوان مفصل در معرض خطر در نظر بگیرید و
از روز اول برنامه پیشگیری را آغاز کنید.
منابع معتبر
تگها (۵ عدد – خط به خط)
پارگی رباط صلیبی پای مقابل
CCL rupture bilateral
پیشگیری پارگی رباط سگ
جراحی TPLO
ارتوپدی زانو سگ