آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای ضد میکروبی

مترونیدازول یکی از داروهای پرکاربرد در درمان کولیت سگ‌ها است که علاوه بر اثر ضدباکتریایی، خاصیت ضدالتهابی و ضدپروتوزوآ دارد. تایلوزین در کولیت‌های مزمن و کولیت‌های پاسخ‌دهنده به آنتی‌بیوتیک بسیار مؤثر است. در موارد مشکوک به عفونت باکتریایی، انجام کشت مدفوع یا PCR توصیه می‌شود.

داروهای ضدالتهابی و ایمنی‌مهارکننده

سولفاسالازین به دلیل فعال شدن موضعی در روده بزرگ، یکی از انتخاب‌های مناسب در کولیت سگ‌ها محسوب می‌شود. در موارد کولیت ایمنی‌واسطه یا IBD، استفاده از کورتیکواستروئیدهایی مانند پردنیزولون ضروری است.

درمان ضدانگلی

در صورت شک به انگل‌هایی مانند تریکوریس ولوپیس، استفاده از داروهایی مانند فنبندازول حتی با وجود نتیجه منفی آزمایش مدفوع توصیه می‌شود.

درمان‌های حمایتی

پروبیوتیک‌ها، فیبرهای محلول مانند پسیلیوم و اصلاح رژیم غذایی نقش مهمی در بهبود عملکرد کولون و کاهش عود علائم دارند و جزو پایه‌های درمان کولیت مزمن محسوب می‌شوند.

محل درگیری

کولیت به التهاب روده بزرگ اطلاق می‌شود، در حالی که انتریت مربوط به التهاب روده باریک است. این تفاوت آناتومیک منجر به تفاوت‌های مشخص در علائم بالینی می‌شود.

علائم بالینی

کولیت معمولاً با اسهال با حجم کم و دفعات زیاد، وجود موکوس، خون تازه در مدفوع و زور زدن هنگام دفع همراه است. اشتها اغلب طبیعی بوده و کاهش وزن شدید دیده نمی‌شود.

انتریت با اسهال حجیم و آبکی، دفعات کمتر، کاهش وزن، سوءجذب، استئاتوره و اغلب استفراغ همراه است. در صورت وجود خون، معمولاً به شکل ملنا دیده می‌شود.

یافته‌های تشخیصی

در کولیت اغلب آزمایش‌های خونی طبیعی هستند، اما در انتریت ممکن است کاهش آلبومین، کمبود کوبالامین و شواهد آزمایشگاهی سوءجذب مشاهده شود.

Antibiotics and Antimicrobials

Metronidazole is widely used due to its anti-inflammatory and antiprotozoal effects, particularly in acute and chronic colitis. Tylosin is effective in antibiotic-responsive colitis and chronic idiopathic cases. In suspected bacterial infections, therapy should ideally be guided by fecal culture or PCR testing.

Anti-inflammatory and Immunosuppressive Drugs

Sulfasalazine is specifically beneficial for large intestinal inflammation due to local colonic activation. Corticosteroids such as prednisolone are indicated in immune-mediated colitis or inflammatory bowel disease when dietary and antimicrobial therapy fail.

Antiparasitic Treatment

Fenbendazole or combination anthelmintics are recommended when Trichuris vulpis or other intestinal parasites are suspected, even with negative fecal flotation in endemic regions.

Adjunctive Therapy

Probiotics, soluble fiber such as psyllium, and dietary modification play a critical role in restoring colonic microbiota and improving stool quality. These therapies are considered cornerstone management in recurrent colitis.

Anatomical Location

Colitis affects the large intestine, while enteritis involves the small intestine. This distinction is fundamental for clinical interpretation and treatment selection.

Clinical Presentation

Colitis typically presents with frequent defecation of small stool volumes, mucus, fresh blood, and tenesmus. Appetite is often normal and weight loss is minimal.

Enteritis is characterized by large-volume diarrhea, reduced frequency, weight loss, malabsorption, steatorrhea, and often vomiting. Blood, if present, is usually melena rather than fresh blood.

Diagnostic Indicators

Colitis is commonly associated with normal serum biochemistry, whereas enteritis may show hypoalbuminemia, hypocobalaminemia, and evidence of malabsorption on laboratory testing.