درمان عفونت کیسه مقعدی سگ؛ پروتکل استاندارد بیمارستانی

درمان عفونت کیسه مقعدی سگ؛ پروتکل استاندارد بیمارستانی
درمان <a href='/blog/tags/%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%D8%AA-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B9%D8%AF%DB%8C'>عفونت کیسه مقعدی</a> سگ؛ پروتکل استاندارد

درمان عفونت کیسه مقعدی سگ؛ رویکرد تشخیصی و پروتکل درمانی

تعریف و اهمیت بالینی

عفونت کیسه مقعدی یا Anal Sacculitis یکی از مشکلات شایع در سگ‌ها است که در اثر انسداد مجاری کیسه‌های مقعدی و رشد ثانویه باکتریایی ایجاد می‌شود. در صورت عدم درمان به‌موقع، این وضعیت می‌تواند به آبسه کیسه مقعدی، پارگی پوستی و فیستول منجر گردد و درد قابل توجهی برای بیمار ایجاد کند.

پاتوفیزیولوژی

انسداد مجرای خروجی کیسه مقعدی باعث تجمع ترشحات، افزایش فشار داخل کیسه و ایجاد محیط مناسب برای رشد باکتری‌ها می‌شود. با پیشرفت التهاب، دیواره کیسه دچار نکروز شده و در موارد شدید آبسه و پارگی به پوست اطراف ایجاد می‌گردد. فلور باکتریایی معمولاً شامل باکتری‌های گرم منفی روده‌ای و بی‌هوازی‌ها است.

تظاهرات بالینی

لیسیدن یا گاز گرفتن ناحیه مقعد، اسکووتینگ، درد هنگام دفع، بوی بد شدید، تورم و قرمزی اطراف مقعد از علائم شایع هستند. در موارد پیشرفته، تب، بی‌حالی و ترشحات چرکی مشاهده می‌شود.

تشخیص و تشخیص تفریقی

تشخیص بر اساس معاینه دیجیتال رکتال و مشاهده ترشحات غیرطبیعی انجام می‌شود. افتراق از تومورهای کیسه مقعدی، فیستول پری‌آنال، آلرژی‌های پوستی و هیدرادنیت ضروری است.

پروتکل درمانی بیمارستانی

درمان وابسته به شدت درگیری است و شامل تخلیه، شستشو، درمان دارویی سیستمیک و در موارد خاص مداخله جراحی می‌باشد.

تخلیه و شستشوی کیسه مقعدی

در مرحله حاد، تخلیه کامل کیسه‌ها به‌صورت دستی یا با کاتتر انجام می‌شود. شستشو با نرمال سالین ولرم یا محلول رقیق کلرهگزیدین 0.05% توصیه می‌گردد. در موارد درد شدید، سدیشن کوتاه‌اثر قابل استفاده است.

آنتی‌بیوتیک‌تراپی سیستمیک

در موارد عفونت فعال یا آبسه، آنتی‌بیوتیک سیستمیک ضروری است. آموکسی‌سیلین–کلاوولانات با دوز 12.5 mg/kg خوراکی هر 12 ساعت به مدت 7 تا 14 روز انتخاب اول محسوب می‌شود. در موارد مقاوم یا عفونت‌های عمیق، مترونیدازول با دوز 10 تا 15 mg/kg خوراکی هر 12 ساعت می‌تواند اضافه گردد.

درمان موضعی داخل کیسه

پس از شستشو، تزریق موضعی پمادهای ترکیبی حاوی آنتی‌بیوتیک و کورتیکواستروئید داخل کیسه مقعدی می‌تواند التهاب و درد را کاهش دهد. استفاده باید با احتیاط و به‌صورت استریل انجام شود.

کنترل درد و التهاب

در بیماران بدون ریسک گوارشی، ملوکسیکام با دوز 0.1 mg/kg روز اول و سپس 0.05 mg/kg خوراکی روزانه به مدت 3 تا 5 روز توصیه می‌شود. در صورت درد شدید، بوپرنورفین با دوز 0.01 تا 0.02 mg/kg هر 8 تا 12 ساعت قابل استفاده است.

پایش، عوارض و پیش‌آگهی

پاسخ درمانی معمولاً طی 3 تا 5 روز قابل مشاهده است. در صورت عدم بهبود، بررسی برای آبسه، تومور یا عفونت مزمن توصیه می‌شود. پیش‌آگهی در موارد حاد بسیار خوب است اما موارد عودکننده ممکن است نیازمند درمان‌های طولانی‌مدت یا جراحی باشند.

نکات ER و ICU

در موارد آبسه پاره‌شده همراه با تب و درد شدید، بستری کوتاه‌مدت، آنتی‌بیوتیک تزریقی و مراقبت زخم ضروری است.

اشتباهات رایج درمانی

عدم تخلیه کامل کیسه، درمان دارویی بدون شستشو، قطع زودهنگام آنتی‌بیوتیک و عدم بررسی موارد عودکننده از خطاهای شایع هستند.

جمع‌بندی تخصصی

عفونت کیسه مقعدی سگ یک بیماری قابل درمان با پیش‌آگهی مناسب است، به شرط آنکه تشخیص دقیق، تخلیه مؤثر و پروتکل دارویی صحیح به‌صورت کامل اجرا شود.

رفرنس‌ها

Merck Veterinary Manual, Anal Sacculitis in Dogs

BSAVA Manual of Canine and Feline Surgery

Plumb’s Veterinary Drug Handbook

آخرین مقالات

مقالات مشابه